ο γ.γ. του πλοκ εγκαινιάζει μια ακόμα τακτική στήλη που υπήρχε σαν σκέψη εδώ και καιρό και κατά μία έννοια αποτελεί το αλτερεκο της "παπάρας της εβδομάδας" της κόντρας. έτσι λοιπόν, κάθε κυριακή ο γ.γ. θα απονέμει το βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας σε κάποιο άρθρο εφημερίδας ή σάιτ, το οποίο προκαλεί έμετο, διάρροια, γέλια ή σχέδια για δολοφονία του αρθρογράφου.
σίγουρα @ περισσότερ@ σύντροφ@ αναγνώστ@ θα περίμεναν κάποιο άθλιο κείμενο από σάιτ τύπου mein protagon, ifasistofyllada, newspist και άλλα τέτοια φασιστοβοθρομίντιαάουτλετς. όμως το πρώτο βραβείο "για τον πούλιτσερ" το κερδίζει επάξια ο αρθρογράφος θανάσης κρεκούκιας με το απολύτως εκτός πραγματικότητας άρλεκιν του για το φίδι της αντεπανάστασης, τον Ιούδα με τα πατομπούκαλα τρότσκι στο ένθετο the magazine του ντροπαλοσυριζέικου news247 με τίτλο "Ο Λέων Τρότσκι έπρεπε να πεθάνει" (σχόλιο γ.γ.: και πολύ άργησε) με αφορμή τα 83 χρόνια από την αξιέπαινη δολοφονία του από τον ήρωα της σοσιαλιστικής μοχθηρίας ραμόν μερκαντέρ.
λίγα λόγια για τον αρθρογράφο: τον συγκεκριμένο τον θυμάμαι ως ραδιοφωνικό παραγωγό στον αλήστου μνήμης ραδιοφωνικού γαυροσταθμού sport24, όπου έκανε κάτι υπερβαρετές μεταμεσονύχτιες εκπομπές για ελληνικό ροκ. αυτό. ελληνικό ροκ. επίσης, είναι αρθρογράφος στο θυγατρικό σάιτ του news247 ονόματι oneman, γνωστό και ως "το nitro των φασαίων." nuff said.
ανάμεσα σε διάφορες σοσιαλδημοκρατικές παπαριές, όπου παρουσιάζει τον τρότσκι ως ερχόμενο σε ρήξη με τους μπολσεβίκους και τον λένιν γιατί υποστήριζε την αυτόνομη δράση του προλεταριάτου σε αντίθεση με τους γραφειοκράτες μπολσεβίκους, ότι ντεμέκ ο λένιν στις θέσεις του απρίλη συμφωνούσε με την διαρκή επανάσταση, αναφέρεται στον ρόλο του τρότσκι στην κροστάνδη, αλλά σαν τυπικός συριζοτρότσκας "ξεχνάει" να πει ότι όσο ήταν αρχηγός του κόκκινου στρατού, ουκ ολίγες φορές λένιν και στάλιν επενέβησαν για να μην προβαίνει σε εκτεταμένες εκκαθαρίσεις. φυσικά δεν παραλείπει να αναφερθεί στην ύψιστης βλακείας "διαθήκης" του λένιν, όπου τον αναφέρει ως διάδοχο του (πολύ δημοκρατικό και κομματικό μέτρο, btw, δείχνει το πολιτικό επίπεδο των τροτσκιστών που το κραδαίνουν και μας έχουν πρήξει τα κοχόνες 100 χρόνια τώρα με αυτό), αλλά και εκεί βέβαια ξεχνάει ότι ο τρότσκι χαρακτηρίζεται ως "υπερβολικά ασχολούμενος με την καθαρά διοικητική πτυχή της δουλειάς" (εεεμμμμ σαν να μου φαίνεται συγκαλυμμένος τρόπος να τον πει γραφειοκράτη), αλλά και ότι ούτε καν ο τρότσκι ανοιχτά την θεώρησε ανοιχτή διαθήκη αλλά συμβουλευτική επιστολή (σε αντίθεση βέβαια με τους πουθενάδες οπαδούς του).
και στο τέλος ο αρθρογράφος καταλήγει με ένα άκρως διασκεδαστικό claim που ούτε ο σάββας μιχαήλ δεν θα έγραφε: ισχυρίζεται λοιπόν για τον μεγαλύτερο αριβίστα, εγωκεντρικό, γυρολόγο και υπερφίαλο άνθρωπο που θεωρούσε τον εαυτό του μαρξιστή ότι "προσέγγισε ανθρωποκεντρικά τον σοσιαλισμό."
ο τρότσκι. ανθρωποκεντρικά. τον σοσιαλισμό.
ο τρότσκι. ανθρωποκεντρικά. τον σοσιαλισμό.
ο τρότσκι. ανθρωποκεντρικά. τον σοσιαλισμό.
επάξια λοιπόν ο αρθρογράφος θανάσης κρεκούκιας καταφέρνει σε μια βδομάδα ρατσιστικού οχετού για τους μετανάστες, διαστρέβλωσης για τις φωτιές, και διθυράμβους για τον ερχομό του θεατρίνου ταγματάρχη του αζόρ ζελέ και του Ινδού νεοναζί με το τουρπάνι στην αθήνα να κερδίσει το πρώτο βραβείο "για τον πούλιτσερ. θα έλεγε κανείς ότι η δημοσιογραφική αντικειμενικότητα του άρθρου είναι ευθέως ανάλογη με την επιρροή του κάθε τροτσκιστικού τσοφλιού που μας σπάει τα αυτιά στις πορείες με τις ντουντούκες του. ακριβώς. μηδαμινή και τιποτένια.
