βουλγαρική αντικομμουνιστική αφίσα του 1942, η οποία λέει "ο μπολσεβικισμός είναι η κόλαση επί γης." σαν π.γ. της κ.ε. του πλοκ δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε το πάσχα θα προτιμούσαμε να σουβλίζουμε παπάδες όπως δείχνει το εν λόγω κοιλοπόνημα των βούλγαρων φασιστών.
οι παροικούντες την Αλ-Κουντς ξέρουν την εμμονή του γ.γ. του πλοκ με το Σπιρτόκουτο του Γιάννη Οικονομίδη και την απολύτως διαλεκτική μεταφορά συγκεκριμένων φράσεων της ταινίας στη συγκεκριμένη κατάσταση του κοινωνικοπολιτικού προτσές. καθώς βρισκόμαστε λοιπόν σε βδομάδα κατάνυξης και έχοντας κατά νου την πληθώρα επαναστατικών και αγωνιστικών πράξεων που έχουν συμβεί ιστορικά κατά το πάσχα, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον παρακάτω διάλογο μεταξύ Δημήτρη και Γιώργου μετά από τον επικό τους καυγά για το μπουρδέλο το κλιματιστικό του Δημήτρη και το αν το κορυδαλλιώτικο μαγαζί τους από καφέ θα μετασχηματιστεί σε λάιβ σκηνή. σηκώνεται λοιπόν ο Γιώργος να φύγει, και αφού συμφωνούν το βράδυ στο μαγαζί να πάρουν αποφάσεις ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
Δημήτρης: που πας τώρα;
Γιώργος: (με έκδηλη απογοήτευση σε πρόσωπο και φωνή): πάω για μπάνιο. έχω υποσχεθεί στο Μιχαλάκη να πάμε για μπάνιο. είναι κι η Εύα από δίπλα.
Δημήτρης: άντε πηγαίντε να μαυρίσετε.
Γιώργος: άσε ρε φίλε. ταλαιπωρία τώρα μες στο μεσημέρι να τρέχω για μπάνιο. γάμησε τα.
εντελώς διαλεκτικά, ας φανταστούμε την παραπάνω συζήτηση, αλλά αντί για μπάνιο να συζητάνε για κάποια διαδήλωση ή εξέγερση:
Δημήτρης: που πας τώρα;
Γιώργος: (με έκδηλη απογοήτευση σε πρόσωπο και φωνή): πάω για πορεία. έχω υποσχεθεί στο Μιχαλάκη να πάμε για μολότοφ. είναι κι η Εύα από δίπλα.
Δημήτρης: άντε πηγαίντε να τα σπάσετε.
Γιώργος: άσε ρε φίλε. ταλαιπωρία τώρα μες στο μεσημέρι να τρέχω για μπάχαλα. γάμησε τα.
φυσικά, επειδή η ταξική πάλη δεν γνωρίζει ούτε πάσχα ούτε αναστάσεις ούτε κατανύξεις, ο γ.γ. του πλοκ κάνει μια ιστορική αναδρομή στις σημαντικότερες επαναστατικές/εξεγερσιακές/αγωνιστικές στιγμές του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος που έχουν λάβει χώρα κατά τη διάρκεια της πασχαλινής περιόδου. για λόγους κόντεντ... ε, όχι συμπερίληψης ήθελα να πω, ως πασχαλινή περίοδο μετράω τόσο αυτή των καθολικών όσο και αυτή των ορθόδοξων και την λογίζω ως κινητή περίοδο δύο εβδομάδων, δηλαδή στο περίπου μετράω το διάστημα από τις 14 Απριλίου έως τις 7 Μαίου, που είναι συνήθως οι ημερομηνίες που πέφτει το πάσχα και οι δύο εβδομάδες κλειστών σχολείων.
