χτες το απόγευμα έγινε πορεία για την Παλαιστίνη. καλούσαν ή/ και συμμετείχαν ο Διαρκής Αγώνας, το ΚΚΕ (μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ, η Αναμέτρηση, το ΠΑΣΕΚ, η ΔΕΑ, η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, ένας αριθμός παλαιστινίων και δεν θυμάμαι αν ήταν και άλλοι. α ναι ήταν και η λαϊκή ενότητα, καθώς και ο εκπρόσωπος του πούτιν στην ελλάδα (λαφαζάνης ντε).
ήταν και ένα ευάριθμο μπλοκ φοιτητικών συλλόγων, όμως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως τέτοια καθώς και οι οργανώσεις της με εξαίρεση το ΠΑΣΕΚ ήταν απούσες, όπως εδώ και καιρό από πολλά πράγματα. φαίνεται κουνάνε μαντίλι και είναι ενδεικτικό της αποσύνθεσης του συγκεκριμένου χώρου που πήγαινε για τα πολλά και έχει πάρει τον πούλο σε όλα τα επίπεδα. η διαρκής λουμπενοποίηση του ντεμέκ "αντικαπιταλιστικού" φάνηκε όταν βρισκόταν η πορεία στο ύψος της αμερικάνικης πρεσβείας και απαίτησαν από το Μ-Λ ΚΚΕ να κάνει στην άκρη για να περάσει το πανό των φοιτητών λέγοντας "έχουμε μπλοκ 200 άτομα" (σιγά το καλσόν). μέσα σε ελάχιστα λεπτά, και ενώ οι μπάτσοι πήγαιναν την πορεία σφιχτά και από τις δύο μεριές, είδα να παίζει ένταση μεταξύ των εαακιτών, με το πανό να έχει γίνει tug of war και να το τραβάνε δύο διαφορετικές ομάδες, μέχρι που κατάλαβαν ότι στο τέλος θα τρώγαμε πέσιμο από τους μπάτσους και συμμάζεψαν την ελάχιστη νοημοσύνη τους και συνέχισαν την πορεία.
η πορεία ξεκίνησε από το μέγαρο μουσικής και πήγε στην σιωνιστική πρεσβεία όπου έπεσαν και κάποιες φυσουνιές προς το ΚΚΕ (μ-λ). η πορεία συνεχώς αυξανοταν σε αριθμό, πρέπει να είχε σίγουρα 2000 κόσμο και καλό παλμό.
στην πορεία συμμετείχε και αντιπροσωπεία του π.γ. της κ.ε. του πλοκ αποτελούμενη από τον γ.γ. του πλοκ καθώς και από τον γ.γ. των μικρών οκτωβριστών.
πρόσφατα ο σ. κομισάριος Κατασκευών και Βιομηχανίας μου επέστησε την προσοχή στην ανέγερση αγάλματος του μεγάλου συντρόφου κομμουνιστή επαναστάτη, κομισάριου της Τσέκα και εξολοθρευτή της αντεπανάστασης Φέλιξ Ντζερζίνσκι (για ένα μικρό αγιογράφημα μου προς τον σύντροφο, διαβάστε το τοπ-φάιφ αγαπημένων σοβιετικών εδώ) έξω από το αρχηγείο της svr, της υπηρεσίας διεθνούς κατασκοπείας της kgb στην Μόσχα.
κανονικά, δεν θα ασχολιόμουν γιατί σε αντίθεση με άλλους συντρόφους δεν έχω καμία απολύτως συμπάθεια στην σημερινή ρωσία, ούτε εύχομαι να νικήσει στον πόλεμο με την ουκρανία απλά γιατί απέναντι είναι οι ναζί του αζόρ και οι αμερικάνοι, και έτσι δεν θεωρώ ότι η τίμηση του σοβιετικού παρελθόντος από την σημερινή ρωσία και τον φασίστα πούτιν είναι λέκιασμα της μνήμης της οκτωβριανής επανάστασης και της καταστροφής του ναζισμού.
