αγνός πειραιώτικος κοινωνικός αυτοματισμός

πριν από δύο εβδομάδες περίπου το μάτι του γ.γ. του πλοκ έπεσε πάνω σε ένα άρθρο της εφημερίδας των συριζαίων με τίτλο "Ανέστειλε τη λειτουργία του ο ΟΚΑΝΑ στα Μανιάτικα," το οποίο αναφερόταν σε κινητοποιήσεις κατοίκων του βρωμογαυρολίμανου ενάντια στην λειτουργία δομής του οκανα στα μανιάτικα. σύμφωνα με ανακοίνωση του δημάρχου πειραιά αμώραλη (από το amoral), δηλαδή του μπροστινού του εθνικού πρεζέμπορα:

"Μίλησε για μια «σωστή απόφαση» αφού από την αρχή ήταν ξεκάθαρο πως ο ΟΚΑΝΑ στην Ε’ Δημοτική Κοινότητα λειτουργούσε παράνομα, καθώς δεν πληρούνταν οι τρεις βασικές προϋποθέσεις λειτουργίας της δομής: Υπάρχουν έξι με επτά σχολεία πολύ κοντά στο παράρτημα του ΟΚΑΝΑ, η Αιτωλικού είναι ο δεύτερος εμπορικότερος δρόμος της Ε’ Δημοτικής Κοινότητας και ουδέποτε υπήρχε στην περιοχή «πιάτσα» εξαρτημένων ατόμων. Επιπλέον, δεν διέθετε άδεια λειτουργίας και δεν είχε καν πιστοποιητικό πυροπροστασίας. Τέλος, υπενθύμισε ότι στο Δημοτικό Συμβούλιο όπως και στο Περιφερειακό Συμβούλιο υπήρξαν ομόφωνες αποφάσεις για διακοπή λειτουργίας της δομής και μεταφορά της αλλού. Ωστόσο διευκρίνισε ότι θεωρούν αναγκαία μια τέτοια δομή στην ευρύτερη Περιφέρεια του Πειραιά, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα ανοίξει και θα λειτουργεί σύννομα, με κανόνες και με συνεργασία και όχι αυθαίρετα, όπως έγινε στη συγκεκριμένη περίπτωση."

μάλιστα, σύμφωνα με το άρθρο της εφημερίδας των συριζαίων, η δημοτική παράταξη του σύριζα διεκδικεί αυτή τα εύσημα για τις κινητοποιήσεις, κι εδώ ο γ.γ. του πλοκ θα προσέθετε τα εύσημα για την εκδίωξη των βρωμοπρεζάκηδες από τον αμόλυντο πειραιά μας. ωστόσο, το άρθρο αναφέρει και ανακοίνωση του οκανα που κατά κάποιο τρόπο αναιρεί τις αιτιάσεις της δημοτικής αρχής:

"Ο ΟΚΑΝΑ ισχυρίζεται ότι η δομή δεν κλείνει επειδή υπήρχε νομικό κώλυμα, ότι είχε κανονική άδεια λειτουργίας (με έγγραφο από το υπουργείο Υγείας) όπως και κατατεθειμένη μελέτη πυροπροστασίας, αλλά επειδή αποφασίστηκε ο τερματισμός της λειτουργίας της από τη διαχειριστική αρχή της Περιφέρειας. Οπως υποστηρίζουν στελέχη του ΟΚΑΝΑ στην «Εφ.Συν.», «μεθοδεύτηκε το κλείσιμό της από πολιτικές πιέσεις εξαιτίας της αντίδρασης της τοπικής κοινωνίας. Δεν υπήρχε καμία χρήση ναρκωτικών στην περιοχή γύρω από την καθαρή μονάδα, ούτε φυσικά υλοποιήθηκε οποιοδήποτε πρόγραμμα με υποκατάστατα. Προσκομίσαμε μάλιστα επίσημο έγγραφο της Αστυνομίας που διαβεβαίωνε ότι καμία αξιόποινη πράξη δεν είχε γίνει καθ’ όλο το διάστημα λειτουργίας της. Στον Πειραιά φαίνεται πως επιλέγουν να θάβουν τα προβλήματα, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»."

ο γ.γ. του πλοκ μυρίστηκε μια εσάνς από κοινωνικό αυτοματισμό και κανιβαλισμό (στον πειραιά; σώπα καημένε) γι' αυτό είπε να το ψάξει λίγο παραπάνω το ζήτημα στο ιντερνέ. σύμφωνα με φεβρουαριανό ποστ στο σάιτ piraeuspress.gr (δεν ξέρω που πρόσκειται πολιτικά και οικονομικά, άλλωστε σε πειραιώτες και γαύρους ούτε την διάρροια μου δεν θα έδινα, ακόμα και αν υποστήριζαν την Χεζμπολάχ μου), η δημοτική αρχή του αμώραλη όχι μόνο γνώριζε για την επικείμενη λειτουργία της δομής (ενώ δηλώνει το αντίθετο), αλλά όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος, υπάρχουν χαρτιά

"που αποδεικνύουν ότι οι υπηρεσίες του Δήμου Πειραιά γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν για την επικείμενη λειτουργία του ΟΚΑΝΑ στα Μανιάτικα, αφού είχε δοθεί ηλεκτρονική έγκριση για αλλαγή χρήσης και υλοποίηση εργασιών διαμόρφωσης του χώρου επί της Αιτωλικού 62 στις 22 Δεκεμβρίου 2022,  με χρονικό περιθώριο ενός έτους (μέχρι 23 Δεκεμβρίου 2023)!

[...]

Με τα έγγραφα που φέρνει στη δημοσιότητα το Piraeus Press σήμερα, ουσιαστικά αποδεικνύεται ότι δεν ευθύνεται για όλη την αναστάτωση ο «κακός» Πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, στον οποίο επιχειρήθηκε να χρεωθεί επικοινωνιακά όλη η υπόθεση… και μάλιστα εν μέσω προεκλογικής περιόδου!"

με λίγα λόγια, οι κάτοικοι της περιοχής διαμαρτυρήθηκαν γιατί ο οκανα αθέτησε κάποια συμφωνία/προϋπόθεση που υπήρχε ότι δεν θα ήταν κοντά σε σχολεία, δεν θα ήταν κοντά σε εμπορικό δρόμο, αλλά θα ήταν κοντά σε πιάτσα. επίσης ο χώρος φαίνεται να μην διέθετε άδεια λειτουργίας και πιστοποιητικό πυροπροστασίας, κάτι που όμως ο οκανα διαψεύδει. επίσης ο οκανα με ανακοίνωση του από τον περασμένο Ιούνιο λέει ότι η δομή θα λειτουργούσε ως κέντρο ημέρας και χώρος σίτισης ένδυσης, πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης και ψυχολογικής υποστήριξης άπορων και άστεγων σε συνεργασία με την μητρόπολη πειραιά. σε αυτό το σημείο ο γ.γ. του πλοκ δηλώνει ότι κατά βάση χέστηκε για την ανάμειξη των παπάδων στο συγκεκριμένο ζήτημα και ότι σίγουρα το κέντρο δεν θα αφορούσε μόνο άστεγους αλλά και τοξικοεξαρτημένους, ωστόσο ακόμα και με την στήριξη της εκκλησίας δεν βρίσκει καταρχήν κάποιο πρόβλημα στην δημιουργία μιας δομής, όπου και να είναι αυτή. βέβαια έχει πλάκα το γεγονός ότι τέθηκε ως προϋπόθεση για το άνοιγμα της δομής το να βρίσκεται κοντά σε πιάτσα, την στιγμή που το οκανα εφαρμόζει στεγνά προγράμματα σε αντίστοιχες δομές.

η δημοτική παράταξη του σύριζα μάλιστα, με ανακοίνωση της στο φβ, την είπε στην δημοτική αρχή ότι έχαψε το παραμύθι ότι επρόκειτο για δομή αστέγων με συμμετοχή της εκκλησίας:

"Η δημοτική αρχή, που σήμερα «αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένη», για μια ακόμα φορά καθυστέρησε να αντιληφθεί το τι ακριβώς συμβαίνει στην πόλη μας αποδεχόμενη αρχικά τις εξόφθαλμα ανακριβείς ανακοινώσεις του ΟΚΑΝΑ, ότι επρόκειτο για απλή Δομή για αστέγους, για Δομή της Εκκλησίας της Ελλάδας κ.λπ. Η πίεση των κινητοποιήσεων και των άλλων δημοτικών παρατάξεων την εξανάγκασαν να τροποποιήσει την αρχική θέση της και να συνταχθεί με τους κατοίκους."

