περί δικαιοσύνης

 

29 απριλίου 1945, πλατεία Λορέτο, Μιλάνο (ξέρετε ποιος είναι ο δεύτερος από τ' αριστερά)

στο κείμενο του "Για Μια Κριτική της Βίας" του 1919 (το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα και μπορεί να βρεθεί εδώ δωρεάν) ο Βάλτερ Μπένγιαμιν αναλύει τις χρήσεις, τους σκοπούς και τις αφορμήσεις της βίας σε σχέση με τα δικαϊκά συστήματα σκέψης για να αποδομήσει και να αποσυνδέσει την χρήση της βίας από προλεταριακή σκοπιά σε σχέση με την επίκληση της δικαιοσύνης. 

τα δύο κύρια ρεύματα σκέψης της έννοιας του δικαίου για τα οποία κάνει λόγο ο Μπένγιαμιν είναι το φυσικό δίκαιο και το θετικό δίκαιο. το φυσικό δίκαιο, λέει ο Μπένγιαμιν, θεωρεί την βία φυσικό προϊόν και την αποδέχεται ως νόμιμη όταν αυτή χρησιμοποιείται για δίκαιους σκοπούς, δίνοντας ως παράδειγμα την ιδεολογική θεμελίωση της ορεινής τρομοκρατίας στην γαλλική επανάσταση). το θετικό δίκαιο από την άλλη κρίνει εκ των υστέρων τη νομιμότητα του δικαίου και του καθεστώτος που αυτό συντηρεί μέσω της κριτικής στα μέσα του. ή με τα ίδια του τα λεγόμενα:

"Αν η δικαιοσύνη είναι το κριτήριο των σκοπών, τότε η νομιμότητα είναι το κριτήριο των μέσων. Κι ενώ η αντίθεση αυτή παραμένει, οι δύο σχολές συναντώνται στο κοινό θεμελιακό τους δόγμα: οι δίκαιοι σκοποί μπορούν να επιτευχθούν μέσω νόμιμων μέσων, τα νόμιμα μέσα χρησιμοποιούνται για δίκαιους σκοπούς. Το φυσικό δίκαιο επιδιώκει μέσω της δίκαιης υπόστασης των σκοπών να «δικαιώσει» τα μέσα, το θετικό δίκαιο μέσω της νομιμότητας των μέσων να «κατοχυρώσει» τη δίκαιη υπόσταση των σκοπών" (6).

για να αποδομήσει και τις δύο μορφές δικαίου, ο Μπένγιαμιν αναφέρεται σε αυτό στο οποίο οδηγεί η βία του φυσικού και του θετικού δικαίου. το θετικό δίκαιο δημιουργεί μια βία που συντηρεί το δίκαιο μέσω του εκφοβισμού, με τρανότερο παράδειγμα τη θανατική ποινή. σύμφωνα με τον Μπένγιαμιν, ένα δίκαιο, ένα νομικό σύστημα, που έχει ως ρίζα του τη βία, δεν μπορεί παρά να έχει μια σάπια ρίζα: 

"[Α]ν η βία, η εστεμμένη από τη μοίρα βία, είναι η ρίζα του δικαίου, εύκολα εικάζει κανείς ότι όπου η υπέρτατη βία, η εξουσία [Gewalt] επί ζωής και θανάτου απαντάται στην έννομη τάξη, η ρίζα του νόμου προβάλλει ολοφάνερα και φρικιαστικά". αντίστοιχα, το κυριότερο παράδειγμα βίας ως παράγωγου του φυσικού δικαίου είναι η αστυνομοκρατία, καθώς είναι μια βία που χρησιμοποιείται για έννομους σκοπούς" (14).

αντίστοιχα, το πιο εξόφθαλμο παράδειγμα βίας ως παράγωγου του φυσικού δικαίου είναι η αστυνομία, η οποία είναι μια βία που χρησιμοποείται για έννομους σκοπούς. στην περίπτωση της όμως, η αστυνομική βία και καταστολή είτε διευρύνει τα όρια (άρα είναι μια βία που θεσπίζει το δίκαιο) μέσα στα οποία επιτρέπεται η άσκηση της εξουσίας της, είτε πλέον έχει δημιουργήσει μία έννομη τάξη, η οποία δεν μπορεί να επικυρώσει τους σκοπούς της. μάλιστα, για τον Μπένγιαμιν, αυτή η βία είναι ακόμα πιο αυθαίρετη και "βίαιη" στη δημοκρατία παρά στη μοναρχία, όπου ο απόλυτως άρχων κατέχει ταυτόχρονα την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. φυσικά, εκ των υστέρων, ο Μπένγιαμιν, γράφοντας 21 χρόνια αργότερα στις "Θέσεις για την Φιλοσοφία της Ιστορίας" για το καθεστώς εξαίρεσης ως γνώστης του έργου του καρλ σμιτ, και αν ζούσε στο σημερινό μετά-9/11 καθεστώς σύμφυσης νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, θα μπορούσε να πει περισσότερα για την σχέση της σύγχρονης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και του νεοφασισμού.

συνεπώς για τον Μπένγιαμιν, η βία ως μέσο "είναι είτε βία που θεσπίζει, είτε βία που συντηρεί το δίκαιο" (16). και επιπλέον, η έννομη κρατική βία που είναι αυτή εγγυάται το δίκαιο θεσπίζει μια σχέση ανισότητας, καθώς αυτή αποτελεί προνόμιο των βασιλέων, των αρχόντων και γενικά των από πάνω. συνεπώς, σε μια κατάσταση που συντηρεί είτε θεσπίζει την ανισότητα και κάνει κανονικότητα τη γυμνή ζωή (αυτό που ο Μπένγιαμιν και μετά από αυτόν ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν και η Τζούντιθ Μπάτλερ αποκαλούν την κατάσταση της ζωής που δεν έχει τα εχέγγυα της ασφάλειας, της δικαιοσύνης, της ποιότητας ή των δικαιωμάτων) τότε έχουμε ανάγκη μιας βίας (θεϊκή όπως την λέει ο Μπένγιαμιν) που έχει ως στόχαστρο του την καταστροφή της έννομης τάξης.

"Η ενεργοποίηση της έννομης βίας ανάγεται χρονικά, πράγμα που δεν μπορεί να παρουσιαστεί αναλυτικότερα στο σημείο αυτό, στην ενοχοποίηση της γυμνής φυσικής ζωής, η οποία μεταβιβάζει στους ζωντανούς, αθώους και δυστυχείς, την τιμωρία η οποία «εξιλεώνει» την ενοχή της γυμνής ζωής και επιπλέον λυτρώνει τους ένοχους, όχι όμως από την ενοχή, αλλά από το δίκαιο. Επειδή, με τη γυμνή ζωή παύει η κυριαρχία του δικαίου επί των ζωντανών. Η μυθική βία είναι αιματηρή εξουσία πάνω στη γυμνή ζωή για λογαριασμό της εξουσίας, ενώ η θεϊκή βία είναι καθαρή εξουσία πάνω στο σύνολο της ζωής για λογαριασμό όλων των ζωντανών. Η πρώτη απαιτεί θυσία, η δεύτερη τη δέχεται." (26).

δικαιοσύνη, ασφάλεια, δικαιώματα. γυμνή ζωή. με πιο "μαρξιστικούς όρους" εξαθλίωση σε συνθήκες καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. μάλλον όλα αυτά τα πράγματα στα οποία αναφερόταν ο Μπένγιαμιν το 1919 είναι οι βασικές λέξεις που περιστρέφονται γύρω από την ιστορία του κρατικού εγκλήματος στα Τέμπη και την αυριανή απεργία. κάποιες παρατηρήσεις λοιπόν από τον γ.γ. του πλοκ μετά από καιρό, αφορμώντας από την σκέψη του Μπένγιαμιν.

1) το δυστύχημα στα Τέμπη είναι αποτέλεσμα της άρνησης του κράτους και του κεφαλαίου να λάβει έστω και τα πιο στοιχειώδη μέτρα προστασίας των ζωών των υπηκόων. όχι μόνο στις συγκοινωνίες, αλλά στην υγεία, στην "έννομη τάξη," στη διατροφή, στα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής κλπ. η λογικη της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης: αν θες να έχεις να φας, πρέπει να δουλέψεις. αν θες να πας νοσοκομείο, πρέπει να δουλέψεις. αν θες να δουλέψεις, κόψε το λαιμό σου και μείνε μέσα στο σπίτι σου και μην πας πουθενά. τα τρένα δεν τα έχουμε για να πηγαίνεις βόλτα στο καρναβάλι. τα έχουμε για να πηγαίνεις στη δουλειά σου. δεν θα σου εγγηθούμε ότι θα βγεις ζωντανή από το ταξίδι. δεν θα σου εγγυηθούμε ότι θα σε επισκευάσουμε στο νοσοκομείο.

2) το δυστύχημα στα Τέμπη είναι κρατικό έγκλημα όχι γιατί υπάρχει διαφθορά και λαθρεμπόριο υδρογονανθράκων, αλλά λόγω των παραπάνω συνθηκών γυμνής ζωής που έχουν δημιουργηθεί από την καπιταλιστική αναδιάρθρωση και πιο συγκεκριμένα από την απουσία τηλεδιοίκησης. το δυστύχημα στα Τέμπη θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε άλλη στιγμή και να μην κουβαλούσε η εμπορική αμαξοστοιχία αρωματικούς υδρογονάνθρακες. θα μπορούσαν να είχαν πεθάνει λιγότεροι. ίσως να μην πέθαινε και κανένας. το πρόβλημα θα ήταν το ίδιο. ζούμε από τύχη. κάθε μέρα παίζουμε τις ζωές μας κορώνα-γράμματα.

3) η διαφθορά, το λαθρεμπόριο, η ρεμούλα είναι δομικά στοιχεία του ελληνικού καπιταλιστικού σχηματισμού και της ταξικής σύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας. ορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο λειτουργίας των κομμάτων, των κρατικών μηχανισμών και της εσωτερικής αγοράς. ο ελληνικός καπιταλισμός δεν μπορεί να διορθωθεί, να εκδημοκρατιστεί ή να σουλουπωθεί. ούτε τα μνημόνια τον καθάρισαν, ούτε ο σύριζα, ούτε η εε.

4) τα πορίσματα των πραγματογνωμόνων των οικογενειών των θυμάτων μιλούν για απευθείας καύση ανθρώπων από τους υδρογονάνθρακες. μιλούν για μπάζωμα. μιλούν για εξαφάνιση στοιχείων και σωματικών μελών. μιλούν για παραποίηση των βίντεο. μιλούν για κουκούλωμα. θα μπορούσαν επιστημονικά να κάνουν λάθος και όλα αυτά να είναι συκοφαντίες κατά της κυβέρνησης. θα μπορούσε το ατύχημα όντως να ήταν η κακιά η ώρα. και όλα τ' άλλα να ήταν θεωρίες συνωμοσίας.