ούτως ή άλλως, η σημερινή ανάρτηση δεν αφορά το άγαλμα, αλλά ένα υπέροχο easter egg που αφορά τον Φέλιξ και μπορεί να βρεθεί στην γιαπωνέζικη εφηβική αστυνομική τηλεοπτική σειρά Sukeban Deka. Το Sukeban Deka (χοντρικά μπορεί να μεταφραστεί ως "πρώην παραβατική μαθήτρια ντετέκτιβ) είναι ένα μάνγκα που κυκλοφόρησε σε 22 τόμους από το 1975 έως το 1982. το 1985 μεταφέρθηκε στην τηλεόραση με το γύρισμα τριών σεζόν, ενώ έχουν υπάρξει και μερικές ταινίες, καθώς και 2 παιχνίδια βασισμένα στην σειρά για το Sega Master System (ως αιώνιος λάτρης του από παιδί θα τα παίξω λίαν συντόμως). η πρώτη σεζόν που μόλις τώρα τελείωσα έχει ως πρωταγωνίστρια στον ρόλο της Saki Asamiya την τότε 19χρονη συγκινητικά - στα όρια των δακρύων - όμορφη τραγουδίστρια και ηθοποιό (και - fun fact - ακόλουθο των μορμόνων) Yuki Saito. η Saki Asamiya είναι μια 17χρονη μαθήτρια που εξαναγκάζεται από κάποια μυστική υπηρεσία της αστυνομίας να δουλέψει ως ντετέκτιβ για να σώσει την μητέρα της από την θανατική ποινή. σε γενικές γραμμές και για να μην σποϊλάρω προσπαθεί να εξιχνιάσει διάφορα εγκλήματα που γίνονται στο ή αφορούν το σχολείο της, μέχρι που μετά το 14ο περίπου επεισόδιο γίνεται ένας γενικός χαμούλης. και, ναι, το όπλο της είναι ένα μεταλλικό γιο-γιο που όταν το παίζει κάνει έναν ήχο σαν φρενάρισμα κατσαρίδας.
δεν έχω δει τις επόμενες σεζόν (δεν παίζει άλλωστε σε αυτές η Yuki - σε αγαπώ - Saito), αλλά η σειρά τα σπάει. πέρα από το ηθικοπλαστικό μήνυμα υπέρ του νόμου, την συνεργασία της Saki με την αστυνομία, ωστόσο έχει και κάποια θετικά μηνύματα όπως την αντίσταση στην απόλυτη εξουσία και την σχολική επιβολή, ενώ ασχολείται αρκετά και με την διαφθορά,η οποία ήταν πολύ εκτεταμένη στις γιαπωνέζικες κυβερνήσεις των 70ς και 80ς.
αλλά, όταν μιλάμε για γιαπωνέζικες αστυνομικές σειρές και ταινίες, ψιλοχεστήκαμε για τα μηνύματα, σωστά; πέρα από την απίστευτη γλυκύτητα της Yuki Saito, η σειρά είναι πολύ καλτ, με τον πολύ τυπικά γιαπωνέζικο τσίζι τρόπο: μπόλικο καράτε από κορίτσια, αρκετό μελόδραμα, δολοφονίες και πάνω απ' όλα τ-ρ-ο-μ-ε-ρ-ή μουσική, στην οποία θα επανέλθω σε λίγο.
"άντε ρε, γ.γ. μας τα πρηξες, που κολλάει ο ντζερζίνσκι;"
στο τέλος του 20ου επεισοδίου, λοιπόν, η Saki, ο γκόμενος της Sanpei και ο σύνδεσμος της στην αστυνομία Jin Kyouichiro σώζουν έναν αμερικάνο επιστήμονα και την κόρη του από τα δίχτυα της διεφθαρμένης μεγαλοοικογένειας Mizuchi και τους ξεπροβοδίζουν στο λιμάνι πριν αυτοί αποβιβαστούν στο καράβι (;) για την αμερική. ε λοιπόν, συντρόφισσες, σύντροφοι και αγαπητά παιδιά, το καράβι λέγεται Феликс Дзержинский και έχει κι ένα κόκκινο αστέρι στην πλώρη:
το πράγμα όμως γίνεται καλύτερο όταν πατέρας και κόρη ανεβαίνουν τις σκάλες του καραβιού, όπου υπάρχει αναρτημένος - for good measure - και μουσαμάς με το ονοματεπώνυμο του συντρόφου στα αγγλικά:
και για να μην κάνουν οι θεατές κάποιο λάθος και δεν καταλάβουν από που είναι το φέρι, υπάρχει και προστατευόμενη ονομασία προέλευσης Владивосток πάνω σε σωσίβια λέμβο:
υποθέτω ότι οι συντελεστές της σειράς ούτε καν πρόσεξαν το όνομα του καραβιού (αλλιώς για ποιο λόγο δύο αμερικάνοι πολίτες να ταξιδέψουν με σοβιετικό πλοίο για την αμερική;), αλλά αυτό κάνει την σειρά ακόμα πιο καλτ.