πάμε λίγο παρακάτω. ας δούμε ποιοι είναι αυτοί που αντιτάχθηκαν ατην λειτουργία της δομής πίσω από την θολή αναφορά στους "κατοίκους."

1) η δημοτική αρχή αμώραλη, η οποία απ' ότι φαίνεται ήξερε για την επικείμενη έναρξη λειτουργίας, αν και ισχυρίζεται ότι δεν είχε ενημερωθεί, όπως δεν είχε και κανένας άλλος σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του δημάρχου σε κινητοποίηση στις 8 Σεπτεμβρίου ("Ο ΟΚΑΝΑ λειτουργεί στον Πειραιά, με τρεις σοβαρές πλημμέλειες:  Πρώτον, δεν υπήρξε καμία απολύτως ενημέρωση στη δημοτική αρχή, στην περιφέρεια, στους βουλευτές της πόλης, στους κατοίκους γι΄ αυτό που σχεδιαζόταν")

2) οι δημοτικές παρατάξεις σύριζα και ΚΚΕ, με την συμμετοχή των υποψηφίων τους ("Στην κινητοποίηση παρευρέθηκαν η Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Σταυρούλα Αντωνάκου, οι υποψήφιοι Δήμαρχοι Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης και Νίκος Αμπατιέλος, οι Αντιδήμαρχοι Δημήτρης Καρύδης, Παναγιώτης Ρέππας, Κυριακή Μπουρδάκου, Γρηγόρης Καψοκόλης, Αντωνία Καρακατσάνη, ο Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Τάσος Μαρκαριάν, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Πειραιά Αλέξανδρος Τζεφεράκος, η επικεφαλής του συνδυασμού «Λαϊκή Συσπείρωση Πειραιά» Διαμάντω Μανωλάκου, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Δημήτρης Γκερλές, Γρηγόρης Μόφορης, ο  Πρόεδρος της Ε΄ Δημοτικής Κοινότητας Λεωνίδας Μελάς και Κοινοτικοί Σύμβουλοι της Ε΄ Δημοτικής Κοινότητας")

3) ο βουλευτής α' πειραιά της νδ γιάννης μελάς

4) ο βουλευτής α' πειραιά της νδ και υφυπουργός προπο κώστας κατσαφάδος

5) εξυπακούεται ότι ήταν αντίθετα τα αφεντικά του βρωμογαυρολίμανου, εκπροσωπούμενα από το εμπορικό-βιοτεχνικό επιμελητήριο πειραιά

6) το πιο ενδιαφέρον από την κινηματική σκοπιά ωστόσο είναι ότι στις κινητοποιήσεις συμμετείχε και η παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ "ανταρσία στο λιμάνι" που έχει για επικεφαλής τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό, μέλος του ΣΕΚ και για χρόνια με μόνιμο στασίδι στο δσ της οιελε θανάση διαβολάκη. μάλιστα, σε ανακοίνωση της στο φβ, η παράταξη εγκαλεί τον δήμο - του αμώραλη, δηλαδή του μπροστινού του εθνικού πρεζέμπορα - γιατί δεν συμμετείχε στις κινητοποιήσεις: "Το Υπουργείο Υγείας με συνεχείς αναβολές και υποσχέσεις ελπίζει ότι κάποια στιγμή οι κάτοικοι θα κουραστούν και θα τα παρατήσουν, ενώ ο δήμαρχος που προεκλογικά υποσχόταν δυναμικές ενέργειες τώρα απουσιάζει. Η "Ανταρσία στο Λιμάνι" ήταν και είναι εκεί με το δημοτικό της σύμβουλο Θανάση Διαβολάκη και με συγκεκριμένες προτάσεις για τη συνέχιση του αγώνα." εδώ θα μπορούσαμε να υπογραμμίσουμε την κωλοπιλάλα των ανταρσυων να συμμετάσχουν μαζί με το βαθύ κράτος του βρωμογαυρολίμανου και της δολοφονίας ναυτεργατών σε κοινές συγκεντρώσεις. κάποιοι σύντροφοι, με ίσως λίγο μεγαλύτερο συναισθηματισμό, θα μπορούσαν επίσης να σοκαριστούν με το γεγονός ότι κάποιος που - έστω για κάποιο διάστημα - όσοι αγωνιστήκαμε για τα εργατικά δικαιώματα στην ιδιωτική εκπαίδευση τον θεωρούσαμε συνοδοιπόρο, πλέον διαφημίζει την θεσμική πολιτική του ιδιότητα με την συμμετοχή του σε κινητοποιήσεις εκδίωξης τοξικοεξαρτημένων. δυστυχώς, όσον αφορά τον γ.γ. του πλοκ έχει σταματήσει εδώ και χρόνια να ψάχνει σύννεφα απ' τα οποία να πέσει σχετικά με την κατρακύλα της αριστεράς και των προσώπων της.

να το ψάξουμε λίγο παραπάνω; πέρα από το ότι το άρθρο του piraeuspress στην αρχή, το οποίο αναδεικνύει ότι ο δήμος ήξερε για την λειτουργία της δομής και είχε δώσει και άδεια, αναδεικνύει ότι στην νδ τα πήραν με τον μπροστινό του εθνικού πρεζέμπορα καθώς και με τους δύο βουλευτές της, οι οποίοι πήγαν κόντρα σε αποφάσεις του υπουργείου υγείας:

"Για όλους τους ανωτέρω λόγους έχει προκληθεί δυσφορία στην Κυβέρνηση, τόσο για το γεγονός ότι η Δημοτική Αρχή Πειραιά επέλεξε να σηκώσει τόσο ψηλά τους αντιπολιτευτικούς τόνους, όσο και για τους Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που συντάχθηκαν στην «αντιπολιτευτική» τακτική ενάντια στον Πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ, κάτι το οποίο δε συνέβη σε καμία άλλη πόλη της χώρας."

το άρθρο, μάλιστα, αναφέρει ότι οι τρεις πρώην βουλευτές α' πειραιά της νδ (μέχρι τον ιούνιο, όταν δηλαδή είχαν ήδη ξεκινήσει οι αντιδράσεις κατά του οκανα) δούνια, μανωλάκος και πουτσικάκης διαφώνησαν με αυτή την κίνηση και ούτε καν ήξεραν για το θέμα. κάτι που υπονοεί ότι οι κατσαφάδος και μελάς έκαναν προσωπικούς χειρισμούς με σκοπό να εκλεγούν. ο δε κατσαφάδος, σύμφωνα με άρθρο του περασμένου Μαϊου, γνώριζε για την δομή, επιβεβαιώνοντας με δηλώσεις του ότι επρόκειτο για δομή που θα εξυπηρετούσε αστέγους, ότι υπήρχε συμμετοχή της μητρόπολης, αλλά και ότι όλα αυτά έγιναν σε συμφωνία με τον αμώραλη:

"Αφουγκραζόμενοι το ζήτημα που είχε προκύψει σχετικά με τη λειτουργία παραρτήματος υπηρεσίας του ΟΚΑΝΑ στα Μανιάτικα, μαζί με τον Δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη και με την αρωγή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιά κ.κ. Σεραφείμ, δώσαμε άμεσα την καλύτερη εφικτή λύση, επ ωφελεία τόσο της τοπικής κοινωνίας της 5ης Δημοτικής Κοινότητας, όσο και των αστέγων συμπολιτών μας που δοκιμάζονται και οι οποίοι θα βρουν ένα χώρο «ζεστασιάς"

χμμμμ. κάτι σάπιο φαίνεται να υπάρχει στο βασίλειο της γαυρομαρκίας. συνοψίζουμε μέχρι εδώ:

1) οι δεξιοί αλληλοκαρφώνονται σχετικά με το αν γνώριζαν τι έπαιζε, και αποδεικνύεται ότι ο δήμος γνώριζε και είχε συναινέσει την λειτουργία της δομής, κάτι που αποτελούσε απόφαση του υπουργείου υγείας

2) στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν όλες οι παρατάξεις της αριστεράς, δλδ σύριζα, ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

τι παίζει τελικά;