4-11 Απριλίου 1968: ξεσπά σε 110 πόλεις των ηπα η Εξέγερση της Μεγάλης Εβδομάδας, ή αλλιώς οι συγκρούσεις των μαύρων με την αστυνομία και τον στρατό μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στις 4 Απριλίου 1968 στο Μέμφις. σε ομιλία του στις 6 Απριλίου σε συγκέντρωση στην Ουάσινγκτον, ο Στόουκλι Καρμάικλ είπε "οι μαύροι πρέπει να επιζήσουν, και ο μόνος τρόπος για να επιζήσουν είναι να βρουν όπλα." το τέλος της εξέγερσης βρήκε 43 μαύρους νεκρούς από την καταστολή της κυβέρνησης τσόνσον, η οποία καταστολή στην Βαλτιμόρη συγκεκριμένα διατάχθηκε από το κάθαρμα σπίρο άκνιου, τότε κυβερνήτη της Μέριλαντ.
9 Απριλίου 1952: ξεκινάει η 53 ημερών απεργία των εργατών στα εργοστάσια χαλυβουργίας των ηπα, εν μέσω πολέμου της Κορέας και μακαρθισμού, απαιτώντας αυξήσεις στους μισθούς εν μέσω ανεξέλεγκτου πληθωρισμού και νομιμοποίηση του συνδικαλισμού σε όλα τα εργοστάσια. η απεργία έληξε στις 24 Ιουλίου με την ικανοποίηση των εργατικών αιτημάτων και την εθνικοποίηση της χαλυβουργίας από την κυβέρνηση τρούμαν.
10-12 Απριλίου 1981: ξεσπά η Εξέγερση του Μπρίξτον (νότιο Λονδίνο) από τους μαύρους κατοίκους της περιοχής ενάντια στην αστυνομοκρατία, τις επιχειρήσεις stop-and-search των μπάτσων σύμφωνα με το δόγμα της θάτσερ ενάντια στους "ανθρώπους με διαφορετική κουλτούρα" και την ρατσιστική αντιμετώπιση των μαύρων από τους μπάτσους. 279 γουρούνια τραυματίστηκαν κατά τις συγκρούσεις, οι οποίες είχαν προοικονομηθεί από τους The Clash δύο χρόνια νωρίτερα με το "The Guns of Brixton" από το London Calling του 1979 ("you can crush us, you can bruise, but you'll have to answer to the guns of Brixton")
11-26 Απριλίου 1960: Απριλιανή Επανάσταση στη Νότια Κορέα εναντίον της χούντας του φασίστα σίνμαν ρι και των στημένων προεδρικών εκλογών του Μαρτίου 1960. αποτέλεσμα η πτώση του ρι, η αυτοκτονία του αντιπροέδρου λι κι-πουνκ, η εκτέλεση του υπουργού εσωτερικών τσόι ιν-κιου. η χούντα αντικαταστάθηκε με κοινοβουλευτική κυβέρνηση, η οποία ανατράπηκε το 1961 από το πραξικόπημα του παρκ τσουνκ χι.
12 Απριλίου 1927: πάνω από 5 χιλιάδες κομμουνιστές μέλη του ΚΚ Κίνας και εργάτες δολοφονούνται από συμμορίες καθοδηγούμενες από το κουομιντάνκ και τον τσιανκ κάι σεκ ως εκδίκηση για την Κομμούνα της Σαγκάης που είχε οργανωθεί από το ΚΚ τον προηγούμενο Μάρτιο.
14-27 Απριλίου 1919: κήρυξη του Σοβιέτ του Λίμερικ από τη Ιρλανδική Γενική Ένωση Εργατών στις Μεταφορές ενάντια στον χαρακτηρισμό του Λίμερικ ως ειδική στρατιωτική περιοχή από τον βρετανικό κατοχικό στρατό κατά τη διάρκεια του ιρλανδικού πολέμου ανεξαρτησίας. το Σοβιέτ ανέλαβε τη διανομή τροφίμων, την τύπωση χρήματος και τη διοίκηση της πόλης. έληξε μετά από δύο εβδομάδες λόγω του καθολικού συντηρητισμού των κατοίκων.
