επικό ξεβράκωμα του παμε σε σωματεία

σε ένα ακόμα επικό ξεβράκωμα προχώρησε το ΠΑΜΕ μέσα στον οκτώβριο. δύο για την ακρίβεια.

1) στο συνδικάτο επισιτισμού-τουρισμού, ένα από τα μεγάλα κομματικά μαγαζιά του ΠΑΜΕ, θα πραγματοποιηθούν αρχαιρεσίες από 16 οκτωβρίου μέχρι 2 νοεμβρίου. όλα καλά ως εδώ. όπως μπορεί όμως κάποι@ να διαβάσει στην ανακοίνωση του σωματείου για τις εκλογές, αυτές δεν θα πραγματοποιηθούν μόνο διά ζώσης, αλλά και ηλεκτρονικά:

"Ββ. Πρόγραμμα ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως ψηφοφορίας

Στις αρχαιρεσίες του Συνδικάτου δίνεται και η δυνατότητα ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως ψηφοφορίας στα μέλη του Συνδικάτου για όλα τα όργανα διοίκησης και εκπροσώπησης του Συνδικάτου. Για το σκοπό αυτό θα χρησιμοποιηθεί η πλατφόρμα ΖΕΥΣ, της οποίας η χρήση διατίθεται δωρεάν για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Δυνατότητα ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως θα υπάρχει την 1 Νοεμβρίου 2023, ημέρα Τετάρτη και την 2 Νοεμβρίου 2023, ημέρα Πέμπτη από ώρα 11:00 έως 19:00.
Προκειμένου το μέλος του Συνδικάτου να συμμετάσχει στην ψηφοφορία εξ αποστάσεως- ηλεκτρονικά θα πρέπει να δηλώσει αυτή την επιθυμία του προς την εφορευτική επιτροπή στην ηλεκτρονική διεύθυνση (mail)vote@hwu.grέως και την Τρίτη 31/10/2023 και ώρα 19:00 αποστέλλοντας ταυτόχρονα στο προαναφερόμενο mail:

    τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του
    την αστυνομική του ταυτότητα ή το διαβατήριο του ή άλλο δημόσιο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει η ταυτότητα του σε μορφή pdf,
    συμπληρωμένη και υπογεγραμμένη υπεύθυνη δήλωση, σε μορφή pdf, ότι εξακολουθούν να είναι εργαζόμενοι του κλάδου και ονομάζοντας την επιχείρηση στην οποία απασχολούνται στην οποία ταυτόχρονα θα δηλώνουν και οποιαδήποτε τυχόν μεταβολή των στοιχείων τους που αναφέρονται στο μητρώο μελών του συνδικάτου σύμφωνα με το καταστατικό αυτού (άρθρο 5 και 6 του καταστατικού του Συνδικάτου)
    συμπληρωμένη και υπογεγραμμένη την υπεύθυνη δήλωση, σε μορφή pdf, περί του ότι δεν έχουν ψηφίσει διαμέσου άλλης συνδικαλιστικής οργάνωσης για την εκλογή αντιπροσώπων στα δευτεροβάθμια όργανα σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 10 παρ.1 εδάφιο β του Ν.1264/1982 (εφ’ όσον  ψηφίζουν και για αντιπροσώπους στα δευτεροβάθμια όργανα)
     Αν έχει τακτοποιήσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις προς το Συνδικάτο με μεταφορά χρημάτων στο λογαριασμό του Συνδικάτου θα πρέπει να αποστείλει και την απόδειξη μεταφοράς των χρημάτων προς το Συνδικάτο, προκειμένου να αποδεικνύεται και η οικονομική του τακτοποίηση.

Θα πρέπει δηλαδή το μέλος που επιθυμεί να ψηφίσει ηλεκτρονικά εξ αποστάσεως να εκπληρώσει τις ίδιες υποχρεώσεις με το μέλος που επιλέγει να ψηφίσει δια ζώσης. Η εφορευτική επιτροπή αφού προβεί στον απαραίτητο έλεγχο των δικαιολογητικών του μέλους που επιθυμεί να συμμετάσχει στην ψηφοφορία εξ αποστάσεως- ηλεκτρονικά και εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που τίθενται θα του στείλει το σχετικό link και κωδικό για να μετάσχει στην ψηφοφορία εξ αποστάσεως."