όσο για την μουσική της σειράς, είναι μια απίστευτη μίξη τυπικών ρομαντικών γιαπωνέζικων τραγουδιών που θα συναντούσε κανείς σε οποιαδήποτε αντίστοιχη σειρά και υπεραλήτικου rock με γενναίες δόσεις funk και jazz με ξέφρενα ουρανομήκη σαξόφωνα και τρομπέτες στις σκηνές δράσεις που είναι ότι πρέπει για βραδινές σπίντες στην παραλιακή ή για μάπες σε μπάτσους στις πορείες.
το καλύτερο δείγμα είναι στο 38.10 (και μετά) του ακόλουθου βίντεο (το έχω ήδη μαρκάρει στο 38.10, όμως επειδή υπάρχουν αρκετοί λουδίτες αναγνώστες απλά το αναφέρω):
επίσης, το τραγούδι των τίτλων τέλους που τραγουδάει η ίδια η Yuki Saito με την γλυκιά φωνή της είναι τρομερά συγκινητικό και έχει τέλειους υπερτσίζι καρατυπικούς ρομαντικούς ταμάμ για σειρές και άνιμε στίχους (τους έχει στο βιντεο):
με αυτό το τέλειο easter egg για τον σύντροφο Φέλιξ μέσω της τρυφερής ύπαρξης της Yuki Saito, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τον Ντζερζίνσκι έτσι:
κι όμως, μεγάλε αξέχαστε σύντροφε, δεν έφυγες ποτέ από κοντά μας. είσαι πάντα εκεί, μέσα στις αιμοδιψείς κομμουνιστικές καρδιές μας. και όταν νικήσουμε, δεν θα χρειαζόμαστε τα αγάλματα των σημερινών ρωσοφασιστών που σπιλώνουν την μνήμη σου. όταν νικήσουμε, θα στήσουμε ένα άγαλμα-αναπαράσταση της φωτό που είσαι αγκαλιά με τον μεγάλο μουστακαλή σύντροφο. και ο μεγαλύτερος φόρος τιμής που θα σου κάνουμε θα είναι να μην αφήσουμε ούτε δείγμα φασίστα και καπιταλιστή που θα τολμήσει να αμφισβητήσει την επάνασταση.
σήμερα το απόγευμα έγινε υπό καταρρακτώδη βροχή συγκέντρωση στην πύλη ε3 του λιμανιού για τον δολοφονημένο από καθάρματα που έχουν το θράσος να ονομάζονται εργαζόμενοι. παρακάτω καταγράφω μερικές σκέψεις που έκανα οδηγώντας σπίτι:
1. ας μην λαϊκίζουμε λέγοντας μόνο για τις ευθύνες της εταιρείας ή του λιμενικού. αν δεχτούμε ότι οι φασίστες δολοφόνοι εκτελούσαν εντολές σύμφωνα με το πρωτόκολλο της εταιρείας, τότε ντροπή τους που είναι διατεθειμένοι να σκοτώσουν κάποιον για να εκτελέσουν τις εντολές των αφεντικών τους. αλλά αμφιβάλλω αν όντως η εταιρεία έχει τέτοιο πρωτόκολλο. οι τύποι ήταν το εντελώς αντίστοιχο των δολοφόνων του Ζακ. σκέφτηκαν ότι αυτός που μπούκαρε είναι μεθυσμένος ή τρελός, ας τον πετάξουμε, δεν μας βλέπει και κανένας μεσάνυχτα.
2. η συγκέντρωση καλέστηκε από μια ομάδα στο φβ που από τις αναρτήσεις της μου φάνηκε συριζέικη. και όντως στην πορεία είχε αρκετές γνωστές συριζόφατσες. βρε συριζαίοι, εσείς δεν κάνετε συγκεντρώσεις ούτε για να σώσετε την ζωή σας, με την καταιγίδα βρήκατε. νταξ, σας το δίνω.