μα φυσικά συντρόφισσες, σύντροφοι, σύντροφ@ και αγαπητά παιδιά, εξεγέρθηκαν τα αφεντικά της περιοχής των μανιάτικων, δηλαδή οι μικρομεσαίοι μεροκαματιάρηδες επιχειρηματίας της καρδιάς μας που αποτελούν αντικείμενο παρέμβασης του ΚΚΕ για την δημιουργία της λαϊκής συμμαχίας. και γιατί εξεγέρθηκαν τα αφεντικά; γιατί τα μανιάτικα απέκτησαν σταθμό του μετρό το 2022, οπότε έγιναν "αναβαθμισμένη" εμπορικά περιοχή (λέγε με τσετριφικέησο). η δομή του οκανα βρισκόταν σε μια ευθεία 600 μέτρων από το μετρό. τα αφεντικά θεώρησαν ότι τα πρεζάκια θα τους χαλούσαν τα έσοδα. στην ανακοίνωση του εβεπ, στις επιπτώσεις που θα υπήρχαν από την ύπαρξη ναρκομανών στην γειτονιά δεν γίνεται καν λόγος για τον πιθανό κίνδυνο για τους μαθητές της περιοχής:

"Είναι ακόμη νωπές, για όσους δεν διαθέτουν «κοντή μνήμη», οι εικόνες από την οδό Νοταρά στο κέντρο του Πειραιά, σε κτίριο όπου στεγαζόταν στο παρελθόν ανάλογη υπηρεσία, τους κινδύνους που απέπνεε η γύρω περιοχή, τα απανωτά επεισόδια διακινητών και εξαρτημένων ατόμων, τις απαράδεκτες συνθήκες συνύπαρξης με το εμπορικό κέντρο, τις επιχειρήσεις, τα καταστήματα, τα γραφεία, αλλά και του προβληματισμού που διακατείχε τους εργαζόμενους και κατοίκους, η διέλευση των οποίων, ακόμη και τις πρωινές ώρες, ήταν προβληματική. Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν η ερήμωση της περιοχής και η μετεγκατάσταση εκτός Πειραιά, πολλών επιχειρήσεων και εργαζομένων. Τα παθήματα πρέπει να γίνονται μαθήματα και τα λάθη του παρελθόντος δεν πρέπει, κατ’ ουδένα λόγο, να επαναλαμβάνονται."

φοβούμενη λοιπόν η δημοτική αρχή μην πάθει καμιά ζημιά από την αντιπολίτευση στις δημοτικές εκλογές τα γύρισε και άρχισε να διαδίδει ότι δεν γνώριζε για την δομή. στην συνέχεια, έστησε και καλοκαιρινό (= προεκλογικό) σκηνικό εισβολής απο πρεζάκια στα μανιάτικα, με τα τοπικά σάιτ να δίνουν σοκαριστικές φωτό-ντουκουμέντα από τζάνκια να κάνουν απαλλοτρίωση σκαλοπατιών (δείτε εδώ και εδώ). εδώ, ο γ.γ. του πλοκ θα πει ότι ναι μεν ήταν καλή η προσπάθεια του δήμου, αλλά αν έδινε και ένα άγγιγμα από πρόσφυγες ναρκομανείς θα είχε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα, και έτσι ίσως θα απέτρεπε και την δημιουργία λαϊκού μετώπου με την αριστερά.

η οποία αριστερά πιστή στην προεκλογική σπέκουλα και στον προεκλογικό οπορτουνισμό πρωτοστάτησε (σύμφωνα με τις ανακοινώσεις συριζαίων και αντάρσυων) στις φασιστικές κινητοποιήσεις των αγανακτισμένων επιχειρηματιών.....εεεεεε σόρι σότι κατοίκων. το δε ΚΚΕ πιστό στην γραμμή της λαϊκής συμμαχίας εργατών, αγροτών, φοιτητών και αφεντικών...εεεεεε σόρι φτωχομεσαίων εβε δεν θα μπορούσε να λείπει από το προεκλογικό ακροδεξιό πανηγυράκι εκδίωξης των πρεζάκηδων. άλλωστε όπως έχει φανεί και από παλιότερα ποστ στο παρόν πλοκ, το ΚΚΕ έχει αρκετά καλό μηχανισμό στις ενώσεις εμποροβιοτεχνών.

το καλύτερο στην όλη ακροδεξιά-φασιστική καφρίλα της εκδίωξης του οκανα, στην οποία η αριστερά συμμετείχε ολόψυχα μπας και αρπάξει καμιά ψήφο παραπάνω, είναι ότι η όλη φάση ήταν κόντρα στην θέληση της μητρόπολης να λειτουργήσει η δομή. με λίγα λόγια, δημοτική αρχή, αριστερά, αφεντικά και βουλευτές νδ συναγωνιστηκαν με τον γαμημένο τον ματωμένο τον σεραφείμ για το ποιος είναι πιο φασίστας. και guess what? πιο ισχυρή φασιστική δύναμη αναδείχτηκε η κομματική από την εκκλησιαστική. well done.

παραμένει ωστόσο το ερώτημα: κατάφεραν οι αριστεροί να αρμέξουν καμιά ψήφο παραπάνω από τα αφεντικά και τους φασίστες των μανιάτικων; εδώ οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:

Δημοτικές εκλογές 2023	Δημοτικές εκλογές 2021
Μώραλης Ιωάννης - ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΝΙΚΗΤΗΣ 69,89 % 34.481 ψήφοι 32 έδρες (βγήκε από τον πρώτο γύρο)	Μώραλης Ιωάννης – ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΝΙΚΗΤΗΣ 45,33 % 33.159 ψήφοι 22 έδρες (βγήκε στον δεύτερο γύρο με 57,81 % και 27.683 ψήφους)
Γαβρίλης Γεώργιος ΑλλάΖΟΥΜΕ τον ΠΕΙΡΑΙΑ (ΣΥΡΙΖΑ) 13,93 % 6.873 ψήφοι 6 έδρες	Μπελαβίλας Νικόλαος ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ (ΣΥΡΙΖΑ) 14,58 % 10.662 ψήφοι 7 έδρες
Αμπατιέλος Νικόλαος ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΚΚΕ) 11,61 % 5.726 ψήφοι 5 έδρες	Μανωλάκου Διαμάντω ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΚΚΕ) 6,84 % 5.005 ψήφοι 3 έδρες
Διαβολάκης Αθανάσιος ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ - ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) 2,44 % 1.203 ψήφοι 0 έδρες	Διαβολάκης Αθανάσιος ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ - Ανταρσία στο Λιμάνι (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) 1,96 % 1.436 ψήφοι 1 έδρα

βλέπουμε λοιπόν στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μετά την έναρξη των φασιστικών κινητοποιήσεων κατά της δομής του οκανα, ο αμώραλης όχι μόνο δεν έχασε ψήφους, αλλά ανέβασε το ποσοστό του κατά 24,5%, τις έδρες του κατά 10 και τις ψήφους του κατά περίπου 1300, και βγήκε δήμαρχος από την πρώτη κυριακή, εν αντιθέσει με το 2019. ο σύριζα τι έκανε, που μάλιστα κουνάει και την σημαία του πρωτοστάτη στις κινητοποιήσεις; έχασε 1 έδρα, έπεσε κατά 0,5% και κατά κάτι λιγότερο από 4000 ψήφους. η ΑΝΤΑΡΣΥΑ του κάποτε συναγωνιστή διαβολάκη πήρε μεν περίπου 0,5% παραπάνω ποσοστό, αλλά έχασε λίγο παραπάνω από 200 ψήφους και έχασε και την 1 έδρα που είχε. το δε ΚΚΕ, αύξησε το ποσοστό του κατά περίπου 5%, τις ψήφους του κατά περίπου 700 και πήρε και 2 παραπάνω έδρες. όμως, ο γ.γ. του πλοκ αμφιβάλλει πολύ αν αυτές οι ψήφοι προήλθαν από τα ακροδεξιά νερά του αντι-οκανα μετώπου ή από τους ντόπιους εβε. το πιο πιθανό είναι ότι αυτές οι ψήφοι προέρχονται από πρώην ψηφοφόρους του σύριζα και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κάτι που μπορεί να υποτεθεί και αριθμητικά.