η δυνατότητα για την ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν είναι προφανώς δυνατότητα. είναι διάταξη του νόμου χατζηδάκη 4808/2021, και πιο συγκεκριμένα του άρθρου 87 (το οποίο επίσης υποχρεώνει τα σωματεία να καταγράφουν τα μέλη τους σε "συνδικαλιστικό μητρώο":

"1. Η ψηφοφορία γίνεται είτε διά φυσικής παρουσίας είτε ηλεκτρονικά εξ αποστάσεως, με διασφάλιση και στις δύο περιπτώσεις της ταυτοπροσωπίας των ψηφοφόρων. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις παρέχουν υποχρεωτικά στα μέλη τους τη δυνατότητα ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως ψηφοφορίας με διασφάλιση της μυστικότητας των ψήφων. Σχετικό λογισμικό διατίθεται χωρίς αντάλλαγμα από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Η συνδικαλιστική οργάνωση μπορεί να επιλέξει την αξιοποίηση άλλου προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζει το αδιάβλητο και τη μυστικότητα της ψηφοφορίας.
2. Τα πρακτικά διαλογής των ψηφοδελτίων και καταμέτρησης των ηλεκτρονικών ψήφων εισάγονται στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.."

η δε διεξαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας από το σωματείο ελεγχόμενο από το ΠΑΜΕ θα γίνει με την πλατφόρμα ζευς, την οποία χρησιμοποίησε το υπουργείο παιδείας για να διεξάγει τις ηλεκτρονικές εκλογές για την ανάδειξη των αιρετών για τα υπηρεσιακά συμβούλια σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

φυσικά, στις συγκεκριμένες εκλογές - και καλώς - το ΠΑΜΕ τις κατήγγειλε και απείχε, όπως και οι άλλοι αριστεροί, μιλώντας για διαβλητή διαδικασία όπου κάποιος μπορεί να ξαναψηφίσει και γενικά να μαγειρευτούν αποτελέσματα, αλλά και για υπονόμευση των ζωντανών διαδικασιών των συνελεύσεων. τι άλλαξε τώρα και οι ρεβιζιονιστές κάνουν ηλεκτρονικές εκλογές;

μα φυσικά, το γεγονός ότι είναι τζάμπα μάγκες. όσον αφορά τις εκλογές των αιρετών για την δημόσια εκπαίδευση, ήξεραν ότι έτσι κι αλλιώς οι συριζαίοι και η δακε θα συμμετείχαν, όπως και ότι όταν είσαι τριτοτέταρτη δύναμη σε ένα συνδικάτο, τότε οι καταγγελίες βγαίνουν άκοπα. τώρα όμως που το συνδικάτο επισιτισμού-τουρισμού είναι ένα από τις μεγάλες σφραγίδες του ΠΑΜΕ, εκεί δεν τους παίρνει να πάνε κόντρα στο νόμο χατζηδάκη. κοκοκο το ΠΑΜΕ.

(άσε που είναι και μια καλή ευκαιρία να μαγειρέψουν λίγο και τα αποτελέσματα, μπας και πετάξουν εντελώς από το σωματείο και την ναρίτικη παράταξη λάντζα, η οποία καταγγέλλει την απόφαση του ΠΑΜΕ. τι να κάνουμε, ναρίτες, εκλεγμένους σε σωματεία και σε ομοσπονδίες και στο εκα θέλετε κι εσείς, δεν σας κάνουν τα ταξικά σωματεία βάσης. καθήστε εκεί να τρώτε φάπες και να εφαρμόζουν και τους αντεργατικούς νόμους)

2) διαβάζω την κυριακή ένα κατεβατό μηνυμάτων σε μια επιτροπή αγώνα εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση που έχει ομάδα στο βάιπερ, και ανάμεσα σε ένα σπαμάρισμα κραξίματος ενός μέλους των αγωνιστικών κινήσεων, διαπιστώνω ότι η ολμε σταματάει την απεργία-αποχή από την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, και θα αρχίσει να εφαρμόζει την τακτική των ενιαίων κειμένων που ήδη εφαρμόζει η δοε από το 2021. εκείνη την ώρα ήμουν έξω με συνάδελφο μέλους του ΝΑΡ, την σύζυγο του υποψήφια κομισάριο ψυχιατρικών υποθέσεων (από αυτό το βήμα κάνω εισήγηση για την εξέταση της περίπτωσης της), τον γ.γ. των μικρών οκτωβριστών και τον εφτάχρονο υποψήφιο γ.γ. σκακιστικών υποθέσεων. ο συνάδελφος λοιπόν μου λέει ότι το ΠΑΜΕ μαζί με δακε και συνεκ (σύριζα) ψήφισαν από κοινού στο δσ της ολμε την τακτική των ενιαίων κειμένων, σταματώντας την απεργία-αποχή.