3. στην συγκέντρωση παρευρέθηκε και ο σεκίτης δημοτικός σύμβουλος πειραιά και συνδικαλισταράς των ιδιωτικών σχολείων θανάσης διαβολάκης, ο οποίος έβγαινε φωτό με την ομπρέλα του και μετά φώναζε συνθήματα.
4. ήταν και μια άλλη σεκίτισσα που μοίραζε προκήρυξη. όχι για την δολοφονία. για τις δημοτικές εκλογές - στο πίσω μέρος έγραφε τα "αντικαπιταλιστικά" δημοτικά σχήματα που κατεβαίνουν στις εκλογές. βρε σεκίτες, βρε τρότσκια που μόνο εσείς και οι κατσαρίδες θα επιβιώσετε από τον αρμαγεδδώνα, ούτε τόση δα τσίπα;
5. οι λιμενόμπατσοι ήταν σχεδόν όσοι ήταν συγκεντρωμένοι. οι προτεραιότητες δεν κρύβονται.
6. η ανακοίνωση του βαρβιτσιώτη δηλώνει ακριβώς το θράσος της κυβέρνησης: ούτε προσχήματα δεν χρτειάζονται πια. "υπάρχουν και αυτοί που θρηνούν για αυτούς που πήγαν να κάνουν τη δουλειά τους, να φέρουν ένα μεροκάματο, και σήμερα βρίσκονται κατηγορούμενοι για δολοφονία." εντάξει, να μην κατηγορηθούν τότε.
7. το βραβείο του ρουφιάνου της εβδομάδας ανήκει επάξια στην διοίκηση της πενεν. το πρωί είχε βγάλει ανακοίνωση (εδώ) η οποία κατέληγε λέγοντας "Τέλος οφείλουμε να επισημάνουμε ότι δυστυχώς περιστατικά με επιβάτες που επιχειρούν επικίνδυνο άλμα την τελευταία στιγμή κατά την διαδικασία αναχώρησης των Ακτοπλοϊκών πλοίων υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν θέτοντας με τον τρόπο αυτό σε θανάσιμο κίνδυνο την ασφάλεια τους. Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ."
τώρα πριν λίγο που μπήκα να αντιγράψω το παραπάνω εμετικό και πιο-εργοδοτικό-πεθαίνεις χωρίο, διαπίστωσα ότι το είχαν αφαιρέσει - προφανώς κάποιος τους έβαλε χέρι και δυστυχώς δεν είχα προλάβει να το κάνω σκρινσο. ωστόσο η ανακοίνωση συνεχίζει να είναι εργοδοτική, κάνοντας λόγο απλά για "αστοχίες, παραλείψεις και ευθύνες" των δολοφόνων. το κείμενο καταλήγει με το εξής απίθανο:
"Εάν υπήρχαν όργανα του Λιμενικού Σώματος όπως έπρεπε να έχουν παρουσία – έλεγχο – εποπτεία δεν επρόκειτο να συμβεί αυτό το γεγονός.
Η ανθρώπινη αυτή τραγωδία αναδεικνύει επίσης τις σοβαρές ευθύνες ΥΕΝ – Λιμενικών Αρχών και Ναυτιλιακών εταιριών που επιτρέπουν το λύσιμο των κάβων και την αναχώρηση του πλοίου με τον καταπέλτη κατεβασμένο!
Αυτό υπονομεύει την ίδια την ασφάλεια και θέτει σε κίνδυνο περιστατικά ανθρώπων που επιχειρούν να ανέλθουν στο πλοίο την τελευταία στιγμή….
Πρόκειται για πρόβλημα άγνωστο σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα."
εντάξει, αν υπήρχε εκεί το λιμενικό δεν θα ήταν δολοφόνοι τα δύο καθάρματα που πνίξανε τον άνθρωπο. φυσικά ο νταλακογιώργος (πρόεδρος της πενεν) το έκανε ακόμα χειρότερο με την δήλωση που έκανε στο πρώτο πρόγραμμα:
"Το περιστατικό αυτό είναι αποκρουστικό και προφανώς δεν ταιριάζει ούτε στην ακτοπλοΐα μας, ούτε στο δικό μας χώρο και βεβαίως ο αντίκτυπος της εικόνας αυτής θα είναι δυσμενής και για τον τουρισμό και ευρύτερα για την ελληνική κοινωνία."
μα να μην σκεφτούν οι φασίστες το κακό που θα προκαλέσουν στον ελληνικό τουρισμό!