5) και όμως, παρότι υπάρχει αυτή η πιθανότητα, το καθεστώς συγκάλυψε. αν ήταν "αθώο," αν δηλαδή δεν υπήρχε κάτι ύποπτο, θα ήταν καθαρά αυτά που έλεγε. δεν θα άλλαζε κάθε τρεις και λίγο το αφήγημα από τον ίδιο τον κούλη από "όλα ήταν καθαρά και δεν υπήρχαν χημικά" σε "τότε αυτα που σας είπαμε ήταν αλήθεια και τώρα αυτά που βγήκαν είναι επίσης αλήθεια, αλλά και τα παλιά παραμένουν αλήθεια." δεν θα το έπαιζε ο κούλης μια βλάκας και μια παραπλανημένος. εν τέλει θα έβγαζαν στη σέντρα έναν οποιοδήποτε πολιτικό προϊστάμενο ή υπουργό που ήταν του χαρτοφυλακίου του οι συγκοινωνίες και η πολιτική προστασία και θα τον προσέφεραν ως εξιλαστήριο θύμα ή ως αυτοφωράκια. το ότι δεν το έκαναν, το ότι ανατίναξαν την εξεταστική επιτροπή, και ότι μονίμως αλλάζουν τους όρους της επικοινωνίας δείχνει ότι κουκούλωσαν την κατά πάσα πιθανότητα πραγματική ύπαρξη του φορτίου.

6) η συγκάλυψη όμως δεν αφορά μόνο στο ίδιο το φορτίο. αφορά στην προστασία όλοκληρου του μηχανισμού της κυβέρνησης, ο οποίος είναι στημένος από πάνω μέχρι κάτω στη διαφθορά και στις υπόγειες χρηματοδοτήσεις και εξυπηρετήσεις. και όλοι εντός της κυβέρνησης και του κόμματος είναι έτοιμοι με το μαχαίρι στα δόντια να ρίξουν όλους τους άλλους. συνεπώς, για να θυμηθούμε τον Μπένγιαμιν, θετικό δίκαιο: καλό το καθεστώς μας, άρα μπορούμε να το συντηρήσουμε με οποιοδήποτε μέσο.

7) μοιραία, η συζήτηση πήγε λόγω των χειρισμών της κυβέρνησης στο έλλειμμα δικαιοσύνης. οι γονείς των θυμάτων θέλουν δικαίωση, θέλουν να πάνε φυλακή οι ένοχοι. γιατί τους το αρνείται αυτό η κυβέρνηση; γιατί το καθεστώς επιτίθεται σε χαροκαμμένες μανάδες; προφανώς γιατί το να πάει έστω ο καραμανλής φυλακή είναι ικανό να ενοχοποιήσει κάθε στέλεχος της κυβέρνησης για δεκάδες πράγματα που είτε αφορούν σε υποθέσεις διαφθοράς είτε σε απευθείας θέσπιση νόμων για εξυπηρετήσεις συγκεκριμένων καπιταλιστών. άρα για να πάμε πίσω στον Μπένγιαμιν και πάλι, φυσικό δίκαιο: απειλούμε, εκβιαζουμε, μπορεί και να σκοτώσουμε, να θεσπίσουμε δικαιο για να πετύχουμε το δίκαιο σκοπό μας.

8) ειρρήσθω εν παρόδω, το γεγονός ότι ο σύριζα δεν κάνει την παραμικρή αντιπολίτευση έντασης και ότι το πασοκ δεν κάνει καν πρόταση μομφής σημαίνει ότι και αυτοί βρίσκονται στο ίδιο σύστημα διακυβέρνησης, διαφθοράς και πολιτικών εξυπηρετήσεων. αλλά κυρίως ακολούθησαν την ίδια πολιτική εφαρμογής της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης πάνω στην εργατική τάξη και πάνω στις υπηρεσίες πρόνοιας.

9) άρα είναι το αίτημα για δικαιοσύνη και η στοίχιση πίσω από τις οικογένειες των θυμάτων επαρκείς όροι για την επιτυχία αυτού του αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη; η απάντηση στο ερώτημα είναι όχι, τόσο απο φιλοσοφική σκοπιά, όσο και πολιτική.

10) θα ήταν πολύ απλό (και απλοϊκό) να πούμε ότι η δικαιοσύνη δεν είναι αντικειμενική, ότι είναι ταξική, ότι είναι κρατικός μηχανισμός και γι' αυτό δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε να περιμένουμε να τιμωρηθούν οι ένοχοι, και ότι είναι αποπροσανατολιστικό και απολίτικο το αίτημα για δικαιοσύνη. αυτή είναι μια γραμμή (που έχει για παράδειγμα το ΚΚΕ (μ-λ)) η οποία κατά βάση κινείται στη λογική του βερμπαλισμού και του ετεροκαθορισμού από τις πιο ρεφορμιστικές τάσεις της αριστεράς. γιατί ασφαλώς εφόσον ζούμε εντός μιας αστικής κοινωνίας δεν μπορούμε να πούμε ότι αν έγινε ένα έγκλημα δεν μας ενδιαφέρει το αν θα τιμωρηθούν οι ένοχοι. κάτι τέτοιο βασικά θα μπορούσε να είναι και επιχείρημα υπέρ της κυβέρνησης ή υπέρ του κάθε ωχαδερφιστή.

11) φιλοσοφικά μιλωντας, το πρόβλημα με το αίτημα-για-δικαιοσύνη-ως-πρωταρχική-γραμμή έγκειται στο ότι δεν κάνει κριτική στην έννοια της δικαϊκής σκέψης συνολικά, γιατί το δίκαιο δεν έχει σκοπό να παράξει ισότητα απέναντι στο νόμο (ούτε και ισότητα στη ζωή φυσικά) αλλά να θεσμοθετήσει την ανισότητα χρησιμοποιώντας τη βία ως μέσο για τη διατήρηση της κυριαρχίας.

12) πολιτικά μιλώντας, το αίτημα για δικαιοσύνη αποτελεί μεν ενοποιητικό στοιχείο για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που θέλει να αντιδράσει για κάθε ένα από όσα (ή και για όλα όσα) έχουν συμβεί σε όλη την εξαετία του καθεστώτος κούλη. ακριβώς όμως λόγω αυτού, όσοι φωνάζουν κυρίως για δικαιοσύνη δεν έχουν στο στόχαστρο τους τις συνθήκες μέσα από τις οποίες έγινε δυνατό το έγκλημα στα Τέμπη, ακόμα και όταν τα πορίσματα καταδεικνυουν τις πολιτικές και οικονομικές ευθύνες πίσω από αυτό. ή όπως θα έλεγε ο Μπένγιαμιν, "μια πραγματικά αποτελεσματική κριτική της [βίας] δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαντάζονται οι ρητορείες των ειρηνιστων και των ακτιβιστών. Πολύ περισσότερο συμπίπτει με την κριτική κάθε έννομης βίας, δηλαδή με την κριτική της ίδιας της νόμιμης ή εκτελεστικής εξουσίας και δεν είναι εφικτή σε καμιά περίπτωση με ένα πιο μετριοπαθές πρόγραμμα" (12-13).

σε αυτό συντείνει το γεγονός ότι αφού η κυβέρνηση και ο ίδιος ο κούλης δεν κατάφεραν να εκφοβίσουν τους γονείς και όσους καλούν στις συγκεντρώσεις, άλλαξαν για μια ακόμη φορά την γραμμή και μιλούν τόσο για νόμιμο δικαίωμα των ανθρώπων στην ελεύθερη έκφραση μέσω της συγκέντρωσης, όσο και για "ένα εθνικό δράμα το οποίο πρέπει να ενώνει την κοινωνία μας, κάτω από ένα κοινό αίτημα: το αίτημα της αλήθειας και της δικαιοσύνης." το ίδιο το κράτος λοιπόν, ο εγκληματίας στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάνει λόγο για δικαιοσύνη, αλήθεια, και τιμωρία ενόχων, γιατί ξέρει ότι είναι το αίτημα για δικαιοσύνη συσπειρώνει την κοινωνία μέσα στα πλαίσια του κράτους, των νόμων και της καπιταλιστικής σταθερότητας. και μάλιστα έχει χαρακτηριστικά πανεθνικά και άρα διαταξικά. αντίθετα, κάνει ξεκάθαρα ότι δεν θα ανεχτεί - δηλαδή θα αντιμετωπίσει ως έκνομα - όσα συνθήματα έχουν χαρακτηριστικά αντικυβερνητικά, πολιτικά και - κυρίως - αντικαπιταλιστικά.

12) όλα τα παραπάνω εξηγούν γιατί το γεγονός ότι αύριο είναι απεργία έχει γίνει δευτεροτριτεύον και βλέπουμε τόσο επιχειρήσεις (αφεντικά δηλαδή) να κλείνουν τα μαγαζιά τους για να πάνε τα αφεντικά και αυτά να διαδηλώσουν και γιατί όλα τα μεγάλα μμε (βλέπε εκπομπές στο σκάι) να ενθαρρύνουν τον κόσμο να κατέβει στις διαδηλώσεις με αίτημα τη δικαιοσύνη. μάλιστα, οι εργοδότες είναι τόσο γενναιόδωροι - συγκίνηση, δραματική μουσική υπόκρουση - και αισθάνονται οι ίδιοι τόσο εθνικά ενωτικοί μαζί με τους εργαζομένους τους που έφτασαν στο σημείο να λένε στους υπαλλήλους τους να τους γράψουν την ημέρα της απεργίας ως άδεια "για να μη χάσουν το μεροκάματο" (και φυσικά να γλιτώσουν και μια μέρα άδειας σε κάποια στιγμή που θα την έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι). άλλα αφεντικα λένε "έλα κάνα δίωρο στη δουλειά, πήγαινε στην συγκέντρωση και μετά έλα πάλι" ή λένε στους υπαλλήλους να δουλέψουν κάνα δίωρο με τηλεργασία για να τους "διευκολύνουν" να πάνε και στη συγκέντρωση. με άλλα λόγια, όταν ο εθνικός κορμός συσπειρώνεται πάνω στο αίτημα της δικαιοσύνης και της αλήθειας, τότε χάνει κάθε νόημα η έννοια της αυριανής μέρας ως εργατικής απεργίας και αποτελεί σημείο καμπής για το ποιες συγκεντρώσεις και απεργίες θα θεωρούνται αποδεκτές από τα αφεντικά και φυσικά νόμιμες από το κράτος. 