ποιο είναι το πρόβλημα θα αναρωτηθούν οι εκτός της εκπαίδευσης. στο παρόν κείμενο βαριέμαι να αναλύσω διεξοδικά γιατί είμαι κατά των ενιαίων κειμένων (δεσμεύομαι να το κάνω σε κάποιο κείμενο στο μέλλον), όμως εν τάχει η λογική των ενιαίων κειμένων, εκτός από το ότι είναι αντιπαραθετική με την απεργία-αποχή, πολύ απλά δεν είναι αγώνας. και αυτό γιατί αποδέχεται την αξιολόγηση, βάζει τους εκπαιδευτικούς να συγκροτήσουν ομάδες εργασίας και να ανεβάσουν τα "φασόν" κείμενα της ομοσπονδίας στο ιεπ για να δείξουν την "αντίθεση" τους στην αξιολόγηση. τώρα από πότε το ανέβασμα κειμένων στο ιεπ θεωρείται αγώνας, πείτε το μου εσείς.

το ΠΑΜΕ, λοιπόν, εδώ και καιρό, ενώ παρουσιαζόταν ως υπέρμαχος της απεργίας-αποχής, έχει βάλει παντού τα μέλη του σε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ να λένε ότι πρέπει να ακολουθηθεί η γραμμή των ενιαίων κειμένων για να υπάρχει ενιαία στάση στον κλάδο και στους συλλόγους διδασκόντων, και να μην υπάρχουν άλλοι που κάνουν ενιαία κείμενα, άλλοι που κάνουν αξιολόγηση και άλλοι που κάνουν απεργία-αποχή. φτάνουν, δε, στο σημείο να ισχυρίζονται ότι η απαίτηση για κήρυξη απεργίας-αποχής είναι διασπαστική για τον κλάδο.

το 2021, μετά την κήρυξη της απεργίας-αποχής ως παράνομης από τις αγωγές της κερατέως, στην δοε από κοινού δακε-αυτόνομη παρέμβαση (σύριζα) και ο ένας εκ των δύο εκπροσώπων των παρεμβάσεων (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στο δσ της δοε, ονόματι γιάννης αναγνωσταράς, ψήφισαν το σταμάτημα της επαναπροκήρυξης απεργίας-αποχής και την εφαρμογή των ενιαίων κειμένων. τότε το ΠΑΜΕ, δικαίως, τα έχωνε στις παρεμβάσεις σε συνελεύσεις. τώρα το ΠΑΜΕ από κοινού με δακε και σύριζα στην ολμε ψηφίζει το πούλημα του αγώνα και την εφαρμογή μιας ξεπουλημένης διαχειριστικής λογικής και οι παρεμβάσεις στην ολμε το κράζουν:

"ΑΣΕ-ΠΑΜΕ: η επιλογή που κάνουν σε αυτή τη συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι. Υπάρχει μια σοβαρή μεταστροφή στο θέμα της αξιολόγησης η οποία φαίνεται τόσο από τις τοποθετήσεις ότι δεν υπάρχει κάποιο φετίχ στις μορφές πάλης, όσο και από τους επιθετικούς προσδιορισμούς που χρησιμοποιούνται για να χαρακτηριστεί η αξιολόγηση («αντιεκπαιδευτική, «αντιπαιδαγωγική», «αντιδραστική») οι οποίοι αφήνουν περιθώρια για την ύπαρξη μιας άλλης, καλής αξιολόγησης. Το ΠΑΜΕ δεν πιστεύει ότι μπορεί να δοθεί η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και γι’ αυτό επιλέγει τη συντεταγμένη συμμετοχή σε αυτήν. Γνωρίζει ότι αυτή τη στιγμή ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση θα απαιτούσε οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ να στηρίξουν την προκήρυξη Α/Α από την αξιολόγηση στα πρωτοβάθμια σωματεία. Και ενώ στην περίπτωση των μεντόρων και ενδοσχολικών συντονιστών το ΠΑΜΕ στηρίζει την Α/Α από τα πρωτοβάθμια σωματεία στην περίπτωση της αυτοαξιολόγησης δεν το κάνει, αλλά δίνει χείρα βοηθείας στον κυβερνητικό συνδικαλισμό στην προσπάθειά του για μια «συντεταγμένη» από τον κλάδο αποδοχή της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Και εδώ το ΠΑΜΕ αντί να απαντάει με την επίκληση στο συναίσθημα, ότι δήθεν δηλαδή οι Παρεμβάσεις προσβάλλουν τους συναδέλφους όταν λένε ότι με τα «ενιαία κείμενα» ανοίγει ο δρόμος για την αποδοχή της αξιολόγησης, οφείλει να πει γιατί αντί να εμπλακεί σε έναν αγώνα ενάντια στην επιβολή της αξιολόγησης, συμπορεύεται με τη ΔΑΚΕ και τις ΣΥΝΕΚ και δεν επιλέγει να παλέψει για την ανατροπή των νόμων της κυβέρνησης."