ποιο είναι το συμπέρασμα που βγαίνει από όλα αυτά; πρώτον, αριστερούληδες, όσο και να χτυπάτε τον κώλο σας να αρπάξετε και καμιά δεξιά/συντηρητική "εργατική" ψήφο, τον φασίστα δεν τον πιάνετε στο κοινό μέτωπο που χαράξατε μαζί του. δεύτερον, αξίζουν συγχαρητήρια στους αριστερούληδες, που παρά τον γενικό πούλο που πήραν στις δημοτικές εκλογές του πειραιά (με εξαίρεση την σχετική άνοδο του ΚΚΕ), συνεισέφεραν εν τέλει αφιλοκερδώς τις δυνάμεις τους στο να εκδιωχθεί από την περιοχή μια δομή - έστω με προβληματική λειτουργία - που υποτίθεται θα βοηθούσε τους τοξικοεξαρτημένους, προς όφελος όχι της ασφάλειας της γειτονιάς και των μαθητών, αλλά προς όφελος των μαγαζιών της περιοχής που καβατζώθηκαν με την δημιουργία της στάσης του μετρό. τρίτον, επειδή όλοι ξέρουμε πόσο φιλεύσπλαχνοι είναι όλοι οι τοπικοί αριστεροί και δεξιοί παράγοντες και σίγουρα δεν έχουν γενικά πρόβλημα με την ύπαρξη δομών του οκανα (αρκεί να είναι μακριά από τον κώλο τους και τα μαγαζιά των ψηφοφόρων τους), αυτό που θα καταφέρουν είναι να μεταφερθεί η δομή σε καμιά νίκαια, σε κανένα πέραμα, ίσως και σε καμιά σαλαμίνα. θα κινδυνέψει η ασφάλεια των εκεί κοινωνιών; σύμφωνα με την λογική των πειραιωτών ναι. τους νοιάζει; οχι. αρκεί να είναι τα πρεζάκια μακριά τους και να είναι στις περιοχές της β' πειραιά. ε, γιατί ρε παιδί μου. είναι ήδη υποβαθμισμένοι εκεί, έχουν γύφτους, έχουν πρόσφυγες, τα πρεζάκια θα τους πειράξουν. ε και άμα σκάσει και κανένας πυρήνας ναζιστών εκεί να ελέγχει αν οι γιαγιάδες δεν χάνουν τα πορτοφόλια τους από τα ζάκια, τόσο το καλύτερο.

έτσι δεν είναι αριστερούληδες;

μεγάλες στιγμές του ιμπεριαλισμού: η υπόθεση της συνωμοσίας του μεερούτ και η άνθιση του κομμουνιστικού κινήματος στην ινδία

το π.γ. της κ.ε. του πλοκ πιστό στις αντιιμπεριαλιστικές του αρχές (= πιστό στο κλίκ=πέητ) αποφασίζει με κοοπτάτσια την επιβολή μιας νέας μόνιμης στήλης που θα αναρτάται κάθε τετάρτη με τίτλο "μεγάλες στιγμές του ιμπεριαλισμού," στην οποία θα σχολιάζονται παλιά ή νέα λόγια και έργα των διαφόρων κηνσόρων του ιμπεριαλισμού.

η βρετανική παρουσία στην ινδία χρονολογείται από τα πρώτα χρόνια του 17ου αιώνα, όταν κατά την βασιλεία της ελισάβετ της 1ης και στην συνέχεια του ιακώβου του 1ου/6ου, διάφοροι άγγλοι έμποροι πήραν άδεια για να στήσουν στο όνομα του στέμματος την εταιρεία των ανατολικών ινδιών. ένα ενδιαφέρον στοιχείο που αφορά στα πρώτα χρόνια της παρουσίας των βρετανών στον Ινδικό Ωκεανό, όταν δηλαδή ακόμα κυριαρχούσαν οι ολλανδοί και πορτογάλοι αποικιοκράτες, ήταν ότι οι βρετανοί κατάφεραν να στήσουν οικονομικά την εταιρεία ανατολικών ινδιών κάνοντας πειρατείες και καταλαμβάνοντας πορτογαλικά πλοία που κουβαλούσαν μπαχαρικά προς την ευρώπη. κάτι απόλυτα φυσιολογικό και νομοτελειακό για βρετανούς, θα πει κανείς. μετά από μια σειρά πολέμων με την αυτοκρατορία των μουγκάλ, την αυτοκρατορία των μαράτα (όχι του σκλαβενίτη, πονηροί), και την αυτοκρατορία των σιχ, καθώς και με διάφορες φυλές σε όλη την έκταση ανάμεσα στα σημερινά πακιστάν, αφγανιστάν, και μπανγκλαντές, η εταιρεία των ανατολικών ινδιών έγινε η κύρια οικονομική και πολιτική δύναμη στον Ινδικό Ωκεανό και στην Ινδική Υποήπειρο. ωστόσο μετά την καταστολή της Ινδικής Επανάστασης του 1857, όταν η αυτοκρατορία των μουγκάλ και διάφορα πριγκηπάτα της ινδίας εξεγέρθηκαν ενάντια στην εταιρεία, οδήγησε στην διάλυση (= εθνικοποίηση της εταιρείας) το 1858 και στην μεταφορά του αποικιακού ελέγχου των γεωγραφικών "ανατολικών ινδιών" απευθείας στην βρετανική αυτοκρατορία μέχρι την αποχώρηση του 1947.

ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της αντιαποικιακής και αντιιμπεριαλιστικής αντίστασης εναντίον της βρετανίας ήταν η Υπόθεση της Συνωμοσίας του Μεερούτ[1] που σημειώθηκε στις 20 Μαρτίου 1929, όταν 29 ινδοί και 3 άγγλοι συνδικαλιστές συνελήφθησαν από την βρετανοϊνδική αστυνομία και φυλακίστηκαν ως κατηγορούμενοι για συνωμοσία ενάντια στο στέμμα και για κομμουνιστική προπαγάνδα. τα ονόματα των συλληφθέντων (μεταξύ των οποίων κάποιοι στην συνέχεια διετέλεσαν υψηλά στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδίας) ήταν: Muzaffar Ahmad, S.A. Dange, S.V. Ghate, K.N. Joglekar, R.S. Nimbkar, S.S. Mirajkar, Shaukat Usmani, Mir Abdul Majid, Sohan Singh Josh, Dharanikanta Goswami, Ajodhya Prasad, G. Adhikari, P.C. Joshi, M.G. Desai, Gopen Chakraborty, Gopal Chandra Basak, Radha Raman Mitra, Shivavakash Hormarji Jhabwala, Kedar Nath Sehgal, Shamsul Huda, Arjun Atmaram Alve, Gobinda Ramchandra Kasle, Kishori Lal Ghosh, Gouri Shankar, Lakshman Rao Kadam, D.R. Thengdi, Biswanath Mukherjee, Sibnath Banerjee, Kishorilal Ghose, Philip Spratt, Benjamin Francis, και H.L. Hutchinson. οι κατηγορούμενοι είχαν εμπλακεί στην οργάνωση απεργιών σε εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, μύλους βαμβακιού και σε σιδηρόδρομους. από τους 3 άγγλους, οι Philip Spratt και Benjamin Francis ήταν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Μεγάλης Βρετανίας και είχαν σταλεί στην ινδία από την Κομιντέρν για να βοηθήσουν στην ισχυροποίηση του κομμουνισμού στην αποικία, ενώ ο Lester Hutchinson ήταν μέλος του Εργατικού Κόμματος, γιος στελεχών του ΚΚΜΒ, και βρισκόμενος στην αριστερή πτέρυγα των εργατικών, παρακολουθούνταν ως ύποπτος κομμουνιστής. αντιγράφω από το βιβλίο της Priyamvada Gopal, καθηγήτρια Μετααποικιακών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Cambridge, Insurgent Empire: Anticolonial Resistance and British Dissent (2019, εκδόσεις Verso), το οποίο πραγματεύεται την αντιαποικιακή αντίσταση τόσο στις αποικίες όσο και στην βρετανία τον 19ο και 20ο αιώνα:

"Charged under Section 121A of the Indian Penal Code with conspiring to ‘deprive the King of the sovereignty of British India’, the detainees would controversially be refused bail and subjected to trial without jury. In addition, Section 121A carried a proviso whereby no actual illegal act had to take place in order for a conspiracy charge to be levied.

[...]