αλλά και αυτός ο έρμος ο πνιγμένος ρε παιδί μου: "Τα γεγονότα λένε, σημείωσε ο ίδιος, ότι όταν ο 36χρονος επιχείρησε και τελικά ανήλθε στον καταπέλτη, είχαν λυθεί οι κάβοι, κίνηση που δεν έπρεπε να γίνει καθώς από μόνη της συνιστούσε ένα επικίνδυνο περιστατικό."
"Από τη στιγμή που έπεσε ο άνθρωπος στη θάλασσα, ο πιο άσχετος, ο πιο
αδαής, είναι αδιανόητο να μην είχε αντιληφθεί τον άμεσο κίνδυνο που
αντιμετώπιζε η ίδια η ζωή του ανθρώπου. Κατά συνέπεια, περί απάθειας δεν
θα το συμμεριστώ, τουλάχιστον ως γεγονός."
προφανώς αγορίνα μου δεν πρόκειται για απάθεια, πρόκειται για καθαρματισμό.
ανταρσυοι να τον χαίρεστε τον μαλακογιώργο που συνεργάζεστε μαζί του στις αυτοδιοικητικές. να χαίρεται και ο συβχα και τον μαλακογιώργο και την πενεν συνολικά που καλούν μαζί σε απεργία ενάντια στον νόμο γεωργιάδη για τα εργασιακά.
8. φεύγοντας παρατήρησα το παρακάτω στρατιωτικό φορτηγό που κουβαλούσε κοντέινερ και είχε τυπωμένο τον σταυρό της βέρμαχτ. μια χαρά.
αυτό για τον αντώνη (και για τον ζακ, και για τον θανάση καναούτη και για όποιον πέθανε από χέρι "εντολοδόχων" και προστατών της περιουσίας τους):
ξυπνώντας σήμερα το πρωί είδα στο indymedia ενημέρωση σχετικά με εκκένωση του κατειλημμένου στεκιού Άνω-Κάτω Πατησίων και του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου Ζιζάνια στην Βικτώρια, ενώ στο facebook ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο έβγαλε κάλεσμα για περιφρούρηση από τα ξημερώματα λόγω πληροφοριών για επικείμενη επιχείρηση της αστυνομίας.
χτες ο τουρίστας κικίλιας μιλούσε για αλητήριους, τετυπόιδες, παλιόπαιδα που βάζουνε φωτιές και θα συλληφθούν. τώρα, πως ο υπουργός προστασίας του πολίτη ασχολείται με το να ανακοινώνει συλλήψεις, δουλειά που λογικά είναι του προ.πο, δλδ του εξαφανισμένου από την δολοφονική επιδρομή των αναβιωτών της ustaše στην νέα φιλαδέλφεια. μετά το κέλευσμα του κικίλια, λοιπόν, και ταυτόχρονα με τις ανακοινώσεις για προσαγωγές διάφορων υπόπτων για εμπρησμό γίνονται επιχειρήσεις εκκενώσεων σε καταλήψεις. δεν το βρίσκω επικοινωνιακά τυχαίο. βρέθηκαν οι αλητήριοι.
μια παρένθεση σχετικά με τις προσαγωγές υπόπτων για εμπρησμούς: ακούμε μονίμως για πλήθος προσαγωγών, αλλά ποτέ δεν ακούμε αν αυτές μετατρέπονται σε συλλήψεις, αν τους απαγγέλλονται κατηγορίες και αν φυλακίζονται. δεν είναι τυχαίο. δημιουργούν ατμόσφαιρα εύρυθμης λειτουργίας του πυρήνα του κράτους, που δεν είναι άλλος από αυτόν της καταστολής, την ώρα που καίγονται ακόμα οι άνθρωποι, τα ζώα και τα δάση. στην πραγματικότητα, η συντριπτική πλειοψηφία των προσαχθέντων (αν όχι όλοι) αφήνονται ελεύθεροι γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν στοιχεία και προσαγάγουν αθώους (αν ισχύουν όντως οι προσαγωγές και δεν είναι και αυτές μούφα).