όπως όμως ξέρουν όλοι οι ταξικοί αγώνιστες της βάσης, το ξεβρακώνεσθαι φυγείν αδύνατο για την ρεβιζιονιστική αριστερά του ΚΚΕ και του ΝΑΡ. κοινή η χρουστσωφική-μπρεζνιεφική ρίζα, κοινή και η ροπή προς την ξεφτίλα. περαστικά μας.

είμαστε οι νεκροί μας

ο γ.γ. του πλοκ δεν πήγε στην πρωινή απεργιακή συγκέντρωση. η σημερινή απεργία ήταν ο ορισμός της κηδείας. μια απεργία κηρυγμένη δύο μέρες πριν, χωρίς καμία προοπτική παρέμβασης, την ημέρα της ψήφισης του ν/σ, που ούτως ή άλλως θα ψηφιζόταν, και υποθέτω ότι τα κόμματα της αριστεράς ήξεραν από αρκετές μέρες πιο πριν πότε θα πήγαινε στην βουλή. αφήνοντας στην άκρη την απόλυτη ξεφτίλα της γσεε, η κήρυξη της απεργίας με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ και φυσικά την ουρά των σωματείων-σφραγίδα του ΝΑΡ, δεν είχε κανέναν άλλο σκοπό από το να κάνουν τις προεκλογικές τους εμφανίσεις το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. οπότε, ναι, έκανα απεργία, αλλά δεν θα σύρω το κουφάρι μου στις κηδείες. έκανα απεργία γιατί η απεργία είναι πρώτα απ'όλα σύγκρουση και μπλόκο στον χώρο δουλειάς, αλλά και άρνηση της δουλειάς - έστω και για μια μέρα στο τόσο. αγαπάμε την τάξη μας - μισούμε την εργασία. ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.

παρόλα αυτά, βρέθηκα με την σ. κομισάριο ιβηρικών και λατινοαμερικάνικων υποθέσεων και άλλες συντρόφισσες/ους στην απογευματινή πορεία για τον/την ζακ/zackie. 

καθώς οδηγούσα για να πάω γλάδστωνος σκεφτόμουν την θεωρία των δύο άκρων και τους νεκρούς μας: τον ζακ - θύμα του ρατσισμού, της ομοφοβίας, της ματσίλας, της made in greece σκατοψυχιάς του να κλωτσάς τον πεσμένο αναίσθητο στο έδαφος. τους 135 νεκρούς σε εργατικά ατυχήματα=δολοφονίες μέχρι τώρα εντός του 2023, που σίγουρα θα αυξηθούν κατακόρυφα με την ακόμα μεγαλύτερη γαλεροποίηση της δουλειάς με το νόμο του καθάρματος της σταδίου. 