13) μέσα σε όλο αυτό το κλίμα βλέπουμε ότι οι μόνοι που κερδίζουν πολιτικά από όλο αυτό είναι ο βελόπουλος και η κωνσταντοπούλου, γιατί ακριβώς αποτελούν την αποδεκτή μορφή αντιδράσεων στα πλαίσια του θεάματος και της κατασκευής μορφών ηγετών κατά το μοντέλο τραμπ που ξεφεύγουν από το παραδοσιακό μοντέλο κόμμα-μηχανισμός-τζάκι, και που φωνάζουν για δικαιοσύνη και διαφάνεια. το ότι και οι δύο έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους την αναφορά στο έθνος και τον λαϊκισμό αυτομάτως αφαιρεί από τη συζήτηση οποιαδήποτε αναφορά σε καπιταλισμό, απεργία, ασφαλείς μετακινήσεις, λαϊκές ανάγκες, κλπ. η συγκεκριμένη εξέλιξη διευκολύνει την εδραίωση του πολιτικού διπόλου δεξιάς-άκρας δεξιάς που οι καπιταλιστές θέλουν να επιβάλουν, ώστε να αποβάλουν για όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα γίνεται τις ταξικές αναφορές. ο σύριζα, έχοντας και ο ίδιος στην πλάτη του την μη εφαρμογή της "σύμβασης 717" επί τρία χρόνια καθώς και την πώληση των σιδηροδρόμων στην ιταλική fsi, δηλώνει ότι θα κατέβει χωρίς πανό, χωρίς λόγο, αλλά ως έλληνες πολίτες. παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο την τελική αποδόμηση της εν ελλάδι αριστεράς και της πολιτικής εδραίωσης των φασιστών σε ρυθμιστές των εξελίξεων, με σημείο συνάντησης το αίτημα για δικαιοσύνη και τις παραινέσεις να κατεβούμε όλοι στις συγκεντρώσεις ως έλληνες και ως πολίτες, χωρίς τα ταξικά και πολιτικά μας χαρακτηριστικά. και όσο για τους γονείς των θυμάτων και ειδικά για την δημοκρατικών φρονημάτων (χωρίς εισαγωγικά και ειρωνεία) Καρυστιανού, θα έπρεπε τουλάχιστον να κάνουν σαφές ότι δεν θέλουν μεταξύ των συγκεντρωμένων τους φασίστες, τους οπαδούς του κλασιδιάρη και τον κάθε λογής υποστηρικτή των δολοφονιών των μεταναστών, των γυναικών ή των λοατκι ανθρώπων.

14) η αριστερά με τη μορφή κόμμα-ηγεμόνας στο σωματείο και στο σύλλογο πεθαίνει σε πραγματικό χρόνο αφενός γιατί δεν μπορεί πια να αποτελέσει καν ούτε παράγοντας στις πολιτικές εξελίξεις έστω στο κοινοβουλευτικό επίπεδο, αλλά και γιατί δεν είναι ικανή να πείσει την κοινωνία και τους εργαζομένους να απεργήσουν για να φτιαχτούν έστω και τώρα ασφαλείς σιδηρόδρομοι και πάνω απ' όλα για να αναγκάσουμε το κράτος και το κεφάλαιο να μας δώσουν αξιοπρεπείς μισθούς και να μπει τέλος στην ακρίβεια. ενδεικτικό είναι ότι παρά το ότι το κκε και το πάμε πλέον έχουν υπό την ηγεμονία τους μεγάλες ομοσπονδίες (βλέπε δοε, βλέπε οιυε, βλέπε ακόμα και φοιτητικούς συλλόγους), οι απεργίες είναι λιγότερες από ποτέ. ακόμα πιο ενδεικτικό είναι ότι κατά την κυριακάτικη συγκέντρωση "δεν έχω οξυγόνο" στις 25 Ιανουαρίου, τα μαγαζιά στην Ερμού ήταν ανοιχτά και το πάμε δεν κήρυξε απεργία, ούτε φυσικά έκανε έστω ένα κάλεσμα προς τους συγκεντρωμένους της Πλατείας Συντάγματος για να γίνει μια συμβολική συγκέντρωση κατά της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας. ο λαός έβγαλε για μια ακόμα φορά τα συμπεράσματα του: οι αγώνες δεν συνδυάζονται, δεν συναντώνται.

15) για όλους τους παραπάνω λόγους, όλες/όλοι όσες/όσοι αναφερόμαστε στους ταξικούς αγώνες θα διαδηλώσουμε και θα απεργήσουμε ενάντια και στη συγκάλυψη, και στην κυβέρνηση, και στο κράτος, και στο κεφάλαιο, και στους φασίστες, και σε όσα αφεντικά θα βρίσκονται εκεί. ναι, θέλουμε μαζί με τις οικογένειες των θυμάτων να πληρώσουν όσοι εμπλέκονται διοικητικά και πολιτικά. δεν παλεύουμε όμως για δικαιοσύνη. γιατί η δικαιοσύνη - όπως και η δημοκρατία - όπως λέγεται συγχωρούν. παλεύουμε, όπως θα πρότεινε και ο Μπένγιαμιν (26), για την ολοκληρωτική καταστροφή του δικαίου. γιατί εμείς δεν συγχωρούμε. και δεν ξεχνάμε.

το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας 5/1/2025

κάθε κυριακή ο γ.γ. του πλοκ θα απονέμει το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας σε κάποιο άρθρο εφημερίδας ή σάιτ, το οποίο προκαλεί έμετο, διάρροια, γέλια ή σχέδια για δολοφονία του βραβευμένου αρθρογράφου.

ο γ.γ. του πλοκ είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι για το επόμενο αρκετό διάστημα δεν θα έκανε νέες αναρτήσεις λόγω αυξημένων εργασιακών και ακαδημαϊκών υποχρεώσεων, αλλά όταν μυρίζεται αίμα δεν μπορεί να κρατηθεί. πόσο μάλλον όταν αυτό το αίμα προέρχεται από τον περισσό και ειδικά όταν ο σ. Κομισάριος Εσωτερικών Υποθέσεων/Επίτροπος Προστασίας Λαϊκού Αγώνα τον παροτρύνει/τσιγκλάει/εμπνέει να ρίξει χέσιμο στον περισσό. άλλωστε, αυτό το πλοκ στηρίζει απόλυτα τα λεγόμενα της πανσπουδαστικής νο. 8 και τάσσεται αναφανδόν υπέρ των 300 προβοκατόρων του ρουφογάλη και της κυπ, δηλαδή με τις εξεγέρσεις ενάντια στη ρεβιζιονιστική σοσιαλδημοκρατία του περισσού.

αφορμή για αυτό το εορταστικό πούλιτσερ της νέας χρονιάς αποτέλεσε η ανακοίνωση του περισσού σχετικά με το τρολάρισμα (;)/απροσεξία (;) της ερτ σε αναφορά στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του περισσού, στην οποία δίπλα στην ανακοίνωση του γραφείου τύπου του περισσού έχει βάλει φωτοσοπιά λόγκο, όπου αντί για σφυροδρέπανο υπάρχει ο πυρσός της νέας δημοκρατίας:

 

η απάντηση του γραφείου τύπου του περισσού με τίτλο "Η ΕΡΤ πρόβαλε παραποιημένο το έμβλημα του ΚΚΕ" αναφέρει τα παρακάτω:

"Ένα αδιανόητο, αλλά και ασυγχώρητο, περιστατικό σε βάρος του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, όταν στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ στις 18.00, και στο ρεπορτάζ για τα μηνύματα των κομμάτων για τη νέα χρονιά προβλήθηκε το Μήνυμα της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος για το 2025, συνοδευόμενο από παραποιημένο έμβλημα του ΚΚΕ.

Συγκεκριμένα, αντί για το επίσημο έμβλημα με το σφυροδρέπανο, που χρησιμοποιείται από το ΚΚΕ στα ψηφοδέλτιά του και αλλού, προβλήθηκε μια εικόνα προϊόν επεξεργασίας όπου πάνω από τα γράμματα ΚΚΕ απεικονίζεται ο πυρσός της ΝΔ! Πρόκειται για μια προβοκατόρικη εικόνα που κυκλοφορεί εδώ και αρκετά χρόνια στο διαδίκτυο και χρησιμοποιείται από ιστοσελίδες και λογαριασμούς στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αντικομμουνιστικού περιεχομένου, κυρίως του φασιστικού χώρου και που έχει καταγγελθεί επίσημα και επανειλημμένα.

Για το αδιανόητο αυτό περιστατικό, που προκάλεσε τη δικαιολογημένη αντίδραση πολλών ανθρώπων που παρακολούθησαν το συγκεκριμένο δελτίο της ΕΡΤ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ προχώρησε σε άμεση διαμαρτυρία προς την ΕΡΤ λαμβάνοντας την απάντηση ότι αφορά σε λάθος κατά τη δημιουργία του σχετικού βίντεο, καθώς αντί να αντληθεί το έμβλημα του ΚΚΕ από το αρχείο γραφικών της ΕΡΤ, αντλήθηκε επιπόλαια από διαδικτυακές πηγές και στη συνέχεια η ΕΡΤ διόρθωσε το βίντεο για τα επόμενα δελτία. Επιπλέον έλαβε τις διαβεβαιώσεις ότι θα ληφθούν όλα τα μέτρα για να μην υπάρχει το συγκεκριμένο βίντεο με το παραποιημένο έμβλημα στα διαδικτυακά της Μέσα, αλλά και για να μην επαναληφθεί.

Το ΚΚΕ καταγγέλλει το συγκεκριμένο περιστατικό ως ανεπίτρεπτο, όπως έχει κάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν και θα κινηθεί αρμοδίως και προς τις μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου, ώστε να εξασφαλισθεί ότι η συγκεκριμένη παραποιημένη εικόνα δεν θα εμφανίζεται ως εύρημα σχετικό με το ΚΚΕ."

όσον αφορά το γεγονός, το πιο πιθανό είναι ότι έγινε όντως από μαλακία αναζήτηση στο κουκλ - άλλωστε για αυτό υπάρχει και το προηγούμενο του φεησπουκικού ελύτη σε εκπομπή του καναλιού της βουλής. ωστόσο, στην πραγματικότητα τα στελέχη του πλοκ θα ήθελαν να ήταν στοχευμένη καταστασιακή προβοκατόρικη παρέμβαση από σύντροφ@ εργαζόμεν@ στην ερτ.

για την ίδια την ανακοίνωση του περισσού και το τι μέτρα ελήφθησαν υπάρχουν αρκετά πράγματα για να ξεπακετάρει κάποι@ εδώ

1) δεδομένου ότι η ερτ - μην ξεχνάμε: η κομματικά και κυβερνητικά ελεγχόμενη ερτ - ανέλαβε άμεσα δράση για να αποκαταστήσει το γεγονός και την τιμή του περισσού, δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο κούλης είναι κομμουνιστής, όπως είχε πει παλιότερα και ο δανίκας.

2) το ίδιο το λογότυπο, αλλά και η άμεση αντίδραση της ελεγχόμενης από τη νδ ερτ αποδεικνύει για μια ακόμα φορά το σφιχτό εναγκαλισμό περισσού και νδ. 

3) άρα αποτελεί ακόμα μια απόδειξη ότι ακόμα και σήμερα για τον περισσό το "βρώμικο" '89 ήταν κάτι θεμιτό και ορθό.

4) το γεγονός ότι η ελεγχόμενη από τη νδ ερτ έλαβε τα μέτρα της για να αφαιρεθεί από τα βίντεο η συγκεκριμένη φωτοσοπαρισμένη εκδοχή του λογότυπου που αποτελεί προϊόν "κυρίως του φασιστικού χώρου" αποδεικνύει ότι ο περισσός συμπράττει μαζί με την κεντροδεξιά νδ του κούλη εναντίον των φασιστών, όντας και τα δύο κόμματα εντός του λεγόμενου συνταγματικού αντιφασιστικού τόξου.