την ίδια στιγμή, όχι απλά αφήνεται ατιμώρητο το hate speech των δημοσιογράφων εναντίον των προσφύγων και των μεταναστών, αλλά στον έβρο λειτουργεί ανενόχλητη η φασιστική πολιτοφυλακή αινήσιο δέλτα, η οποία το 2020 κυνηγούσε πρόσφυγες στον έβρο και δηλώνει ότι περιφρουρεί το δέλτα του έβρου από τουρκική εισβολή. χτες, σε μεσημεριανή εκπομπή του κόκκινου μίλησε ο Γιάννης Λασκαράκης, διευθυντής της δημοκρατικής εφημερίδας "Γνώμη" της Αλεξανδρούπολης, σχετικά με την δράση των φασιστών, και αποκάλυψε ότι τα συγκεκριμένα ασπόνδυλα έχουν χτίσει καλύβες, σπίτια, ακόμα και βίλες, μέσα στον υγροβιότοπο του δέλτα του Έβρου που αποτελεί προστατευόμενη περιοχή natura, με την δικαιολογία ότι προστατεύουν από τους τούρκους. μέλος των φασιστών αποτελεί και η άρτεμις παπακωστίδου, aka "η κυρά του δέλτα," η οποία έχει δήθεν ψαροκαλύβα μέσα στο δέλτα, και μάλιστα έχει κληθεί από την θείτσα με την φράντσα (aka σακελλαροπούλου) στην γιορτή της αποκατάστασης του δημοκρατικού καθεστώτος. ο Λασκαράκης επίσης αποκάλυψε ότι ακόμα και"προοδευτικά" κόμματα έχουν στα ψηφοδέλτια τους μέλη του αινήσιου δέλτα, αλλά και ότι τα συγκεκριμένα ούγκανα του έχουν κάψει δύο φορές το αμάξι.
ο δε βουλευτής κηραλοιφών έβρου παπάρης παπαράκης φιγουράρει σε φωτό (βλέπε αρχή του ποστ) με μέλη των φασιστών και γράφει σε ανάρτηση του στον τοίχο τους: "Σοβαρές πληροφορίες για λαθρομετανάστες που παρακωλύουν το έργο των πιλότων..καλώ τα μέλη του συλλόγου Αινήσιο Δέλτα να λάβουμε μέτρα.. να είστε σε εγρήγορση για να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλά.. ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ.. ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΥΡΙΟΙ!!"
ως γενικός γραμματέας του πλοκ είμαι υπεύθυνος για την εισήγηση και έγκριση της μεταχείρισης των απογόνων της πηγάδας. από τότε που πήγα στρατό στον έβρο το όνειρο μου πάντα ήταν να μετατραπεί όλος ο νομός σε ένα απέραντο γκούλαγκ για όλα τα ακροδεξιά ασπόνδυλα. αλλά σε αυτή την φάση, εισηγούμαι να κάνουμε πραγματικότητα αυτό που κατηγορούν οι φασίστες τους μετανάστες ότι κάνουν, ότι βάζουν φωτιά στον έβρο. θα συμφωνήσω. μόνο που θα πρέπει να κάψουμε το σπίτι του κάθε φασίστα και να απανθρακωθεί μέσα και να αφήσουμε να φυτρώσει η φύση και η ζωή πάνω στις στάχτες τους.
για τα αδέρφια μετανάστριες και μετανάστες που χάθηκαν στην δαδιά, για όσες και όσους κατατρύχονται από τους φασίστες, το μόνο που έχω να πω είναι συγνώμη που δεν τους προστατέψουμε και να αφιερώσω αυτό
όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενο ποστ, μου ανατέθηκε ως γ.γ. του πλοκ να ταξιδέψω στο εξωτερικό για διακοπές aka undercover αποστολή δημιουργίας κομμουνιστικού κατασκοπευτικού δικτύου. συγκεκριμένα ο προορισμός μου ήταν το Νιουκάστλ και γύρω περιοχές upon Tyne and Wear. Ανάμεσα σε κατάποση μπύρας, χλαπάκιασμα ινδικών, περσικών και άλλων εδεσμάτων και γενναίων μερίδων fish and chips (να πάτε να φάτε fish and chips στο Tynemouth ή στο South Shields - μετράει) και ξεποδαριάσματος μεταξύ διαφόρων καθεδρικών ναών και νεκροταφείων, ο γ.γ. είχε την "τύχη" να παρευρεθεί στο Durham Miners' Gala, μια συγκέντρωση/παρέλαση/διαδήλωση συνδικάτων και διαφόρων συλλόγων που διεξάγεται ετησίως από to 1871 το δεύτερο σάββατο του Ιουλίου, ως εκδήλωση εργατικής περηφάνιας και κληρονομιάς και πιο συγκεκριμένα των ανθρακωρύχων, καθώς στην περιοχή του Durham και του Northumberland (βορειοανατολική Αγγλία) υπήρχε ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα άνθρακα.