The Public Safety Act would have also prevented foreign communists from coming to India and working there with Indian labour organizers. Part of a wave of colonial repression, the arrests of the Meerut defendants also took place – not by accident – as the government braced for the release of the Fawcett Report, commissioned in the wake of the Bombay General Strike of 1928, which was expected to be unfavourable to worker demands, and therefore to generate more militancy and strikes" (p. 246)

Κατηγορούμενοι σύμφωνα με το Άρθρο 121Α του Ινδικού Ποινικού Κώδικα για συνωμοσία με στόχο ΄'να στερήσουν από τον Βασιλιά την κυριαρχία του επί της Βρετανικής Ινδίας,' οι κρατούμενοι θα υφίσταντο κραυγαλέα μεταχείριση, καθώς απορρίφθηκε η αίτηση τους για αποφυλάκιση με εγγύηση και δικάστηκαν χωρίς την παρουσία ενόρκων. Επιπλέον, το Άρθρο 121Α περιείχε μια διάταξη σύμφωνα με την οποία δεν ήταν αναγκαίο να είχε διαπραχθεί όντως κάποια παράνομη πράξη για να ασκηθεί δίωξη για συνωμοσία.

[...]

Ο Νόμος Περί Δημόσιας Ασφάλειας επίσης είχε ως στόχο την παρεμπόδιση του ερχομού ξένων κομμουνιστών στην Ινδία και την δράση τους με Ινδούς συνδικαλιστές. Τμήμα ενός κύματος αποικιακής καταπίεσης, οι συλλήψεις των κατηγορούμενων του Μεερούτ έλαβαν χώρα - όχι τυχαία - την εποχή που η κυβέρνηση ετοιμαζόταν να δημοσιεύσει την Αναφορά της Εταιρείας Fawcett, η οποία συντάχθηκε στον απόηχο της Γενικής Απεργίας της Βομβάης του 1928, και η οποία αναμενόταν να είναι αντίθετη με τα εργατικά αιτήματα, και ως εκ τούτου να δώσει έδαφος για περαιτέρω δυναμικές ενέργειες και απεργίες."

όπως φαίνεται, καθαρά, μιλάμε για δίκη με βάση ιδιώνυμο αδίκημα (το 1929 άλλωστε είχε θεσπιστεί και το ιδιώνυμο από τον αδερφό της γιαγιάς του Αρχέγονου Κακού και παππού της Κοσμικής Κατάρας της Δεξιάς), με στόχο όχι μόνο το χτύπημα στους κομμουνιστές και στην Κομιντέρν, αλλά την καταστολή του εργατικού κινήματος, το οποίο πάλευε ενάντια στην διπλή εκμετάλλευση του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας. πράγματι, ο συνήγορος της αγωγής langford james δεν έκανε καν προσπάθεια να δώσει μια έστω μούφα ποινική διάσταση στο θέμα, καθώς

dwelt on the dangers of the Russian Revolution, Soviet politics, the perniciousness of communism, and the manifold problems with Marxism, using his readings of various general left-wing texts as ‘evidence’ against the accused. James averred that these were relevant to those in the dock because their object was ‘to replace the Government of His Majesty King George in India, and in its place to put the Government of the Third Communist International.

[...]

Partly to drive a wedge between the defendants and the mainstream nationalist movement, James would later insist that his problem was with ‘perpetual revolution’ and not with ‘a national revolution’. The defendants, he pointed out with alacrity, were in fact deeply critical of the ‘leaders of Nationalist thought in India’, and ‘stigmatised’ the Indian National Congress ‘as a misguided bourgeois body’.

[...]

As the Bolsheviks he deemed them to be, they shared certain characteristics: ‘You do not love your country, you are anti-country, you are anti-God, and you are anti-family’" (p. 247, 248)

"αναφέρθηκε στους κινδύνους της Ρώσικης Επανάστασης, της Σοβιετικής πολιτικής, της μοχθηρότητας του κομμουνισμού, και των πολλαπλών προβλήματων του Μαρξισμού, χρησιμοποιώντας την ανάγνωση διάφορων αριστερών κειμένων γενικού ενδιαφέροντος ως "αποδείξεις" κατά των κατηγορούμενων. Ο James διαβεβαίωσε ότι όλα αυτά ήταν άμεσα σχετικά με τους κατηγορούμενους καθώς ο στόχος τους ήταν 'να αντικαταστήσουν την Κυβέρνηση του Αυτού Μεγαλειότητας Βασιλέως Γεωργίου στην Ινδία με την Κυβέρνηση της Τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς.

[...]

Εν μέρει για να προκαλέσει ρήγμα μεταξύ των κατηγορουμένων και του επίσημου εθνικιστικού κινήματος, ο James αργότερα θα επέμενε ότι το πρόβλημα του ήταν με 'την διαρκή επανάσταση' και όχι με την 'εθνική επανάσταση.΄ Οι κατηγορούμενοι, όπως υποστήριξε με ζήλο, ήταν στην πραγματικότητα έντονοι επικριτές των 'ηγετών της Εθνικιστικής σκέψης στην Ινδία,' και 'στιγμάτιζαν' το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο ως ένα 'λανθασμένο αστικό σώμα.'

[...]

Όντας οι Μπολσεβίκοι που τους θεωρούσε, μοιράζονταν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: 'Δεν αγαπάτε την πατρίδα σας, είστε ενάντια στην πατρίδα σας, είστε ενάντια στον Θεό, και είστε ενάντια στην οικογένεια.'"

οι συλλήψεις και η απαγγελία κατηγοριών ήταν τέτοια παρωδία που όχι μόνο προκάλεσαν απεργίες και συγκρούσεις στην Βομβάη, αλλά οδήγησε σε κατακραυγή εντός της ιμπεριαλιστικής μητρόπολης, όχι μόνο για τις ίδιες τις κατηγορίες, αλλά και για την μεταχείριση των κατηγορουμένων που έμειναν στην φυλακή για 4 χρόνια (μέχρι το 1933), εξαναγκάστηκαν σε 9ωρη καθημερινή εργασία και ένας από τους συλληφθέντες, ο D.R. Thengdi, πέθανε δεσμώτης. η Λίγκα Ενάντια στην Ιμπεριαλισμό και στην Αποικιακή Καταπίεση (καθοδηγούμενη από την Κομιντέρν) διοργάνωνε διαδηλώσεις και βουλευτές του Εργατικού Κόμματος, του Ανεξάρτητου Εργατικού Κόμματος και των Φιλελευθέρων έκαναν συνεχείς επερωτήσεις σχετικά με την ακυρότητα των κατηγοριών και την μεταχείριση των φυλακισμένων, ενώ διανοοούμενοι όπως ο πασίγνωστος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας H.G. Wells υπέγραψαν κείμενα διαμαρτυρίας. 

οι κινητοποιήσεις και η δημοσίευση σε μπροσούρες των απολογιών των κατηγορουμένων έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην διάχυση του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα και στην ανάπτυξη της εναντίωσης στον αποικιακό έλεγχο της ινδίας εντός του εσωτερικού:

"The moment of Meerut also takes on significance as yet another colonial juridical crisis – arguably the first in the twentieth century – which provided a means for the voices of anticolonial resistance, this time also inflected by international communism and communist internationalism, to be heard in the British public sphere. Developments in travel and communication technologies enabled both the swift dissemination of news and propaganda and actual communication links between metropolitan and colonial activists."

[...]

In producing its pamphlets, the Meerut campaign deliberately used the Meerut prisoners’ individual testimonies, less perhaps to ‘humanize’ the defendants through eliciting sympathy, as Pennybacker argues, than to allow for more radical anticolonial voices in India to emerge in the British public sphere on their own terms, making claims upon human solidarity.

[...]

These were voices and views that also resisted cooptation by the more acceptable face of nationalism speciously lauded by the Meerut prosecutors. As Gandhi toured England during the Second Round Table talks in 1931, to considerable adulation in liberal circles, voices from Meerut also made clear that politics in India went beyond the remit of Gandhian nationalism, and that other questions were being asked, not just of the colonial government, but also of the Indian capitalists, landlords, upper castes and political elites." (p. 250, 251)

"Η στιγμή του Μεερούτ έχει επιπρόσθετη σημασία ως μια ακόμα αποικιακή δικαστική κρίση - κατά πάσα πιθανότητα η πρώτη στον 20ο αιώνα - που χρησίμευσε ως ένα μέσο για να ακουστούν οι φωνές της αντιαποικιακής αντίστασης στην Βρετανική δημόσια σφαίρα, αυτή τη φορά έχοντας το χρώμα του διεθνούς κομμουνισμού και του κομμουνιστικού διεθνισμού.