5) συνεπώς για να δέχεται ο περισσός τη βοήθεια της νδ του κούλη για την αντιμετώπιση του "φασιστικού χώρου" σημαίνει ότι ο περισσός θεωρεί τη νδ και τον κούλη ως ανήκοντες στην κεντροδεξιά και όχι στον φασιστικό χώρο.

6) όσον αφορά στους δύο υπαλλήλους που ευθύνονται για το λάθος και τα μέτρα που πήρε η ερτ, αντιγράφω από την athens vomit: "Η διοίκηση της ΕΡΤ, σύμφωνα με ανακοίνωσή της έδρασε άμεσα, διότι τέτοια σφάλματα είναι αδικαιολόγητα. Και οι δύο εμπλεκόμενοι υπάλληλοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Η γραφίστρια που είναι αορίστου χρόνου, παραπέμπεται στο Πειθαρχικό συμβούλιο για την επιβολή κυρώσεων. Για την δημοσιογράφο που είναι συμβασιούχος και δεν ήλεγξε ως όφειλε το περιεχόμενο της προβολής, τίθεται ζήτημα μη ανανέωσης της σύμβασής της, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση."

εδώ, ο περισσός δεν έβγαλε κιχ για την αντιμετώπιση των δύο υπαλλήλων που έκαναν την "μαλακία" (άσχετα αν ο σωσίας του Λένιν έγραψε στο φβ "Αυτό που έχω να σχολιάσω είναι ότι ποτέ το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος. Κι επειδή το να απειλείς να κόψεις το ψωμί των ανθρώπων είναι κάτι παραπάνω από λάθος, να σταματήσει εδώ και τώρα αυτή η αθλιότητα από την διοίκηση της ΕΡΤ που αν θέλει να ξεκινήσει την χρονιά με "ξηλώματα" λόγω του τι μεταδίδεται από το κρατικό κανάλι ας ξεκινήσει από τον εαυτό της")

με άλλα λόγια αυτή είναι άλλη μια απόδειξη ότι ο περισσός δεν παύει ποτέ να είναι δίπλα στον εργάτη, αφού η δημοσιογράφος δεν απολύεται, απλά δεν ανανεώνεται η σύμβαση της.

αντέ ρε περισσέ, καιρός ήταν να πάρεις κι εσύ ένα πούλιτσερ. και τι πούλιτσερ μάλιστα, πρωτοχρονιάτικο και με αφορμή μια μαλακία άλλου.

πρόταση για δώρο: all i want for christmas is palestine

 

 

 

 

 

μετά από μήνες αδράνειας (πλοκοσφαιρικής, όχι κινηματικής), ο γ.γ. του πλοκ επιστρέφει για να ευχηθεί όχι καλά χριστούγεννα (άλλωστε σε παλιότερο ντεμέκ πεζό έχει εκφράσει τη σωστή μ-λ ταξική αντιρεβιζιονιστική θέση πάνω στο ζήτημα), αλλά να ευχηθεί καλή - έστω και ολιγοήμερη - ξεκούραση από τη μισθωτή σκλαβιά, καθώς και θυμίσει ότι ως συνεπείς κομμουνιστές πρέπει να αποκρούσουμε κάθε ευχή για δημιουργικότητα και θετικές σκέψεις, και να αντιτάξουμε την τεμπελιά, την απεργία και να εντείνουμε την πάλη ενάντια στην τοξική θετικότητα με το όπλο της θεραπευτικής αρνητικότητας. και πάνω απ΄ όλα: θάνατος στ' αφεντικά και λευτεριά στην Παλαιστίνη.

σε αυτό το πλαίσιο, για σήμερα το πλοκ θα πάρει το χαρακτήρα ενός κομμουνιστικό pinterest και προτείνει την παραπάνω κατασκευή που θα ενθουσιάσει κάθε εκκολαπτόμενο μικρό οκτωβριστή και θα κοσμήσει επάξια τους γιορτινούς τοίχους κάθε επαναστατικού και αντιιμπεριαλιστικού σπιτιού.

το πλοκ (όπως και το πανκ) δεν είναι νεκρό, απλά όπως και κάθε αντάρτικο κίνημα περνάει αντικειμενικά και αναγκαία τις φάσεις στρατηγικής ισορροπίας με τον ταξικό εχθρό και δεσμεύεται ότι μέσα στο έτος 2025 θα έχει καταφέρει να κερδίσει τη θέση της στρατηγικής επίθεσης απέναντι στην αντίδραση και στο μοναρχοφασισμό.

το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας 28/7/2024

κάθε κυριακή ο γ.γ. του πλοκ θα απονέμει το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας σε κάποιο άρθρο εφημερίδας ή σάιτ, το οποίο προκαλεί έμετο, διάρροια, γέλια ή σχέδια για δολοφονία του βραβευμένου αρθρογράφου.

καμιά φορά είναι να αναρωτιέται κανένα για το αν οι συριζαίοι πιστεύουν όντως αυτά που λένε ή αν απλά πουλάνε παπά. αν κάποιο υποπτευόταν ότι οι συριζαίοι είναι ρουφιάνοι, ασφαλίτες και έμμισθοι της κοσμικής κατάρας της δεξιάς δεν θα ήταν και τόσο απίθανο εν τέλει να συμβαίνει. δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μέρες μόλις πριν διεξαχθούν οι εκλογές του 2023 και οι ευρωεκλογές, αλλά και κατά την συζήτηση για το νομοσχέδιο της ψυχικής υγείας, οι συριζαίοι από μόνοι τους αλλάζουν την συζήτηση και την ατζέντα από τα επίδικα και την αντίσταση στην επέλαση της ακροδεξιάς και πέφτουν σε γκάφες και αυτογκόλ. βλέπε κατρούγκαλος. βλέπε αναφορές σε μαύρα ταμεία. βλέπε πολάκης. ή εν τέλει μπορεί οι συριζαίοι να είναι ένας συνδυασμός έπαρσης, υποκρισίας και ρουφιανιάς μαζί. άλλωστε είναι ξεκάθαρο ότι η ντεμέκ διαγραφή του πολάκη για τα σχόλια του για την γραμματέα του μπουμπούκου θα είναι προσωρινή - γι' αυτό έτσι κι αλλιώς δεν του ζήτησαν να παραδώσει την κοινοβουλευτική έδρα.

φυσικά στο πουλ "συριζαίοι" δεν αναφέρομαι μόνο σε όσους είναι ακόμα ενταγμένοι στην φαρσοκωμωδία της κουμουνδούρου, αλλά και σε όσους ήταν μέχρι πρότινος σε αυτόν: λαε, λαφαζάνης, νέα αριστερά. ίσως στην πραγματικότητα οι χειρότεροι, οι πιο υποκριτές, οι πιο χαφιέδες, οι πιο συριζαίοι εν τέλει να είναι αυτοί που αποχώρησαν γιατί ντεμέκ ο κασσέλ έστρεψε τον σύριζα προς τα δεξιά, γιατί αν είχαν καταλάβει αυτοί την προεδρία του σύριζα θα ήταν αλλιώς.

το σημερινό βραβείο για τον πούλιτσερ πάει στον κώστα δουζίνα, πρώην συριζαίο βουλευτή, πρώην διευθυντή του ινστιτούτου πουλαντσάς, και "πολύ" ακαδημαϊκού, κώστα δουζίνα, για τις δουζίνες μαλακίες που μας κερνάει στο κοιλοπόνημα του "Νέες σημειώσεις για τη «Νέα Αριστερά» (Για τον Γιάννη Δραγασάκη)" στην εφημερίδα των συριζαίων με αφορμή την αποχώρηση του δραγασάκη απο την κουμουνδούρου.

ο δουζίνας ακαδημαϊκός είναι, ακαδημαϊκού τύπου μαλακίες για την αριστερά θα μας πει. ξεκινάει το άρθρο κάνοντας αναφορά στην "μεγάλη Νέα Αριστερά [που] πρέπει να αλλάξει επομένως τους όρους στους οποίους αναδύθηκε." ποιοι είναι αυτοί οι όροι; μην είναι άραγε η αγάπη για τον σοσιαλφασισμό του spd; μην είναι η προσκόλληση στο χαφιέδικο ιστορικό συμβιβασμό του pci; μην είναι οι μεσομεγαλοαστικές ταξικές καταγωγές των στελεχών του σύριζα; μην είναι η απόλυτη ασχετοσύνη τους και η έλλειψη της οποιασδήποτε σύνδεσης με την εργατική τάξη και το αέναο κωλογλύψιμο της μεσαίας τάξης, δηλαδή των μικρομεσαίων αφεντικών; ή μήπως είναι ότι ούτε ένας συριζαίος δεν κάνει απεργία στον ιδιωτικό τομέα και οι συριζαίοι δεν υπήρχαν ποτέ στις απεργίες;

όχι, δεν είναι αυτοί οι όροι πάνω στους οποίους αναδύθηκε ο σύριζα. κατά τον δουζίνα αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι ότι πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι με το τι απαιτούμε και διεκδικούμε:

Συγκροτεί μια ρεαλιστική ουτοπία, μια κοινωνική πραγματικότητα που παρότι δεν υπάρχει ακόμη οι προϊδεασμοί και τα σημάδια της βρίσκονται παντού: στην αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους κατατρεγμένους, στην οργάνωση γύρω από προβλήματα της καθημερινότητας, στο τραγούδι και στην τέχνη της ανάγκης και της ήττας, στα όνειρα των παιδιών και στη φαντασία των μεγάλων, ακόμη κι αν αυτά «περιορίζονται» σε μικρή βελτίωση της ζωής, σε λίγες μέρες διακοπές, σε περισσότερο σεβασμό από τις εξουσίες. [...] Αντί για «δικαιοσύνη παντού», «λιγότερη αδικία».

το κάτω κείμενο του δουζίνα είναι το εξής: ας είμεθα ρεαλιστές. το 2012-2015 είπαμε όσα παραπάνω ψέματα μπορούσαμε να πούμε γιατί αυτό είχαν ανάγκη τα αφεντικά, μην έχουμε συνέχεια απεργίες και σπασμένες βιτρίνες. φυσικά όταν ο "λαός" πίστεψε τις δουζίνες μαλακιών μας και μας ψήφισε μετά έπρεπε όλες αυτές τις μαλακίες που είπαμε να τις εφαρμόσουμε. γνωρίζοντας ότι θα κλάναμε στην εε μία μάντρα είπαμε να πουλήσουμε τρελίτσα και να το ρίξουμε πάλι στον "λαό" με το δημοψήφισμα. τι σκατά, θα διακινδίνευε να βγούμε από το ευρώ; ο "λαός" όμως συνέχισε να κρατάει μεγάλο καλάθι από τις δουζίνες μαλακιών που τον είχε ταϊσει ο τσίπρας και οι ντεμέκ αριστεροί οικονομολόγοι στην πλατεία συντάγματος. οπότε τελικά κλάσαμε μια μάντρα στον σόιπλε και πάνε τα μεγάλα όνειρα.