τώρα θα αναρωτηθείτε δικαιώς, "καλά, δεν έκλεισε η θάτσερ όλα τα ανθρακωρυχεία, υπάρχουν ακόμα ανθρακωρύχοι;" Από ότι καταλαβαίνω, το Miners' Gala είναι μάλλον - τουλάχιστον τώρα που ανθρακωρύχοι δεν υπάρχουν πια (νομίζω πρέπει να υπάρχουν το πολύ πέντε ενεργά ορυχεία πλέον στην Βρετανία) ένα πανηγυράκι του Labour Party για να ελέγχουν ψήφους, και φυσικά υπάρχουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι αριστεροί - κυρίως πανίβλακες τροτσκιστές - που προσπαθούν να του δώσουν δήθεν έναν πιο μαχητικό χαρακτήρα, διαιωνίζοντας την κυριαρχία του Labour Party. στην παρέλαση γνώρισα έναν πολύ συμπαθή και αρκετά αριστερό για τα αγγλικά δεδομένα δημοτικό υπάλληλο που μου είπε ότι ουσιαστικά αν θες να συνδικαλιστείς πρέπει να γίνεις μέλος του Labour Party, και κατά βάση έβριζε και τους εργατικούς και γενικά την πολιτική κατάσταση του συνδικαλισμού στην βρετανία. άλλωστε, η παρέλαση καταλήγει κάπου σε ένα λιβάδι όπου μιλάνε διάφοροι συνδικαλιστές και πολιτικοί του Labour. με άλλα λόγια κάτι σαν τις συγκεντρώσεις της γσεε που τις ακολουθεί το σεκ, η οκδε και το μ-λ κκε. επίσης, το Miners' Gala είναι από ότι κατάλαβα τουριστική ατραξιόν για το Durham, οπότε όλα τα μαγαζιά είναι ανοιχτά (πολύ εργατική αλληλλεγγύη) και μετά την παρέλαση όλοι καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες μπύρας και λουκάνικου σε παμπ, μπυραρίες, καφέ κλπ. άρα δεν βλέπω και πολλή ταξική συνείδηση στο πανηγυράκι. άσε που συνάθροιση γίνεται μέχρι και στον καθεδρικό ναό του Durham, όπως και κάτι σαν μνημόσυνο για νεκρούς ανθρακωρύχους. (ειρρήσθω εν παρόδω, ο καθεδρικός, ο οποίος χτίστηκε μεταξύ 1093 και 1133 είναι πανέμορφος και πολύ επιβλητικός. αξίζει να τον επισκεφθείτε.
ο τρόπος διεξαγωγής της παρέλασης είναι σχετικά σαν μία διαδήλωση: διάφορα σωματεία ή παραρτήματα σωματείων των ανθρακωρύχων κινούνται με τα λάβαρα τους που είναι κεντημένα από μετάξι και απεικονίζουν συνήθως χριστιανικές εικόνες ή συνδικαλιστές/πολιτικούς. πολλά "μπλοκ" έχουν μπάντα πνευστών που παίζουν κατά βάση γνωστά pop τραγούδια, τύπου "because i'm happy" και τον ύμνο "freed from desire" της Gala. σε κάποιο σημείο στο κέντρο του Durham κάποιοι τύποι τραγουδούσαν την διεθνή. από πίσω ακολουθούσαν άλλα πανό, όπως μια περιβαλλοντική ομάδα, κάτι τύποι ονόματι Wigan True Levellers που παίζανε κρουστά σε φάση samba, παρόμοια με αυτά που παίζουν στο Pride, ένα μπλοκ που είχε σημαία των διεθνών ταξιαρχιών, ένα πανό αλληλεγγύης στην παλαιστίνη, ένα μπλοκ lgbt αλληλέγγυο στους ανθρακωρύχους (μάλλον απομεινάρι του θρυλικού Mark Ashton), ένα μπλοκ του σωματείου εκπαιδευτικών και ένα της βρετανικής αδεδυ (θα αναφερθώ στην συνέχεια σε αυτούς), ένα μπλοκ των εργατικών και ένα των υπαλλήλων των φυλακών, που μου θύμισε μια απεργία περίπου το 2014 στην αθήνα που είχαν κατέβει με πανό οι δημοτόμπατσοι και μόλις τους είδα έφυγα αηδιασμένος από την πορεία. τέλος παντού πηγαινοέρχονταν τα τρότσκια του Socialist Appeal που συνεχίζουν να κάνουν εισοδισμό στο Labour και έχουν το θράσος να μιλάνε για κομμουνισμό. ευτυχώς που δεν είδα πουθενά το swp.