[...]

Με την έκδοση των μπροσούρων, η καμπάνια για την απελευθέρωση των κατηγορούμενων του Μεερούτ σκόπιμα χρησιμοποίησε τις ατομικές απολογίες των φυλακισμένων του Μεερούτ, ίσως όχι τόσο για να παρουσιάσουν την 'ανθρωπιά' των κατηγορουμέων μέσω της επίκλησης του συναισθήματος, όπως υποστηρίζει η Pennybacker[2], αλλά για να βοηθήσουν να αναδυθούν στην Βρετανική δημόσια σφαίρα οι πιο ριζοσπαστικές αντιαποικιακές φωνές με τους δικούς τους όρους, κάνοντας αναφορά στην ανθρώπινη αλληλεγγύη.

[...]

Αυτές ήταν φωνές και απόψεις που επίσης αντιστέκονταν την την οικειοποίηση τους από το πιο αποδεκτό πρόσωπο του εθνικισμού που άστοχα επιδοκίμαζε η αγωγή. Καθώς ο Γκάντι περιόδευε ανά την Αγγλία κατά την διάρκεια του Δεύτερου Γύρου των διαπραγματεύσεων το 1931, όταν και έγινε δέκτη λατρευτικών εκδηλώσεων μεταξύ των φιλελεύθερων κύκλων, οι φωνές από το Μεερούτ έκαναν επίσης ξεκάθαρο ότι η πολιτική στην Ινδία δεν ήταν κτήμα μόνο του Γκαντιανού εθνικισμού, και ότι ετίθεντο και άλλα ερωτήματα, όχι μόνο σχετικά με την αποικιακή κυβέρνηση, αλλά και με τους Ινδούς καπιταλιστές, τους γαιοκτήμονες, τις ανώτερες κάστες και τις πολιτικές ελίτ."

στο συγκεκριμένο κεφάλαιο του βιβλίου της η Gopal παραθέτει αποσπάσματα από τις απολογιές των κατηγορουμένων, που ωστόσο δεν θα αντιγράψω εδώ (όποια/ος/@ ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει μέηλ να στείλω το βιβλίο σε ηλεκτρονική έκδοση), όμως διαβάζοντας τις, αυτό που έχω να πω είναι ότι ήταν τέτοια η βλακεία των δικαστών και της αγωγής που ουσιαστικά έδωσαν βήμα στους κατηγορούμενους να κατακεραυνώσουν τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό και να προπαγανδίσουν τον αγώνα για την ανεξαρτησία της ινδίας και την υπόθεση του κομμουνισμού, ενώ όπως λέει η Gopal, αναφερόμενη στον βρετανό κομμουνιστή Robin Page Arnott[3],

"the severity of the Meerut sentences had more than a little to do with the fact that the activities and beliefs of the defendants betokened a degree of class-political solidarity between empire and metropole, breaching a racial cleavage that usually benefited colonial rule." (p. 259)

"Η αυστηρότητα των ποινών της υπόθεσης Μεερούτ είχαν άμεση σχέση με το γεγονός ότι οι δραστηριότητες και οι πεποιθήσεις των κατηγορουμένων υποδήλωναν έναν βαθμό ταξικής/πολιτικής αλληλλεγγύης μεταξύ των λαών της αυτοκρατορίας και των αποικιών, διαρρηγνύοντας το φυλετικό χάσμα που συνήθως ωφελούσε την αποικιακή εξουσία."

όσον αφορά τις ποινές, οι περισσότεροι από τους κατηγορουμένους καταδικάστηκαν σε 12 χρόνια εξορίας σε σωφρονιστικές αποικίες, ενώ το στέλεχος του ΚΚ Ινδίας Muzaffar Ahmad καταδικάστηκε σε ισόβια εξορία. το 1933, μετά από έφεση, οι ποινές μειώθηκαν στα 3 χρόνια, και οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν άμεσα καθώς είχαν ήδη εκτίσει 4 χρόνια περιμένοντας την απόφαση του δικαστηρίου. ο Ahmad βγήκε από την φυλακή το 1936.

σε πιο άμεσο επίπεδο, οι δίκες οδήγησαν στην άνθιση του κομμουνιστικού κινήματος στην ινδία. το ΚΚ Ινδίας είχε ήδη ιδρυθεί το 1925 και για μεγάλα διαστήματα βρισκόταν στην παρανομία. μετά την αναδιοργάνωση του κόμματος το 1933 με την απελευθέρωση των στελεχών του, το κόμμα απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, ακολουθώντας αντιγκαντική και αντιπασιφιστική γραμμή και αναγκάζοντας, μετά το 1936 και την στροφή στην πολιτική του λαϊκού μετώπου από την Κομιντέρν, το Κογκρέσο να συνεργαστεί μαζί του. σύμφωνα με την Gopal:

"the Meerut Conspiracy Case, with its protracted unfolding, volumes of testimony, and draconian sentences followed by commutation, resulted not in the extinguishing of either protest or communism in India, but a greater surge in both, ‘a sudden revival of interest and activity’, as one police report in 1934 put it" (p. 257)

"Η Υπόθεση της Συνωμοσίας του Μεερούτ, με την παρατεταμένη δυναμική του, τους τόμους των καταθέσεων, και τις δρακόντιες ποινές, που στην συνέχεια μετατράπηκαν σε μικρότερες, δεν οδήγησαν στην εξάλειψη της διαμαρτυρίας και του κομμουνισμού στην Ινδία, αλλά σε μια απότομη ανάπτυξη τους, 'μια ξαφνική αναβίωση του ενδιαφέροντος και της δραστηριότητας,' όπως το έθεσε μια αστυνομική αναφορά του 1934."

σε άρθρο του το 1984 στα 75 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚ Ινδίας, ο μετέπειτα γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδίας (Μαρξιστικού) Harkishan Singh Surjeet[4] έγραψε:

"However, a Party with a centralised apparatus, came into being only after the release of the Meerut prisoners, in 1933. The Meerut Conspiracy Case, though launched to suppress the communist movement, provided the opportunity for Communists to propagate their ideas. It came out with its own manifesto and was affiliated to the Communist International in 1934."

"Ωστόσο, η μορφή του Κόμματος με ένα κεντρικό μηχανισμό τέθηκε σε ισχύ μόλις μετά την απελευθέρωση των φυλακισμένων του Μεερούτ, το 1933. Η Υπόθεση της Συνωμοσίας του Μεερούτ, παρόλο που στήθηκε για να καταστείλει το κομμουνιστικό κίνημα, έδωσε την ευκαιρία στους Κομμουνιστές να προπαγανδίσουν τις ιδέες τους. Το Κόμμα αναδύθηκε με το δικό του μανιφέστο και έγινε μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1934."

Υποσημειώσεις:

[1]: το Μεερούτ είναι πόλη στην βορειοκεντρική πολιτεία Ούταρ Πραντές. ήταν το επίκεντρο της επανάστασης του 1857. η δικαστική υπόθεση πήρε το όνομα από την πόλη όχι γιατί οι φυλακισμένοι ήταν δραστήριοι εκεί, αλλά επειδή όλοι τους μεταφέρθηκαν, φυλακίστηκαν και δικαστηκαν εκεί.

[2]: Susan Pennybacker: καθηγήτρια ευρωπαϊκής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολάινα.

[3]: Robert "Robin" Page Arnot: στέλεχος του ΚΚΜΒ. το 1916 αρνήθηκε να επιστρατευτεί στον α' π.π. και φυλακίστηκε ως αντιρρησίας συνείδησης. αργότερα φυλακίστηκε και κατηγορήθηκε ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.

[4]: Harkishan Singh Surjeet: γενικος γραμματέας του ΚΚ Ινδίας (Μ) από το 1992 ως το 2005, και ιδρυτικό του στέλεχος κατά την διάσπαση του από το ΚΚΙ και την ίδρυση του το 1964.