άρα σύμφωνα με τον δουζίνα: για να ξαναγίνουμε κυβέρνηση, να έχω και γω ρε παιδί μου ένα άνετο μπαγιόκο γμτχρστμ τι αριστερές και κινήματα και δικαιοσύνη σας λέω τώρα, δυστυχώς δεν μπορούμε να ξαναπούμε παπάτζες για ανόδους μισθών, διαγραφές χρεών κλπ. έτσι κι αλλιώς, ο "λαός" δέχεται κάθε μαλακία που θα σκεφτεί να περάσει ο κούλης και αρκείται στα μάρκετ πας, στα ένερτσι πας, στα βακέησο πας. άρα για να μπορέσουμε να ξαναγίνουμε κυβέρνηση (ας πούμε να ξαναγίνουμε μεγάλη νέα αριστερά μπας και τσιμπήσουμε κανέναν αντάρσυο και κανέναν ξέμπαρκο γιατί αριστεροί μας ψήφιζαν πλέον κάνουν αποχή), πρέπει να πουλήσουμε μικρό καλάθι, μικρές προσδοκίες. ρε φίλε, τόσο σκατά είστε με τον κούλη, ε με εμάς θα είστε λίγο καλύτερη. θα έχετε "λιγότερη αδικία."

τώρα ο δουζίνας εντοπίζει την πορεία του σύριζα προς τα σκατά (την ονομάζει "πρόωρη γήρανση" - καμιά ενυδατική να τους δώσουμε να κρύψουν τις ρυτίδες) μετά το 2020:

"To 2021 σε σειρά άρθρων με τίτλο «Σημειώσεις για τη Νέα Αριστερά» έγραφα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να γίνει κόμμα «νέου τύπου». Το κόμμα είχε υποχωρήσει πολιτικά στους περισσότερους τομείς, είχε εγκαταλείψει τη θεωρητική συζήτηση και την επιστημονική τεκμηρίωση και τα ηγετικά στελέχη είχαν αφοσιωθεί στην εσωτερική πάλη των τάσεων. Δεν υπήρχε ενδιαφέρον για ιδέες, οράματα και εναλλακτικές πρωτοβουλίες. Οι προτάσεις του 2023 επαναλάμβαναν προηγούμενες που είχαν ηττηθεί επανειλημμένα, έμοιαζαν παραδομένες. Ενα συνέδριο για την «Αριστερά του 21ου αιώνα» που οργάνωσε το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς αποτέλεσε μια προσπάθεια να ανακοπεί η πορεία προς την παρακμή που οδήγησε νομοτελειακά στα αποτελέσματα του 2023 και στην αποχώρηση Τσίπρα. Αλλά η πεποίθηση των υπευθύνων ότι ξέρουν τι είναι αριστερό, η επανάληψη κουρασμένων τσιτάτων, οι βαρονίες και οι τάσεις επιτάχυναν την αποσύνθεση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε το 2015 μια βίαιη ενηλικίωση. Το 2023 πέτυχε την πρόωρη γήρανση. Η ελπίδα που έρχεται έγινε νοσταλγία για ένα παρελθόν που δεν υπήρξε.

Η σταδιακή παρακμή επέτρεψε την εμφάνιση και την επιτυχία της κασσελάκειας εφόδου. Η αποκοπή του ΣΥΡΙΖΑ από την αριστερή παράδοση, ιδεολογία και ηθική, τα καθημερινά «είπα-ξείπα» που ξεκινούν από μια ανήκουστη στην αριστερά θέση και, μετά από νουθεσίες φαντάζομαι των επίδοξων δελφίνων, γίνονται «δεν καταλάβατε, εννοούσα κάτι άλλο», η εισβολή και προβολή δεξιών ιδεών και μεθόδων και αποτυχημένων στελεχών, η επίθεση στα ιστορικά πρόσωπα που έφτιαξαν τον ΣΥΡΙΖΑ εγγράφουν το φαινόμενο Κασσελάκη στα παγκόσμια αρχεία της πολιτικής σχιζοφρένειας. Εν τούτοις, χιλιάδες αριστεροί μένουν στο κόμμα. Μόνο με αυτούς μπορεί να υπάρξει ελπίδα ανασύνταξης της Αριστεράς."

το πρόβλημα, δουζίνα, που πας κάπως να το πιάσεις, αλλά το σουλουπώνεις γιατί κι εσύ μέσα σε αυτό το σύστημα βρίσκεσαι, είναι ότι ο σύριζα και οι συριζαίοι είναι αριστεροί. δεν είναι λενινιστές για να γίνουν κόμμα νέου τύπου, δεν είναι επαναστάτες κομμουνιστές ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ που θα φάνε συλλήψεις, παρακολουθήσεις, απολύσεις από χώρους δουλειάς, ξύλο στις πορείες. τόσο τα "ηγετικά στελέχη" όσο και τα κομματικά μέλη είστε ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ. όχι αγωνιστές. τα στελέχη σας στην καλύτερη των περιπτώσεων δουλεύουν σε γραφεία υπουργείων, και φυσικά οι περισσότεροι είστε ακαδημαϊκές περσόνες. δεν είχατε, δεν έχετε και δεν θα έχετε ποτέ καμία επαφή ούτε με την δουλειά, ούτε με τα αφεντικά, ούτε με την φτώχεια, ούτε με την ανεργία, ούτε με την καταστολή. και φυσικά ποτέ δεν αμφισβητήσατε το κράτος και τους θεσμούς, γιατί από αυτούς τα τσεπώνετε. γι' αυτό και όσα ντεμέκ θεωρητικά συνέδρια κάνετε σε κυριλέ συνεδριακές χώρους, δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβετε τι πήγε στραβά, και γιατί ο "λαός" σας φτύνει.

τώρα για το αν η "κασσελάκεια έφοδος" ήταν το αποκορύφωμα της παρακμής και της "αποαριστεροποίησης" του σύριζα και της υποκρισίας, ας θυμίσω μόνο ότι η "αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους κατατρεγμένους" εκφράστηκε με τους θανάτους των προσφύγων στα χιόνια της Μόριας, την περικύκλωση της Ειδομένης από χιλιάδες μπάτσους και την απαγόρευση των μμε από το να καταγράψουν την κρατική καταστολή, και την μεταφορά τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τα φράγκα της εε και του οηε που τσέπωσαν οι μκο και ο κάθε φασίστας επιχειρηματίας που πουλούσε υπηρεσίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. α ναι ήσουν βουλευτής τότε δουζίνα. ουπς.

όσο για την "οργάνωση γύρω από προβλήματα της καθημερινότητας", να υπενθυμίσω μόνο μερικές καταλήψεις που είχαν ως στόχο ακριβώς αυτό και που εκκενώθηκαν από το κράτος του σύριζα:

2016: εκκένωση Ορφανοτροφείου, Μανδαλιδείου και Κοινότητας Hurriya (Θεσσαλονίκη)

2017: εκκένωση Gare (Εξάρχεια)

2018: εκκένωση κατάληψης Τερμίτα (Βόλος)/ εκκένωση Gare, Ζαϊμη 11, Ματρόζου (Εξάρχεια)

2019: εκκένωση Clandestina, Cyclopi, Azadi, New Babylon (Εξάρχεια)]

ήταν άραγε δουζίνα και αυτά στο πλαίσιο του να ζητάμε "περισσότερο σεβασμό από τις εξουσίες;" ή ήταν πολύ μάξιμουμ όλα αυτά και τελικά απλά θα έπρεπε στη νέα ρεαλιστική ουτοπία που μας κουνάς να ζητάμε κάπως λιγότερο σεβασμό από τις εξουσίες από το να μας χτυπάνε και να μας συλλαμβάνουν;

τελειώνω με την έπαρση που διακατέχει ακόμα τον δουζίνα, την αμετροέπεια, την έλλειψη οποιασδήποτε σύνδεσης με την πραγματικότητα:

"Στα άρθρα του 2020 και του 2021, έδινα στη νέα ιδεολογία το όνομα που υιοθέτησαν πέρσι όσοι εγκατέλειψαν τον αδιέξοδο ΣΥΡΙΖΑ. Η γενιά των μεγάλων κοινωνικών αγώνων των ’60 χρησιμοποίησε το «Νέα Αριστερά» πρώτη για να δηλώσει τη διαφοροποίηση από το σοβιετικό σύστημα και τη στροφή στις μεγάλες κοινωνικές ρωγμές και τους αγώνες του φύλου, της φυλής, του περιβάλλοντος, της σεξουαλικότητας. Η Νέα Αριστερά ήταν ριζικά νέα στο περιεχόμενο και τη μορφή της πολιτικής. Από τη μήτρα αυτή βγήκαν ο Δυτικός Μαρξισμός, που εκφράστηκε από το περιοδικό New Left Review, αλλά και μεγάλα πολιτικά ρεύματα: ο ευρωκομμουνισμός σε Ιταλία, Ισπανία και Ελλάδα, το αντι-παγκοσμιοποιητικό και τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα, ο πρώιμος ΣΥΡΙΖΑ. Η Αριστερά επέζησε επειδή υπήρξε η Νέα Αριστερά. Σήμερα χρειαζόμαστε μια τέτοια νέα αρχή, ένα μεγάλο ριζοσπαστικό ξεκίνημα ανοικτό στις ιδεολογικές τάσεις και τους κοινωνικούς αγώνες της πληθυντικής Αριστεράς. Χρειαζόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ του 2012."

σιγά ρε δουζίνα μεγάλε θεωρητικέ του μαρξισμού που είχες ήδη δώσει στη νέα ιδεολογία και όνομα. και τι όνομα μάλιστα. νέα αριστέρα. ποιος είσαι πια ασούμε, ο μαρκούζε ασούμε;

για να μην ξεχνιόμαστε βέβαια, ξέρουμε που κατέληξε ο ευρωκομμουνισμός στην ιταλία (προσέγγιση για κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ pci και χριστιανοδημοκρατίας, δεν υπάρχει πια αριστερά στην ιταλία) και στην ισπανία (οριακά επιβιώνει η αριστερά στην καταλονία και φυσικά ξέρουμε για τους πορδέμος και τα σπίτια των ηγετών του). δεν ξεχνάμε φυσικά που κατέληξε και το αμερικάνικο new left. όσοι ήταν επαναστάτες και πήραν τα όπλα για να υπερασπιστούν τις μαύρες κοινότητες και να αντισταθούν στον πόλεμο στο Βιετνάμ κατέληξαν νεκροί ή στις φυλακές (Μαύροι Πάνθηρες, Weather Underground). αλλά καλό είναι αυτό το new left να μην το αναφέρουμε και πολύ πολύ. όσοι από το αμερικάνικο new left ήταν αρκετά "συριζαίοι" φυσικά τα γλίτωσαν όλα αυτά και κατέληξαν ακαδημαϊκοί. κάποιοι έγιναν πιο λάιτ μετά από αυτά που πέρασαν - γεια σου angela davis - και εξαργύρωσαν αγώνες. αυτοί είναι και τα είδωλα του δουζίνα.

γι' αυτό λοιπόν, ο γ.γ. του πλοκ εύχεται στον τρου συριζαίο 2012 κώστα δουζίνα να βραβευτεί και με μια δουζίνα για τον πούλιτσερ ακόμα.