και σκέφτηκα μετά την κλάψα της ρεβιζιονιστικής και ρεφορμιστικής αριστεράς εντός και εκτός κοινοβουλίου που μιρλιάζει για την θεωρία των δύο άκρων και την εξίσωση μας με τους φασίστες. λοιπόν, παιδιά, ναι είμαστε το ένα άκρο, πρέπει να είμαστε εξτρεμιστές. ναι, οφείλουμε να ζούμε και να αναπνέουμε για την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου, να πραγματώσουμε την βίαιη εκδίκηση για όσους, όσες και όσα έχουμε χάσει από το ταξικό μίσος που έχουν για εμάς τα αφεντικά και όλα τα σκουπίδια που δεν αποδέχονται την διαφορετικότητα, να πραγματοποιήσουμε την ολοκληρωτική δικτατορία του προλεταριάτου και των καταπιεσμένων με την φυσική εξόντωση όλων των εχθρών μας. ναι, είμαστε δύο άκρα. το ένα άκρο είναι το κεφάλαιο, είναι τα αφεντικά που μεταχειρίζονται τους νόμους, την επιβεβλημένη κουλτούρα, την κουτοπονηριά, τον ψυχολογικό εκφοβισμό και την σεξουαλική βία για να μας υποτάξουν. το άλλο άκρο είμαστε εμείς που μετράμε τους νεκρούς μας, εμείς που αναγκαζόμαστε να μισούμε μήπως κάποτε καταφέρουμε να εδραιώσουμε την αγάπη.

και μετά φεύγοντας με την σ. κομισάριο ιβηρικών και λατινοαμερικάνικων υποθέσεων σκεφτόμουν την ηλιθιότητα ενός τμήματος αναρχικών που άρχισαν να σπάνε μια βιτρίνα στην σταδίου. η σ. κομισάριος μου είπε ότι το έσπασαν επειδή ήταν κοσμηματοπωλείο. και όμως ήταν βιτρίνα από μαγαζί με βαλίτσες. και πάλι, το να σπάσεις ένα random κοσμηματοπωλείο επειδή ο δολοφόνος του ζακ ήταν κοσμηματοπώλης (εδώ που τα λέμε ενεχυροδανειστής/κλεπταποδόχος) είναι απλά αυτιστικό. χέστηκα και για τους μαγαζάτορες και για την ιδιοκτησία τους, όμως το να σπάσεις έναν άκυρο επειδή έτυχε να κάνει το ίδιο επάγγελμα με έναν δολοφόνο είναι τουλάχιστον λογική συλλογικής ευθύνης. άρα, αν ένας ντελιβεράς είναι φασίστας και πατήσει με το μηχανάκι του έναν πρόσφυγα θα κάψουμε όλους τους ντελιβεράδες, μην σου πω και την ΣΒΕΟΔ. άσε που στο άσχετο να σπάσεις ένα τζάμι και να ριψοκινδυνέψεις ένα πέσιμο των ματ χωρίς καμία ιδιαίτερη αφορμή και προετοιμασία, ε είσαι λίγο μαλάκας.

επίσης, οκ, καταλαβαίνω ότι η πορεία καλέστηκε κυρίως από αναρχικούς (ήταν και το σεκ αν δεν κάνω λάθος). η πορεία ήταν για την μνήμη του ζακ. σόρι αν είμαι πολύ στενόμυαλος, αλλά το να φωνάζονται γενικά συνθήματα του χώρου τύπου "λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά" (άντε να δικαιολογήσω τα αντιμπατσικά λόγω της εμπλοκής μπάτσων στην δολοφονία του ζακ, αν και προφανώς δεν φωνάζονταν γι' αυτό τον λόγο, και να δεχτώ και τα φεμινιστικά/queer συνθήματα γιατί η δολοφονία του ζακ είχε το στοιχείο της ομοφοβίας και της πατριαρχικής ματσίλας), τότε η πορεία έγινε προσχηματικά για τον ζακ και την καταγγελία του όλου κοινωνικού και κρατικού συμπλέγματος της ομοφοβίας, του σεξισμού, της κρατικής και δικαστικής κάλυψης των φασιστών φονιάδων, και στην πραγματικότητα ήταν μια πορεία του "χώρου" για να διακηρύξει τα ιδεολογικοπολιτικά του χαρακτηριστικά. αν είναι έτσι, τότε θα ήθελα να ξέρω σε τι διαφέρει από μία πορεία του ΠΑΜΕ, που έχει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό σωματείων υπό τον έλεγχο του, και εμείς δεν γουστάρουμε τις πορείες του γιατί θεωρούμε - ορθά - ότι δεν είναι πορεία εργατικών σωματείων ή μιας συνομοσπονδίας, αλλά του ΚΚΕ, γιατί αυτά τα σωματεία αναπαράγουν τον γραφειοκρατικό έλεγχο του συνδικαλιστικού βραχίονα του ΚΚΕ και φωνάζουν συνθήματα που είναι του ΚΚΕ και όχι "των εργατών."