16 Απριλίου (3 Απριλίου με το παλιό ημερολόγιο) 1917: ο Λένιν φτάνει στο σιδηροδρομικό σταθμό της Πετρούπολης (όχι με το ντεμέκ σφραγισμένο τρένο του αστικού μύθου) από την εξορία του στην ελβετία και γίνεται ο χαμός από εργάτες, όπως απεικονίζεται με πανέμορφα χουλιγκάνικο τρόπο ("it's him! ulyanov!") από τον Αιζενστάιν στον Οκτώβρη:
18 Απριλίου 1980: η Ζιμπάμπουε κηρύσσει την ανεξαρτησία της μετά από 15 χρόνια πολέμου μεταξύ των αριστερών αντάρτικων οργανώσεων ZANU και ZAPU και του ακροδεξιού λευκού ρατσιστικού κράτους της ροδεσίας και της κυβέρνησης του ίαν σμιθ που είχε τη στήριξη της φασιστικής πορτογαλίας και του καθεστώτος απαρτχάιντ της νότιας αφρικής
19 Απριλίου 1943: οι εβραίοι πολιορκημένοι της Βαρσοβίας πραγματοποιούν την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας για να παρεμποδίσουν την τελική μεταφορά των εναπομείναντων εβραίων στα στρατόπεδα εξόντωσης μάιντανεκ και τρεμπλίνκα από τους ναζί. η εξέγερση διήρκεσε 29 μέρες (μέχρι τις 16 Μαίου) και κατά τη διάρκεια της, οι ναζί επισήμως ανακοίνωσαν τον θάνατο 17 καθαρμάτων. 13 χιλιάδες εβραίοι σκοτώθηκαν, 6 χιλιάδες εκ των οποίων απανθρακώθηκαν ή πέθαναν από ασφυξία κατά την επιχείρηση πυρπόλησης του γκέτο από τις ναζιστικές κουράδες. οι υπόλοιποι 50 χιλιάδες εβραίοι και εβραίες συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν για εξόντωση στα παραπάνω στρατόπεδα και για να γιορτάσουν τη νίκη τους, οι ναζιστικές κουράδες ανατίναξαν τη συναγωγή της Βαρσοβίας.
24-29 Απριλίου 1916: οι ιρλανδοί επαναστάτες πραγματοποιούν την Εξέγερση του Πάσχα εναντίον της βρετανικής κατοχής της Ιρλανδίας. σχετική ανάρτηση του πλοκ εδώ: https://epanastatikosoloklirotismos.blogspot.com/2024/05/blog-post.html
25 Απριλίου 1974: ξεσπά στη Λισαβόνα η Επανάσταση των Γαρυφάλλων με το στρατιωτικό πραξικόπημα του αριστερής προέλευσης Κινήματος Ενόπλων Δυνάμεων με βασικό ηγέτη τον Οτέλο Σαράιβα ντι Καρβάλιο (που στη συνέχεια από εθνικό σύμβουλο κατηγορήθηκε για τρομοκρατία). το κίνημα ανέτρεψε τη χούντα των τομάς-καετάνο και σταμάτησε τον πορτογαλικό αποικιακό πόλεμο σε Ανγκόλα, Μοζαμβίκη, Γουινέα-Μπισάου και Πράσινο Ακρωτήρι.
29 Απριλίου - 3 Μαίου 1992: ξεσπά η Εξέγερση του Λος Άντζελες μετά τη δικαστική αθώωση τεσσάρων μπάτσων που είχαν βιντεοσκοπηθεί να ξυλοκοπούν βάναυσα τον μαύρο Ρόντνει Κινγκ μετά από καταδίωξη. μέσα σε 5 μέρες χάους και λεηλασίας ο μπους ο γέρος έδωσε εντολή στον στρατό και στην εθνοφυλακή να κατέβουν στο δρόμο για να αντιμετωπίσουν τους εξεγερμένους.
1-8 Μαίου 1970: παναμερικανική φοιτητική απεργία ενάντια στους βομβαρδισμούς της Καμπότζης από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, μετά το τηλεοπτικό διάγγελμα του νίξον στις 30 Απριλίου, με το οποίο δημοσιοποίησε την επέκταση των αμερικάνικων επιχειρήσεων στο Βιετνάμ και εντός καμποτζιανού εδάφους. πάνω από 1 εκατομμύριο φοιτητές συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οι μεγαλύτερες εκ των οποίων έγιναν στην Ουάσινγκτον (100 χιλιάδες) και στο Σαν Φρανσίσκο (150 χιλιάδες).