το κομμουνιστικό μέντιουμ προβλέπει το μέλλον: the kamila harris effect

η μύηση από μικρή ηλικία στα σοβιετικά εγχειρίδια διαλεκτικού υλισμού μπορεί να προσδώσει στους κομμουνιστές ιδιότητες μέντιουμ και πρόβλεψης του μέλλοντος. μία ματιά στην σταλινική κρυσταλλινή σφαίρα αρκεί να αποκαλύψει με ακρίβεια τα μελλούμενα και τις νομοτέλειες του κοινωνικοιστορικού προτσές.

όταν τα πολιτικά γεγονότα το απαιτούν, το κομμουνιστικό μέντιουμ θα παρατηρεί την σταλινική κρυστάλλινη σφαίρα του και μετά από συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης θα προβαίνει σε προβλέψεις και θα σας στέλνει εγγυημένα ταμείο σε προνομιακές αποδόσεις.

τελικά οι δημοκρατικοί παραδέχτηκαν αυτό που όλ@ μας, από τους κομισάριους του πλοκ, την ηγεσία της Βόρειας Κορέας, μέχρι τους τραπικούς ψέκες, ξέρανε: ότι ο ανοϊκός παππούλης από το ντέλαγουερ έχει όντως άνοια, ότι είναι έτοιμος να τα τινάξει και ότι αν συνεχίσει να είναι ο υποψήφιος των δημοκρατικών στις επερχόμενες αμερικάνικες κάλπες, τότε το ψόφιο κουνάβι από το queens θα κερδίσει με κατολίσθηση. έτσι λοιπόν αποφάσισαν να τον αποσύρουν και να τον αντικαταστήσουν με την καμήλα.

ε τι ήταν να βάλουν την καμήλα υποψήφια και άρχισαν όλοι οι ντεμέκ προοδευτικοί να μας τα πρήζουν για το πως έχει αλλάξει το κλίμα υπέρ των δημοκρατικών και πως η αμερικάνικη θλίβεραλ ντεμέκ προοδευτική σόουπιζ στηρίζει καμήλα. τόση προοδευτικότητα από την εποχή του μπάμια έχουμε να δούμε. ο οποίος μπάμιας με την μισέλ στηρίζουν την καμήλα, όπως σπεύδει να μας ενημερώσει η ikolofyllada. γιατί υπήρχε περίπτωση και να μην την στηρίζανε.

σύμφωνα με άλλο άρθρο της ikolofyllada διαπιστώνουμε ότι η καμήλα αλλάζει ύφος και στιλ στην προεκλογική καμπάνια σε σχέση με τον ανοϊκό παππούλη από το ντέλαγουερ, ο οποίος απευθυνόταν στην τρίτη ηλικία - της οποίας η αντίστοιχη ελληνική θεωρείται προοδευτική αν ψηφίζει την κοσμική κατάρα της δεξιάς - και απευθύνεται στην τσενερέησο ζετ, ενστερνιζόμενη μάλιστα τα μέμες, ενώ μέχρι και πίνα καμήλα σφηνάκια έχουν αρχίσει να πωλούνται.

αυτό φυσικά που έχει γίνει το απόλυτο τρεντάρισμα είναι η δήλωση της "βρετανίδας σταρ" charli xcx ότι η καμήλα είναι πρατ. φυσικά επειδή οι πούμερς συνεχίζουν να καθορίζουν τα πράγματα, έχει ξεκινήσει μια ολόκληρη κοινωνιολογική και σημασιολογική ανάλυση σε όλα τα σάιτ του κώλου σχετικά με το τι πραγματικά σημαίνει πρατ, μην πούμε και κακομαθημένο την καμήλα. έτσι, παρά την εξήγηση της charli xcx ότι πρατ είναι να «Είσαι απλά εκείνο το κορίτσι που είναι λίγο χαοτικό και του αρέσει να διασκεδάζει, και ίσως λέει χαζά πράγματα μερικές φορές, που αισθάνεται ο εαυτός της, αλλά μετά ίσως και να έχει μια κατάρρευση, αλλά συνεχίζει να “παρτάρει”. Είναι πολύ ειλικρινής, είναι πολύ ευθεία και λίγο εκρηκτική», στην πραγματικότητα οι γραβατωμένοι πούμερς θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε (σύμφωνα με τρίτο άρθρο της ikolofyllada) ότι πρατ σημαίνει κάτι από τα παρακάτω:

1) "το αντίθετο της περσινής αισθητικής του «clean girl», που χαρακτηρίζεται από κομψό μινιμαλισμό, ουδέτερα χρώματα και ένα είδος ευπρεπισμού."

2) "η Κάμαλα Χάρις είναι «συνδεδεμένη» με τη λαϊκή κουλτούρα με τρόπο που άλλοι Δημοκρατικοί υποψήφιοι δεν κατάφεραν στο παρελθόν. [...] «Το brat κορίτσι μοιάζει με τον απροσδόκητο ηγέτη, τον απροσδόκητο νικητή»"

είναι τυχερή βέβαια από μια άποψη η καμήλα που την λένε πρατ, γιατί αν ήταν στην ελλάδα, ο έλληνας τράπερ αντίστοιχος της charli xcx θα έλεγε ότι η καμήλα είναι σλατίνα (ή σλέι στην καλύτερη περίπτωση). μη σου πω ότι είναι και gigi, που θα έλεγε και ο sin boy:

φοράω ταγιέρ και λευκό τοπ
πίνω την καρύδα μου κι ηρεμώ
του παππούλη ο αριθμός μέσα στο κινητό
αν θες να τα πούμε
πάρε στον μπάμια και θα δούμε
τα αλάνια της gen z όλα μ' ακούνε
αν παίζει θέμα με μεξικάνους στα σύνορα
με τανκς θα κατεβούμε θα κατεβούμε

τώρα είμαι τζίτζι μπάιντεν φωνάζουν τ' όνομα μου σαν του ντόναλντ
τώρα είμαι τζίτζι μπάιντεν στο ίνστα έχω γίνει πρώτη μόδα

φυσικά εμείς οι κακεντρεχείς κομμουνιστές που θεωρούμε τους δημοκρατικούς το ίδιο φασίστες και ιμπεριαλιστές και φασίστες με τους ρεπουπλικάνους ξέρουμε ότι το 2021 η καμήλα ταξίδεψε στην γουατεμάλα για να πιέσει την κυβέρνηση της να μπλοκάρει την εισροή μεταναστών προς την αμερική και είπε:

“At the same time, I want to be clear to folks in the region who are thinking about making that dangerous trek to the United States-Mexico border: Do not come. Do not come,” she added. “I believe if you come to our border, you will be turned back.”

"Ταυτόχρονα, θέλω να είμαι ξεκάθαρα στους ανθρώπους της περιοχής που σκέφτονται να κάνουν το επικίνδυνο ταξίδι προς τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό. Μην έρθετε. Μην έρθετε," πρόσθεσε. "Πιστεύω ότι αν έρθετε στα σύνορα μας, θα σας γυρίσουν πίσω."

τώρα πως οι υποστηρικτές της καμήλας, ή να το θέσουμε καλύτερα οι αντίπαλοι του ψόφιου κουναβιού του τραπ, θεωρούν ότι η μεταναστευτική πολιτική των δημοκρατικών είναι διαφορετική και πιο προοδευτική από των ρεπουπλικάνων, αυτό είναι δικό τους θέμα.

το θέμα είναι όμως ότι ζούμε στο brat summer. και το κομμουνιστικό μέντιουμ κοίταξε μέσα στην σταλινική κρυστάλλινη σφαίρα και είδε ότι θα πάρει καιρό το πρήξιμο με την καμήλα. έτσι προβλέπει ότι το πολύ σε μια βδομάδα θα δούμε και βαθυστόχαστες κοινωνιολογικές αναλύσεις για το δε καμήλα χάρις εφέκτ. 

το οποίο θα είναι αντίστοιχης δημοτικότητας, επιδραστικότητας και επιτυχίας όπως το δε κέητ μιτλτον εφέκτ.

με άλλα λόγια, όσο η κέητ μιτλτον θα ζήσει για να γίνει royal consort της αγγλίας άλλο τόσο θα γίνει πότους η καμήλα.

στην γύρα: ναζί στο μετρό αγία μαρίνα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

το π.γ. της κ.ε. του πλοκ αποφασίζει με ομόφωνη απόφαση (aka κοοπτάτσια του γ.γ. του πλοκ) την εφαρμογή νέας τακτικοάτακτης στήλης με τίτλο "στην γύρα." όποι@ διάβαζε την αξιόλογη κομμουνιστική εφημερίδα Κόντρα - όχι του κουρή ρε αλεπουδιάρηδες - θα θυμάται ότι προς τις τελευταίες σελίδες υπήρχε μια μόνιμη στήλη με τίτλο "οι τοίχοι έχουν φωνή," στην οποία γινόταν αναφορά σε αφίσες και συνθήματα. εν τη απουσία αυτής της υπέροχης στήλης λοιπόν, το πλοκ εγκαινιάζει την στήλη "στην γύρα" όπου θα αναλύονται συνθήματα, αφίσες, βιτρίνες, μηνύματα σε νταλίκες, ραβασάκια μαθητών και οτιδήποτε άλλο συνεισφέρει σε μια διαλεκτική υλιστική ανάλυση της ελληνικής κοινωνίας (aka την ανάγκη του πλοκ για κλικ-πέητ)

τις προάλλες ο γ.γ. του πλοκ πήγε για μια δουλειά στην περιοχή του Χαϊδαρίου και έτσι βρέθηκε στο μετρό Αγία Μαρίνα. εκεί του ήρθε τάση για εμετό και διάρροια όταν αντίκρυσε πάνω σε πυροσβεστική φωλεά 2 ναζιστικά αυτοκόλλητα. το ένα είναι το παραπάνω που αναγράφει "the third reich" με layout τύπου Grand Theft Auto: San Andreas, μόνο που αντί για το CJ και τους υπόλοιπους γκάνγκστα του Los Santos είχε φάτσες του αυστριακού γιωτά με το μικρό μουστάκι, του τύπου με τα κοτέτσια, του κέπελς, του κέρινκ και άλλων τέτοιων losers του β π.π. έτσι ο γ.γ. του πλοκ αποφάσισε να κάνει εικαστική παρέμβαση ξύνοντας το αυτοκόλλητο και μουτζουρώνοντας το με τον σχεδόν τελειωμένο μαρκαδόρο που είχε μαζί του. τώρα ότι οι ναζί παίζουν και παιχνίδια με μαύρους γκάνγκσταζ και ακούνε και Radio Los Santos, με ξεπερνάει.

το άλλο αυτοκόλλητο έλεγε blood and honour. γνωστός τίτλος δίσκου των αιωνίων σιχαμένων screwdriver (των οποίων ο τραγουδιστής στην συνέχεια ονόμασε και μια νεοναζιστική οργάνωσε έτσι και μας άφησε λίγο παραπάνω οξυγόνο να αναπνέουμε όταν σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ο γιωτάς), έχει υπάρξει και όνομα ελληνικού νεοναζιστικού περιοδικού με θεματολογία rac (rock against communism), ναζιστικών συναυλιών και λοιπών δραστηριοτήτων διάφορων μονοκύτταρων οργανισμών πιο βρίσκονται πιο ακροδεξιά από τα ναζίδια που είναι στην μπουζού. δυστυχώς ο μαρκαδόρος του γ.γ. του πλοκ παρέδωσε πνεύμα (που να αντέξει τέτοια μόλυνση) οπότε ο γ.γ. του πλοκ αναγκάστηκε να παρέμβει στο αυτοκόλλητο με τα κλειδιά του όσο μπορούσε μέχρι που του έκανε παρατήρηση ένας φύλακας του σταθμού.