και επειδή το π.γ. της κ.ε. του πλοκ ναι μεν αναγνωρίζει την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά δεν ξεχνάει ότι τόσο το ΚΚ Ινδίας όσο και (ακόμα χειρότερα) το ΚΚ Ινδίας (Μαρξιστικό) έχουν μετατραπεί εδώ και δεκαετίες σε αμετάκλητα ρεβιζιονιστικά, ρεφορμιστικά και βαθιά καθεστωτικά κόμματα, ο γ.γ. του πλοκ αφιερώνει τον ύμνο του Λαϊκού Απελευθερωτικού Αντάρτικου Στρατού του Κομμουνιστικου Κόμματος Ινδίας (Μαοϊκού) και ένα Lal Salam στους φυλακισμένους αγωνιστές όλου του κόσμου και κάθε κομμουνιστικής και αναρχικής απόχρωσης.

ο ναζιστικός ζελές της τρίτης 19/12/2023

αφουγκραζόμενο την ανάγκη των συντροφισσων και των συντρόφων για λίγη κωμική ανακούφιση από το καμίνι της ταξικής πάλης (λέγε με κλικ-πέητ και ανάγκη για views), το π.γ. της κ.ε. του πλοκ με κοοπτάτσια αποφασίζει την επιβολή νέας μόνιμης στήλης που θα δημοσιεύεται κάθε τρίτη με τίτλο "ο ναζιστικός ζελές της τρίτης" όπου θα αναρτάται κάποια δήλωση του μεγαλύτερου κωμικού που έγινε ποτέ πρόεδρος χώρας, του βολοτίμιρ του ζελέ του αστείου.

είχε λίγο ψωμάκι αυτές τις μέρες ο ζελές, κυρίως ένα εκτενές άρθρο στο business insider για τον διευθυντή του γραφείου του ζελέ andriy yernak, για τον οποίο λέει ότι είναι μέσα στο βούρκο με τα σκατά της διαφθοράς, όπως και ένα γκάλοπ από το Kyiv International Institute of Sociology, σύμφωνα με το οποίο μέσα σε έναν χρόνο ο ζελές έπεσε 22% στο ποσοστό αποδοχής από τους ουκρανούς πολίτες. θα μου πεις από το 84% έπεσε στο 62%, αλλά με την φάπα που τρώει παντού το τάγμα του αζόρ, τόσο στρατιωτικά όσο και σε επίπεδο χρηματοδότησης από την δύση, ποτέ δεν ξέρεις πόσο θα πέσει στα κοντά.

ωστόσο, μιας και ο ζελές βγήκε πάλι - ως ταλαντούχος γελωτοποιός που είναι - τουρνέ στα ανά τον κόσμο κοινοβούλια μπας και μαζέψει κανένα κέρμα στο καπελάκι του. σύμφωνα με ένα άρθρο του σάιτ responsible statecraft με τίτλο "Diplomacy Watch: Zelensky goes on the road" (προτείνω εναλλακτικό τίτλο: "Hit the Road Volodimir"):

"Ukrainian President Volodomyr Zelensky had an unusually packed travel schedule this week, with stops in Argentina, the United States, and Norway. His message was clear: If Ukraine has any chance of pushing Russia out of all of its territory, it will only come from sustained Western support."

"Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε ένα ασυνήθιστα γεμάτο ταξιδιωτικό πρόγραμμα αυτή την εβδομάδα, με στάσεις στην Αργεντινή, τις Ηνωμένες Πολιτείες, και την Νορβηγία. Το μήνυμα του ήταν ξεκάθαρο: Αν η Ουκρανία έχει έστω και μια ελπίδα να εκδιώξει την Ρωσία από τα εδάφη της, αυτό θα έρθει μόνο από μια διαρκή δυτική βοήθεια."

τώρα, να πάει να ζητήσει βοήθεια από την αργεντινή, ειδικά με αυτόν τον σχιζοφρενή κοκάκια με το αλυσοπριόνι (δεν κωλώωωωνει), ε το λες οριακά ανεδαφικό. ωστόσο, απ' ότι φαίνεται, στην αργεντινή πήγε μάλλον για να γλύψει γενικώς όσα διεθνή παπάρια μπορούσε:

"In Buenos Aires, where Zelensky attended the Sunday inauguration of President Javier Milei, news cameras caught the frustrated leader in “an intense-looking conversation” with Viktor Orban, Hungary’s prime minister and the primary obstacle for Kyiv’s bid to join the European Union."

"Στο Μπουένος Άιρες, όπου ο Ζελένσκυ παρακολούθησε την κυριακάτικη ορκωμοσία του Προέδρου Χαβιέ Μιλέι, οι κάμερες συνέλαβαν τον απογοητευμένο ηγέτη σε μια "κατά τα φαινόμενα έντονη συζήτηση" με τον Βίκτορ Όρμπαν, τον πρωθυπουργό της Ουγγαριάς που αποτελεί το κύριο εμπόδιο για την προσπάθεια του Κιέβου να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση."

πριν πάμε στα κύρια, που είναι η επίσκεψη του ζελέ στο καπιτώλιο, ας δούμε λίγο πως τα πήγε στο ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας stand-up comedy.

"In Oslo, Zelensky got a friendlier reception on Wednesday from Nordic leaders, who promised new bilateral aid packages. Later that day, Spanish Prime Minister Pedro Sanchez — who currently chairs the EU Council — said Kyiv could enter into official negotiations to join the EU as soon as this year.

But this upbeat moment proved fleeting. In a speech at an EU summit, Orban made clear that, whatever argument he may have gotten from Zelensky in Buenos Aires, there is little chance that he will change his mind on Ukraine’s accession bid.

The idea that the EU should start membership talks with Kyiv is “absurd, ridiculous, and not serious,” he argued. “Our stance is clear. We do not support Ukraine's quick EU entry,” Orban later wrote on Facebook.

On a more promising note for Ukraine, Orban has been more open to horse trading when it comes to aid. After days of back-and-forth, the EU agreed Wednesday that it would release funding for Hungary that had previously been withheld due to alleged democratic backsliding."

The timing could scarcely be more important for Ukraine. As its forces struggle against Russian soldiers at home, recent Dutch elections have created the possibility that far-right firebrand Geert Wilders could be the next prime minister of the Netherlands.

Wilders, whose party opposes aid to Ukraine and wants to hold a referendum to leave the EU, has so far failed to form a coalition but is considered to be in the strongest position to lead the country’s next government. If Wilders wins out in the end, Kyiv would likely be among the biggest losers."

"Στο Όσλο, ο Ζελένσκι συνάντησε μια πιο φιλική υποδοχή την Τετάρτη από τους Σκανδιναβούς ηγέτες, οι οποίοι υποσχέθηκαν νέα διμερή πακέτα στήριξης. Αργότερα την ίδια μέρα, ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ - ο οποίος είναι ο τρέχων πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου - είπε ότι το Κίεβο θα μπορούσε να ξεκινήσει επίσημες διαπραγματεύσης για την ένταξη στην ΕΕ ακόμα και εντός του χρόνου.

Αλλά αυτή η αισιόδοξη στιγμή αποδείχθηκε πολύ σύντομη. Σε ομιλία του σε σύνοδο κορυφής της ΕΕ, ο Όρμπαν ξεκαθάρισε ότι οποιαδήποτε συζήτηση και αν είχε με τον Ζελένσκι στο Μπουένος Άιρες, δεν είναι μεγάλη η πιθανότητα να αλλάξει γνώμη σε σχέση με την ένταξη της Ουκρανίας.

Σε μια πιο αισιόδοξη νότα για την Ουκρανία, ο Όρμπαν φαίνεται πιο ανοιχτός όσον αφορά τις συζητήσεις για βοήθεια. Μετά από μέρες αδιεξόδου, η ΕΕ συμφώνηση την Τετάρτη ότι θα απελευθέρωνε κονδύλια προς την Ουγγαρία τα οποία είχαν προηγουμένως παρακρατηθεί λόγω της φερόμενης δημοκρατικής οπισθοδρόμησης.

Δύσκολα θα μπορούσε η συγκυρία να είναι πιο σημαντική για την Ουκρανία. Καθώς οι δυνάμεις της παλεύουν εναντίον των Ρώσων στρατιωτών, οι πρόσφατες εκλογές στην Ολλανδία έχουν δημιουργήσει την πιθανότητα ότι ο ακροδεξιός λαϊκιστής Χέιρτ Βίλντερς θα μπορούσε να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ολλανδίας.