3-4 Μαίου 1887: συγκρούσεις και δολοφονίες διαδηλωτών εργατών στο Σικάγο που πάλευαν για τη θέσπιση της 8ωρης εργασίας. 2 εργάτες σκοτώθηκαν στις 3 Μαίου στο εργοστάσιο McCormick από πυροβολισμούς μπάτσων όταν οι εργάτες παρεμπόδισαν απεργοσπάστες να μπουν στο εργοστάσιο. στις 4 Μαίου, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στην Πλατεία Χέιμαρκετ, μετά από ρίψη βόμβας προς την αστυνομία, ακολούθησαν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και μπάτσων, στις οποίες σκοτώθηκαν 4 διαδηλωτές και 7 μπάτσοι (μεταξύ των οποίων ο ένας από τη βόμβα). 4 αναρχικοί καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν: Τζορτζ Ένγκελ, Έιντολφ Φίσερ, Άλμπερτ Πάρσονς, Όγκαστ Σπάις. ένας από τους καταδικασμένους, ο Λούις Λινγκ αυτοκτόνησε στο κελί του, ενώ άλλοι 3 καταδικασμένοι δεν εκτελέστηκαν (Μάικλ Σβαμπ, Σάμιουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νιμπ).
4 Μαίου 1919: Κίνημα της 4 Μαίου στην Κίνα κατά την διάρκεια του οποίου φοιτητές διαδήλωσαν στην Πλατεία Τιενανμέν του Πεκίνου για να διαμαρτυρηθούν για τις διατάξεις της συνθήκης των βερσαλιών σύμφωνα με τις οποίες (παρά τη συμμετοχή της κίνας στην αντάντ) η χερσόνησος Σαντόνγκ (η οποία είχε καταληφθεί από την ιαπωνία το 1914) συνέχισε να αναγνωρίζεται ως γιαπωνέζικο έδαφος, καθώς και στην διατήρηση της κατοχής κινέζικων εδαφών από τις δυτικές δυνάμεις μετά τους πολέμους του οπίου. ως αποτέλεσμα των διαδηλώσεων και των απεργιών του κινήματος η κινέζικη κυβέρνηση δεν υπέγραψε τη συνθήκη των βερσαλιών, ενώ οι μετέπειτα ιδρυτές του ΚΚ Κίνας Λι Νταζάο και Τσεν Ντουσιού ήταν από τους κύριους καθοδηγητές του κινήματος.
4 Μαίου 1970: δολοφονία 4 διαδηλωτών φοιτητών και τραυματισμός άλλων 9 από την εθνοφυλακή του Οχάιο κατά τη διάρκεια διαδήλωσης (στο πλαίσιο της παραπάνω φοιτητικής απεργίας) στο πανεπιστήμιο του Κεντ, Οχάιο. οι Crosby Stills Nash & Young φρόντισαν με το τραγούδι "Ohio" ("tin soldiers and Nixon's comin', we're finally on our own") να μην ξεχάσουμε ποτέ:
7 Μαίου 1954: υπό τις διαταγές του στρατηγού Βο Νγκουιέν Ζαπ, 25 χιλιάδες Βιετ Μινχ εξαπολύουν την τελική τους επίθεση με κατιούσες εναντίον του γαλλικού αποικιακού στρατού στην Μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου (13 Μαρτίου - 7 Μαίου), οδηγώντας στην παράδοση των γάλλων, και την αιχμαλωσία του ταξίαρχου κριστιάν ντε καστρίς. η ολοκληρωτική ήττα του γαλλικού ιμπεριαλισμού στην μάχη οδήγησε στο τέλος του πρώτου πολέμου της Ινδοκίνας, και στη σύμβαση της Γενεύης του 1954, σύμφωνα με την οποία έγινε διεθνώς αναγνωρισμένη η Λαική Δημοκρατία του Βιετνάμ και η χώρα διχοτομήθηκε μεταξύ ΛΔΒ στον βορρά και του φασιστικού κράτους του Βιετνάμ στο νότο.