πριν

μετά

το μείζον ήταν να εξαφανιστεί όσο το δυνατόν περισσότερο το αποτύπωμα της σιχαμένης γαλανόλευκης και του totenkopf. επίσης με λίγο παραπάνω μαρκαδόρο θα μπορούσα να σβήσω το u, το h να το κάνω d και έτσι να προτείνω στους ναζί να γίνουν blood donors, αιμοδότες δλδ. 

φυσικά στην πραγματικότητα αυτό δεν θα χρειαστεί γιατί όταν θα καταλάβουμε την εξουσία τότε όλοι τους θα υποστούν αργή αφαίμαξη κρεμασμένοι ανάποδα για καλό μέτρημα.

το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας 2/6/2024

κάθε κυριακή ο γ.γ. του πλοκ θα απονέμει το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας σε κάποιο άρθρο εφημερίδας ή σάιτ, το οποίο προκαλεί έμετο, διάρροια, γέλια ή σχέδια για δολοφονία του βραβευμένου αρθρογράφου.

το σημερινό βραβείο "για τον πούλιτσερ" δίνεται κατ' απαίτηση του σ. Κομισάριου Εσωτερικών Υποθέσεων/Επίτροπου Προστασίας Λαϊκού Αγώνα και πρόκειται για το κοιλοπόνημα "Δημογραφική κρίση: τα παιδιά βασιλιάδες που δεν θέλουν να γίνουν γονείς" του παναγιώτη κακομύρη (κακολύρη) που ανέβηκε στο σάιτ o protagon mou.

πρώτα απ'όλα ας δούμε λίγο τον αρθρογράφο. ο παναγιώτης κακομοίρης δηλώνει "συνιδρυτής του Strategic Governance Lab και COO της SOCIALDOO." τι είναι η socialdoo; μετά τα ντεμέκ για κουλτούρα, ενσυναίσθηση κλπ που αναφέρει το σάιτ της, εταιρεία επικοινωνίας για επιχειρήσεις είναι, και συνεργάζεται - απ' ότι δείχνει στο σάιτ της - με τους καλύτερους (όπως δηλώνει), δηλαδή μεταξύ άλλων με την eurobank, την τερνα, την attica group (τους εφοπλιστές της blue star ferries κλπ), και την goody's-everest. μιλάμε για γίγαντες της επικοινωνίας, της κουλτούρας και της ενσυναίσθησης με τους πολίτες και το καταναλωτικό κοινό. μήπως θα έπρεπε η socialdoo να μετονομαστεί σε antisocialPOO; ο γ.γ. του πλοκ κατοχυρώνει την ονομασία και δέχεται προσφορά μετοχών.

πριν κάνουμε βουτιά στον λάκκο με τα σκατά του συγκεκριμένου ντεμέκ άρθρου, εν τάχει ας ξεκαθαρίσουμε τι σκατά θέλουν να δηλώσουν με την έννοια της δημογραφικής κρίσης. πρώτα απ' όλα, όπως θα 'πρεπε να ήταν αναμενόμενο, η δημογραφική κρίση, δηλαδή η ποσοστιαία μείωση του πληθυσμού όπως ονομάζεται κανονικά και ακαδημαϊκά (ή αλλιώς υπογεννητικότητα), αφορά κυρίως τον δυτικό κόσμο, με την μείωση του ρυθμού των γεννήσεων και την αύξηση του προσδόκιμου της ηλικίας. αυτό είναι σημαντικό γιατί φυσικά οι δυτικοί προσπαθούν να εξάγουν ως διεθνή-οικουμενικά προβλήματα τα δικά τους προβλήματα ή αυτά που αυτοί δημιουργούν. σύμφωνα με τον οηε, το παγκόσμιο ποσοστό της γονιμότητας από 5,3% το 1963 έπεσε στο 2,3% το 2021. σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού Population Trends, για να διατηρήσει μια χώρα τον εθνικό πληθυσμό της χρειάζεται ποσοστό γεννήσεων 2,1%. 

και πάμε τώρα σε αυτό πoυ πολύ πρόχειρα η wikipedia αναφέρει ως βασικούς λόγους για την μείωση των γεννήσεων: "However, most societies experience a drastic drop in fertility to well below 2 as they grow more wealthy. The tendency of women in wealthier countries to have fewer children is attributed to a variety of reasons, such as lower infant mortality and a reduced need for children as a source of family labor or retirement welfare, both of which reduce the incentive to have many children. Better access to education for young women, which broadens their job prospects, is also often cited."

"Ωστόσο, οι περισσότερες κοινωνίας βιώνουν μια δραστική μείωση στην γονιμότητα αρκετά κάτω από το 2 ενόσω γίνονται πλουσιότερες. Η τάση των γυναικών στις πλουσιότερες χώρες να κάνουν λιγότερα παιδιά αποδίδεται σε μια ποικιλία λόγων, όπως η χαμηλότερη θνησιμότητα των παιδιώ, καθώς και η μειωμένη ανάγκη για τα παιδιά να δουλεύουν για την οικογένεια ή για να προσέχουν τους συνταξιούχους, δύο λόγοι που μειώνουν το κίνητρο για να κάνουν οι άνθρωποι πολλά παιδιά. Η καλύτερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για τις νεαρές γυναίκες, η οποία διευρύνει τις επαγγελματικές τους προοπτικές, επίσης αναφέρεται συχνά."

συνεπώς, θα έλεγε κανείς ότι η ενδυνάμωση των γυναικών καθώς και το ότι σταμάτησαν οι άνθρωποι να βάζουν τα παιδιά τους να δουλεύουν στα εργοστάσια από τα 12 συμβάλλει στην μείωση του πληθυσμού. κοίτα να δεις που η απελευθέρωση κάνει κακό στην ανθρωπότητα. το πιο σημαντικό ωστόσο είναι οι αρνητικές συνέπειες της μείωσης του πληθυσμού. το βασικό πρόβλημα είναι δημοσιονομικό: μειώνεται το εργατικό δυναμικό έναντι των συνταξιούχων, άρα περισσότερη ανάγκη για συντάξεις, ιατρική πρόνοια, ασφάλιση. τζιζ δηλαδή για την καπιταλιστική αναδιάρθρωση. άλλη σημαντική επίπτωση είναι η μείωση του στρατεύσιμου πληθυσμού. ουπς, και πως θα κάνουμε πολέμους τώρα; και φυσικά, αυτό που μαζί με τα δημοσιονομικά είναι ο μεγάλος βραχνάς για το κεφάλαιο είναι η άνοδος του πληθυσμού στις μουσουλμανικές και ασιατικές χώρες, η μετανάστευση και η απειλή για την καθαρότητα του λευκού δυτικού πολιτισμού. εδώ έγκειται και η επιμονή της ελληνικής βιβλιογραφίας στον όρο δημογραφική κρίση αντί για πληθυσμιακή μείωση/υπογεννητικότητα. γιατί τα ελληνικά εθνίκια - όπως και όλος ο ρατσιστικός βόθρος της ευρώπης και της βόρειας αμερικής - δεν μπορούν να δεχθούν ότι μπορεί κάποτε οι μουσουλμάνοι να κυβερνούν τον κόσμο. τώρα, αν ο γ.γ. του πλοκ πει ότι η γκρίνια για την πληθυσμιακή μείωση αποτελεί και ενστικτώδη μισογύνικη αντίδραση της διεθνούς ανδρικής πατριαρχίας εναντίον της γυναικείας χειραφέτησης και της απελευθέρωσης των lgbtqi+, θα είναι υπερβολικός;

αλλά ας πάμε στο κοιλοπόνημα του κακομύρη. από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνει καποι@ ποιο είναι το ζουμί του κειμένου: μεγαλώσαμε κακομαθημένα κωλόπαιδα που δεν θέλουν τώρα να μας κάνουν εγγόνια. η φωτό του αρθρογράφου δίνει περισσότερη εγκυρότητα σε αυτόν τον ισχυρισμό καθώς πρόκειται για ταβερνιάρη ποστ-μπούμερ ντεμέκ κυριλέ τεχνοκράτη με προγούλι. το κοιλοπόνημα του λοιπόν ξεκινά με αφορμή μια μέτρηση της μέτρον ανάλυσις για τους λόγους της υπογεννητικότητας:

"Το δημογραφικό αναγνωρίζεται πλέον από την ελληνική κοινωνία ως μια βασική πρόκληση για τη χώρα, όπως προέκυψε και από την ειδική έρευνα για την υπογεννητικότητα της Metron Analysis που παρουσιάστηκε την Τετάρτη 22 Μαΐου στο Μουσείο της Ακρόπολης. 

Η χώρα μας έχει, εξάλλου, μία από τις χειρότερες επιδόσεις στην ΕΕ, με τον δείκτη γονιμότητας να πέφτει στο μόλις 1,38, προδιαγράφοντας τη ραγδαία μείωση του πληθυσμού τα αμέσως επόμενα χρόνια. Αυτό το δεδομένο αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την Ελλάδα, με πολυδιάστατες αιτίες και επιπτώσεις. Γι’ αυτό και είχε σημασία η προσπάθεια να αναζητηθούν, ίσως για πρώτη φορά σε τέτοιο βάθος, οι λόγοι για τους οποίους οι Ελληνες δεν κάνουμε παιδιά, ώστε να αποκτήσουμε με αξιόπιστα ερευνητικά δεδομένα μια βάση αντιμετώπισης των γενεσιουργών παραγόντων του ζητήματος."

το ότι η ελλάδα έχει μια χειρότερες επιδόσεις στην εε δεν προκαλεί καμία έκπληξη εδώ. η ελλάδα έχει τις χειρότερες επιδόσεις στην εε στα πάντα. αλλά για να κόψει στο κυνήγι, ο κακομύρης θέτει κατευθείαν ποιο είναι το πρόβλημα: η υπαρξιακή απειλή για την ελλάδα. εθνική απειλή, όχι κοινωνικό πρόβλημα. απο κει και πέρα, ο τύπος ξεκινάει με φιλοδοξίες καθώς θεωρεί ότι είναι ο πρώτος που θα ερευνήσει αξιόπιστα τους γενεσιουργούς (pun intended?) παράγοντες του ζητήματος. μας δίνει λοιπόν τα ποιοτικά δεδομένα:

"Τα στοιχεία της έρευνας, λοιπόν, καταδεικνύουν ότι η δημιουργία οικογένειας και η γέννηση ενός παιδιού αποτελούν την τελευταία προτεραιότητα ζωής για τους ανθρώπους ηλικίας 18-50 ετών. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι στην ποιοτική έρευνα που έγινε διαπιστώθηκε ότι η πρώτη, κοινή και σχεδόν αποκλειστική προτεραιότητα των ζευγαριών είναι τα ταξίδια, και ακολουθούν τα προσωπικά χόμπι.

[...]