πάμε λοιπόν μέσω φωτογραφιών να δούμε πώς τα ταξικά αιτήματα υφίστανται appropriation από το Labour Party και το κράτος μέσω του παραδείγματος του Durham Miners' Gala, και πιο κάτω θα δούμε και μερικά πραγματάκια ακόμα.
Όταν η ταξική αλληλεγγύη εξισώνεται με τον καλό σαμαρείτη
Και οι μπάτσοι και οι δεσμοφύλακες εργάτες είναι
Εκτός από το Labour δεν υπήρχαν άλλα κόμματα (ένα είναι το κόμμα)
νταξ, μετά από banner με την φάτσα του Harold Wilson (εργατικός πρωθυπουργός του Η.Β. από το 1964 έως το 1970 και από το 1974 έως το 1976) μένει να δούμε εργατικό πανό της αδεδυ με την φάτσα του Μένιου Κουτσόγιωργα
χρήσιμοι ηλίθιοι 1: Wigan True Levellers με σημαία διεθνών ταξιαρχιών
χρήσιμοι ηλίθιοι 2: τύποι με πανό διεθνών ταξιαρχιών, φανέλες παραλλαγή των golden state warriors και δίπλα-δίπλα με τους δεσμοφύλακες
χρήσιμοι ηλίθιοι 3: κάτι σφουγγαράκηδες με πανό wobblies
χρήσιμοι ηλίθιοι 4: τρότσκια του Socialist Appeal. "Είσαι κομμουνιστής; Τότε οργανώσου (στο Labour Party γκουχ γκουχ)
χρήσιμοι ηλίθιοι 5: Lesbians and Gays Support the Miners (η οργάνωση που είχε στηρίξει οικονομικά και πολιτικά την απεργία των ανθρακωρύχων και είναι το θέμα της ταινίας Pride)
και κάποια bonus
βανάκι της αστυνομίας του Newcastle που είδα περιπλανώμενος. "νταξ κάποτε εξορίσαμε τον Oscar Wilde και ευνουχίσαμε χημικά τον Alan Turing, αλλά τώρα είμαστε κομπλέ". επίσης κάπου σε ένα σούπερ μάρκετ Tesco είχε αφίσα Tesco Loves Pride ή κάτι τέτοιο
Λίγες μέρες αφού γύρισα ελλάδα, καλός φίλος και σύντροφος μου έστειλε αυτό το άρθρο, σύμφωνα με το οποίο οι αυξήσεις στους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων που συμφωνήθηκαν μετά από τις απεργίες τους θα προκύψουν από φορολόγηση των μεταναστών. "Όπως δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Τζον Γκλεν η κυβέρνηση θα
χρηματοδοτήσει την μισθολογική αύξηση των δημοσίων υπαλλήλων μειώνοντας
άλλους τομείς των δημοσίων δαπανών και αυξάνοντας έναν ειδικό φόρο που
καταβάλλουν οι πρόσφατα αφιχθέντες μετανάστες." Μιλάμε για μεγάλη ταξική νίκη.
διαφήμιση για πρόσληψη στον μισθοφορικό βρετανικό στρατό. άνεργοι όλων των χωρών καταταχθείτε.
τι λες ρε παιδί μου. αυτό το νερό περνάει από ένα μίλι βρετανικού βράχου;
βρετανικά μπισκότα Bronte, βρετανική πουτίγκα david beckham, βρετανικό τίκα μασάλα Adele και δεν συμμαζεύεται
μου θυμίζει πριν κάτι χρόνια που είχα πάει στο Manchester και σε ένα ψιλικατζίδικο είχε σακούλα με 100% british ice. και δίπλα γιαούρτι ΦΑΓΕ.