Ο Βίλντερς, το κόμμα του οποίου διαφωνεί με την βοήθεια προς την Ουκρανία και επιθυμεί την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την αποχώρηση της Ολλανδίας από την ΕΕ, δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας αλλά θεωρείται ότι βρίσκεται στην ισχυρότερη θέση για να ηγηθεί της επόμενης κυβέρνησης της χώρας. Αν ο Βίλντερς βγει νικητής τελικά, το Κίεβο θα είναι πιθανότατα ένας από τους μεγαλύτερους χαμένους."

στο μεταξύ το αρθράκι την όλη ιστορία με τον όρπαν την λέει πολύ λάιτ. όπως είναι γνωστό, ο όρπαν όντως παντελόνιασε 10 δις που είχαν παγώσει, όμως ο ούγγρος φασίστας συνέχισε να απορρίπτει το πακέτο βοήθειας 50 δις προς τον ζελέ. ε μέχρι που ο σολτς (μακράν ο πιο γιωτάς και αμερικανόδουλος στην πρόσφατη ιστορίας της γερμανίας) είχε την φαεινή ιδέα να πει στον όρπαν να πάει να πιει καφέ, να φάει κανένα μύριο από αυτά που του έδωσαν σε μάσες και σε στριπτίζ, και στο μεταξύ αυτοί ψήφισαν την βοήθεια προς την ουκρανία:

“I suggested to the Hungarian prime minister if he could allow us to take that decision in his absence. He thought about this suggestion. I also asked him to take all the time he needed, and not to respond spontaneously. And he wanted to take up that proposal,” he said."

"Πρότεινα στον Ούγγρο πρωθυπουργό αν ήθελε να μας επιτρέψει να πάρουμε αυτή την απόφαση εν τη απουσία του. Σκέφτηκε αυτή την πρόταση. Επίσης του ζήτησα να πάρει όσο χρόνο χρειαζόταν και να μην απαντήσει αυθόρμητα. Και θέλησε να δεχτεί αυτή την πρόταση," είπε."

αγνές δυτικοευρωπαϊκές φιλελεύθερες δημοκρατικές διαδικασίες - από αυτές που θέλουν να προστατέψουν στην ουκρανία έναντι του σολζενιτσικού γιωτά πρώην καγκεμπίτη και του ευρασιάτικου δεσποτισμού.

ε πάλι καλά που ο ζελές πήρε λίγη ανακούφιση από τις Βρυξέλλες γιατί στο καπιτώλιο μάλλον έφαγε άλλη μια φάπα από τους ρεπουμπλικάνους. αντιγράφω από το time:

"I told President Zelensky, 'Here’s the problem: It’s got nothing to do with you,'" said Republican Sen. Lindsey Graham of South Carolina, one of the vocal opponents of additional Ukraine aid. “You’ve done everything anybody could ask of you. This is not your problem here." Graham placed blame on the Biden Administration for policy choices leading to what he described as a "nightmare on the border."

"Είπα στον Πρόεδρο Ζελένσκυ, ' Το πρόβλημα είναι εδώ: Δεν έχει να κάνει καθόλου με εσάς," είπε ο Ρεπουμπλικάνος Γερουσιαστής Lindsey Graham από την Νότια Καρολάινα, ένας από τους πιο ανοιχτούς εχθρούς της επιπρόσθετης βοήθειας προς την Ουκρανία. "Έχετε κάνει οτιδήποτε θα μπορούσε κάποιος να ζητήσει από εσάς. Αυτό εδώ δεν είναι δικό σας πρόβλημα." Ο Graham κατηγόρησε την Διοίκηση Μπάιντεν για πολιτικές επιλογές που οδηγούν σε κάτι που περιέγραψε ως 'εφιάλτης στα σύνορα."

με άλλα λόγια ο ρεπουμπλικάνος είπε στον ζελέ, "άσε μας αγορίνα, πάρε τα κουβαδάκια σου και πάνε αλλού."

το politico από την άλλη έχει ζωγραφίσει μια ελαφρώς καλύτερη εικόνα για τον ζελέ, ακόμα και αν ο ανοϊκός παππούλης από το ντέλαγουερ δεν έκανε συγκεκριμένες δεσμεύσεις:

"“We’re in negotiations to get funding we need. Not making promises, but hopeful we can get there — I think we can,” Biden said at a White House press conference with Zelenskyy.

[...]

While legislation to fund more assistance for Ukraine likely has the votes to sail through Congress, Zelenskyy’s presence will do little to change the domestic political bout. Border discussions — an issue the Ukrainian leader studiously avoided — are the real sticking point, not what lawmakers think of Biden’s Ukraine policy, including those who argue Ukraine should cede territory to Russia as part of a peace deal.

[...]

Some well-timed intelligence releases by the Biden administration helped make Zelenskyy’s case. A newly declassified U.S. intelligence memo, detailed to POLITICO by a person familiar with its contents, reveals Russia has lost 315,000 troops out of its pre-war Army of 360,000 — or 87 percent — requiring the Kremlin to mobilize the public and recruit furiously to replace the killed and wounded. Russia has also lost 2,200 of the 3,500 tanks it had before 2002, requiring the military to take Soviet-era equipment, like the T-62 tank, out of storage."

"'Βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις για να εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση όπου την χρειαζόμαστε. Δεν κάνουμε υποσχέσεις, αλλά ελπίζουμε ότι θα φτάσουμε εκεί - πιστεύω ότι μπορούμε,' είπε ο Μπάιντεν σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο."

[..]

Ενώ η νομοθεσία για την παροχή περαιτέρω βοήθειας προς την Ουκρανία πιθανότατα διαθέτει τις απαιτούμενες ψήφους για να περάσει από το Κογκρέσο, η παρουσία του Κογκρέσο πολύ λίγο θα καταφέρει να αλλάξει την εσωτερική πολιτική διαπάλη. Οι συζητήσεις για τα σύνορα - ένα θέμα που ο Ουκρανός ηγέτης απέφυγε επιμελώς - είναι το πραγματικά ακανθώδες ζήτημα, και όχι ότι πιστεύουν οι νομοθέτες για την πολιτική του Μπάιντεν στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που θεωρούν ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να παραχωρήσει εδάφη στην Ρωσία ως μέρος μιας ειρηνευτικής συμφωνίας.

[...]

Μερικά έγκαιρα δημοσιευμένα νέα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα από τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, που περιγράφηκαν λεπτομερώς στο Politico από άτομο γνώστη των περιεχομένων, αποκαλύπτουν ότι η Ρωσία έχει χάσει 315.000 στρατιώτες από το συνολικό προπολεμικό στρατό που αριθμούσε 360.000 - ή 87% - απαιτώντας από το Κρεμλίνο να κινητοποιήσει τους πολίτες και να επιστρατεύει λυσσαλέα ώστε να αντικαταστήσει τους νεκρούς και τραυματίες. Η Ρωσία έχει επίσης απωλέσει τα 2.200 από τα 3.500 τεθωρακισμένα που διέθετε πριν το 2002, αναγκάζοντας τον στρατό να βγάλει εξοπλισμό της Σοβιετικής εποχής, όπως το άρμα Τ-62, από τις αποθήκες."

το άρθρο βέβαια εδώ δεν κάνει διάκριση ανάμεσα σε νεκρούς και τραυματίες, αλλά εντάξει, χριστούγεννα έρχονται, καλό είναι να χαρεί ο ζελές λίγο. άσε που τα υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά και αντιαρματικά όπλα και συστήματα και f-16 που έδωσε το νατο στους ουκρανούς ακόμα υπάρχουν (γι' αυτό και ζητάνε κι άλλα).

εγώ πάντως αναρωτιέμαι: μήπως ο ζελές θα πετύχαινε να πείσει τους ρεπουμπλικάνους να δώσουν τελικά έγκριση για το μπαγιόκο αν υποσχόταν να έστελνε μερικούς επίλεκτους ναζί από το τάγμα του αζόρ ώστε να πιάσουν δουλειά μαζί με τους κοκκινολαίμηδες στο τέξας και να ξαποστείλουν τους μεξικάνους μετανάστες. λέω εγώ τώρα, μήπως και διευκολύνω την κατάσταση και δεν αναγκάζεται κάθε τόσο να κάνει υπερατλαντικά ταξίδια το παιδί.