Πάνω από τους μισούς ερωτηθέντες δήλωσαν ότι δεν σχεδιάζουν και δεν θεωρούν πιθανό να κάνουν ένα παιδί. Παρά το ότι η πρώτη αυθόρμητη απάντηση για τους λόγους σχετίζεται με οικονομικές παραμέτρους, λίγο ερευνητικό «σκάψιμο» κάτω από την επιφάνειά έδειξε ότι η πλειοψηφία δεν θέλει να αλλάξει το τρόπο ζωής της ή να θυσιάσει κάτι από το lifestyle, την καριέρα και τη συνολική πορεία ζωής, να κάνει οποιαδήποτε έκπτωση για την ανάληψη ενός μητρικού ή πατρικού ρόλου. Το παιδί αντιμετωπίζεται ως δυσβάστακτο βάρος που ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας δεν θέλει να σηκώσει. Αυτή η αντίληψη μάλιστα καταγράφηκε πιο έντονα στην Αθήνα σε σχέση με την περιφέρεια. Πηγή: Protagon.gr

Πάνω από τους μισούς ερωτηθέντες δήλωσαν ότι δεν σχεδιάζουν και δεν θεωρούν πιθανό να κάνουν ένα παιδί. Παρά το ότι η πρώτη αυθόρμητη απάντηση για τους λόγους σχετίζεται με οικονομικές παραμέτρους, λίγο ερευνητικό «σκάψιμο» κάτω από την επιφάνειά έδειξε ότι η πλειοψηφία δεν θέλει να αλλάξει το τρόπο ζωής της ή να θυσιάσει κάτι από το lifestyle, την καριέρα και τη συνολική πορεία ζωής, να κάνει οποιαδήποτε έκπτωση για την ανάληψη ενός μητρικού ή πατρικού ρόλου. 

Το παιδί αντιμετωπίζεται ως δυσβάστακτο βάρος που ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας δεν θέλει να σηκώσει. Αυτή η αντίληψη μάλιστα καταγράφηκε πιο έντονα στην Αθήνα σε σχέση με την περιφέρεια."

φυσικά, τέτοιου τύπου δημοσκοπήσεις μπορεί κανείς να τις πάρει με έναν κόκκο αλάτι και να θεωρήσει ότι αυτές/αυτοί που απάντησαν μπορεί να έδωσαν ψεύτικες απαντήσεις, ότι το δείγμα αφορούσε συγκεκριμένα οικονομικά στρώματα κλπ. αλλά όπως και να 'χει, ο κακομύρης παρακάτω νομίζει ότι είναι κοινωνιολόγος επιπέδου Αντόρνο και δίνει τις δικές του βαθιά αξιόπιστες εξηγήσεις:

"Το δείγμα της έρευνας ανήκει σε δύο γενιές που αντιμετωπίστηκαν από τους γονείς τους ως enfants rois, παιδιά βασιλιάδες, όπως έχει καθιερωθεί ο όρος διεθνώς. Υπήρξαν δηλαδή το απόλυτο κέντρο της οικογενειακής ζωής, το οποίο στο πέρασμα των δεκαετιών μετατοπίστηκε από τους γονείς στα παιδιά. Σήμερα, τα παιδιά βασιλιάδες του χθες δεν είναι έτοιμα να παραδώσουν τα σκήπτρα τους στην επόμενη γενιά. 

Ταυτόχρονα όμως έχουν και την αγωνία ότι δεν είναι σε θέση να διασφαλίζουν για τα παιδιά τους μια βασιλική ζωή, κρίνοντας από τις δικές τους απαιτήσεις ή τις παροχές που απήλαυσαν τα ίδια και ιδανικά θα ήθελαν να διασφαλίσουν στα παιδιά τους. Με δεδομένο το αυξημένο κόστος συντήρησης του σύγχρονου lifestyle, οι θυσίες που απαιτείται να κάνουν οι γονείς μοιάζουν απαγορευτικές. 

Ετσι, οι γονικές φιλοδοξίες συνθλίβονται συχνά ανάμεσα στην εμπεδωμένη αντίληψη για την παιδική βασιλεία, η οποία από τη θέση του γονιού μοιάζει πλέον καταδυνάστευση, και στην ενδόμυχη άρνηση παραχώρησης των βασιλικών προνομίων."

για τον κακομύρη, ο λόγος που δεν θέλουν οι σημερινοί 30αρηδες να κάνουν παιδιά είναι επειδή τους κακομάθανε οι γονείς τους (άραγε τους πηγαίναν συνέχεια ταξίδια στην ευρώπη;), και τώρα αυτοί νιώθουν τόσο βασιλιάδες που δεν θέλουν να κάνουν διαδόχους αλλά να συνεχίσουν αυτοί να είναι βασιλιάδες. μιλάμε τώρα για κοινωνιολογική ανάλυση επιπέδου Φουκώ όχι μαλακίες. το ότι το κόστος της ζωής είναι σήμερα απαγορευτικό όχι για να κάνεις ταξίδια με παιδιά κλπ αλλά να μπορείς να έχεις ιδιωτικό παιδίατρο ιδιωτικό σε μόνιμη βάση για χρόνια για τον κακομύρη μεταφράζεται ως αυξημένο κόστος συντήρησης του σύγχρονου lifestyle γιατί ντεμέκ οι σημερινοί 30αρηδες δεν θέλουν να κόψουν τα λεφτά από τα ταξίδια τους για να κάνουν παιδί.

πέρα από πρώτο διάβασμα αυτής της θέσης που έχει τον χαρακτήρα του κοινωνικού αυτοματισμού (κακομαθημένα κωλόπαιδα που αντί να κάνουν παιδιά για την ελλάδα μας πάνε ταξίδια και κάνουν παρτούζες) συνεχίζει στο μοτίβο του μαζί τα φάγαμε, του ότι η οικογένεια είχε απειρά λεφτά για ξόδεμα στα 80ς και στα 90ς και γι' αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και του τι σας νοιάζουν οι υψηλές τιμές, καλύτερα να μην τρώτε για να αδυνατίσετε. ο κακομύρης εδώ κάνει μια πολύ basic, απλοϊκή θα λεγε κανείς, αναμάσηση της νεοφιλελέδικης προπαγάνδας της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που λέει ότι για να είναι κάποιος δικαιούχος της μειωμένης πρόνοιας που θα παράσχει το κεφάλαιο, πρέπει να είναι χρήσιμος για την αναπαραγωγή του κεφαλαίου. είναι σαν να λέει το εξής: κοιτάξτε, εμείς τους μισθούς σας και τις αποταμιεύσεις σας θα τις γαμήσουμε έτσι κι αλλιώς. εσείς θα αποφασίσετε αν θέλετε να είστε πολίτες με δικαιώματα (και άρα θα κάνετε παιδιά) ή θα συνεχίσετε να είστε κακοκαθημένα κωλόπαιδα και θα πηγαίνετε ταξίδια και δεν θα σας δώσουμε καμία πρόνοια για επιδόματα και μειωμένα ενοίκια. γκέγκε;

γι' αυτό και ακριβώς παρακάτω ο κακομύρης αναφέρεται στην στρατηγική της κυβέρνησης σχετικά με την βοήθεια προς τις νέες οικογένειες:

"Σε αυτό το πλαίσιο, τα στοιχεία της έρευνας καταδεικνύουν ότι είναι σημαντικά τα μέτρα που προανήγγειλε ο Πρωθυπουργός και η αρμόδια υπουργός Σοφία Ζαχαράκη, η οποία τους τελευταίους μήνες προετοιμάζει μια νέα εθνική στρατηγική. Διότι πράγματι οι νέες οικογένειες χρειάζονται ένα πιο υποστηρικτικό περιβάλλον για να αισθανθούν ασφάλεια και να αποφασίσουν να προχωρήσουν τη ζωή τους με ένα παιδί.

Χρειάζονται επίσης νέες στεγαστικές πολιτικές και μέτρα που θα αντιμετωπίζουν τις σύγχρονες ανάγκες. Θα συμβάλουν στην εξισορρόπηση της προσωπικής-επαγγελματικής πορείας και της ζωής με το παιδί, με σταθερές δομές υποστήριξης των παιδιών και της οικογένειας, που θα διασφαλίζουν την ποιότητα ζωής των γονέων."

φυσικά, για τους νεοφιλελέδες κανίβαλους κοινωνία και συλλογικότητα δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο τα άτομα και οι οικογένειες τους, και γι΄ αυτό όλοι έχουν μόνο ατομική ευθύνη. και όμως ο κακομύρης αναφέρεται σε συλλογικότητα:

"Για να το πω απλά: χρειαζόμαστε νέες αξίες που να υπερβαίνουν τη βολή και το lifestyle μας. Θα είναι λιγότερο αυτοαναφορικές. Χρειαζόμαστε νέα κοινωνικά πρότυπα και ένα νέο παράδειγμα συλλογικής προσπάθειας, που θα νοηματοδοτεί τον προσωπικό μας αγώνα με την έννοια του αθροίσματος."

για τους δεξιούς, τους φιλελέδες και τους ταβερνιάρηδες επικοινωνιολόγους τους η μόνη αναφορά σε κοινωνικές αξίες, κοινωνικά πρότυπα και συλλογικές προσπάθειες είναι συνώνυμη με τον εθνικισμό, την εθνική ενότητα, την υποταγή της εργατικής τάξης και φυσικά την υποταγή της γυναίκας. χωρίς να υπάρχει πουθενά αναφορά στο άρθρο ξεκάθαρα στις γυναίκες, από παντού βγαίνει η αντίληψη ότι οι γυναίκες σήμερα είναι κακομαθημένες γιατί αντιδρούν στο παλιό πρότυπο της γυναίκας του σπιτιού και βάζουν ως προτεραιότητα το να δουλεύουν ή να περνάνε καλά.

το καλύτερο βέβαια είναι στο τέλος:

"Και αυτό έχει τεράστια σημασία, καθώς μια χώρα που αδειάζει δεν έχει μέλλον. Εκτός αν θεωρήσουμε ότι για να επιβιώσει η Ελλάδα αρκεί να διατηρηθούν άθικτα τα αρχαία μάρμαρα και το σύγχρονο τσιμέντο. Ωστόσο, είναι σαφές ότι το κέλυφος της χώρας χωρίς τους ανθρώπους της απλώς δεν έχει νόημα."

πράγματι το συγκεκριμένο θα μπορούσε να είναι αλήθεια αν απευθυνόταν προς μια κυβέρνηση και ένα κράτος που διαλύει μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικές παροχές, ισοτιμία στην εκπαίδευση και δεν δίνει καν το δικαίωμα στους πολίτες της να κάνουν διακοπές στα νησιά της γιατί προτιμάει τους πλούσιους δυτικούς τουρίστες, τα airbnb και τα ενοίκια για τους ψηφιακούς νομάδες. ουπς.

το συμπέρασμα είναι, γαμάτε γιατί χανόμαστε. αλλά να γαμάτε χωρίς καπότα και μόνο σε μέρες ωορρηξίας, γιατί χανόμαστε από τους μουσουλμάνοι που θα μας κυριεύσουν. και προς θεού, όχι ταξίδια κωλόπαιδα.