για την πολυαγαπημένη μου σ. κομισάριο ιβηρικών και λατινοαμερικάνικων υποθέσεων (που την αγαπάω περισσότερο επειδή στην αρχή δεν είχε καταλάβει ότι εγώ ήμουν ο γ.γ. του πλοκ), με αφορμή μια κουβέντα που είχαμε για το περού:

 

για τον ζακ και όλους όσους έχουν πεθάνει στην δουλειά: 

ιστορίες γύρω από την φωτιά: ΚΚΕ και ιδιοκτήτες φροντιστηρίων vol. 5: ο ρουφιάνος ως πρόεδρος και ως αφεντικό

Στην ταχτικοάταχτη στήλη ιστορίες γύρω από την φωτιά, ο γ.γ. του πλοκ διηγείται στιγμές παραφροσύνης του εργατικού κινήματος για την διάσωση της από τα κάτω ταξικής μνήμης

στις 4 προηγούμενες ιστορίες γύρω από την φωτιά, εξιστορήθηκε: 1) η κεντρική γραμμή του περισσού σχετικά με το που ανήκουν ταξικά οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων, 2) πως εξειδικεύεται η συγκεκριμένη γραμμή από την εμβληματική κκεδικη δημοτική αρχή πελετίδη, 3) πως το ΚΚΕ έδωσε γραμμή στα μέλη του σωματείου βύρωνας που καθοδηγείται από το ΠΑΜΕ να "τελειώσει" απολυμένους εκπαιδευτικούς του φροντιστηρίου ανέλιξη στην ηλιούπολη, επειδή ανήκαν σε διαφορετικό συνδικαλιστικό φορέα, και 4) πώς οι υποστηρικτές του ΚΚΕ στα "κόκκινα πλοκς" υπερασπίστηκαν την γραμμή της λαϊκής συμμαχίας ανάμεσα σε εργαζομένους και "αυτοαπασχολούμενους" εργοδότες. στην σημερινή πέμπτη και τελευταία συνέχεια θα δούμε την επαγγελματική και πολιτική πορεία του ρουφιάνου της εργοδοσίας παναγιώτη μαργαρώνη μετά τα συμβάντα στην ανέλιξη το 2013.

δεν θα κουράσω λέγοντας ξανά για την χαφιέδικη και εργοδοτική δράση του μαργαρώνη, η οποία συνετέλεσε στην απόλυση των συναδέλφων - αυτά εξιστορήθηκαν αναλυτικά στην 3η συνέχεια. θα υπενθυμίσω απλά ότι ο μαργαρώνης ήταν για χρόνια δημοτικός σύμβουλος στην ηλιούπολη με την λαϊκή συσπείρωση, ότι ήταν ο μόνος από τους συνδικαλιστές στην ανέλιξη που δεν απολύθηκε και ότι η δήθεν γ.σ. των εργαζομένων της ανέλιξης τον στήριξε, την στιγμή που επιτέθηκε στους συναδέλφους που διεκδίκησαν τα δεδουλευμένα τους, ενώ όπως παραδέχθηκε δημόσια, η υπονομευτική του στάση απέναντι στους συναδέλφους-μέλη του σεφκ ήταν αποτέλεσμα γραμμής του κκε.

(μια μικρή παρέκβαση: τα κείμενα που ενσωμάτωσα στις προηγούμενες αναρτήσεις υπήρχαν στο σάιτ του σεφκ, το οποίο πριν 2-3 χρόνια η πλειοψηφία του αποφάσισε να ανανεώσει και ταυτόχρονα να διαγράψει όλο το παλιό ιστορικό ταξικών αγώνων, απεργιών, ανακοινώσεων καθώς και χρήσιμων στοιχείων σχετικά με τις σσε. το γιατί και το πώς αποφάσισε η πλειοψηφία του σεφκ - που πλέον αποτελεί ένα θλιβερό σωματείο σφραγίδα του ναρ - να διαγράψει την παλιά του ιστορία κάποια στιγμή θα γίνει θέμα μιας άλλης ιστορίας γύρω από την φωτιά. στο μεταξύ, υπάρχει η Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, η οποία αποτελεί μια εργατική ομάδα βάσης που παρεμβαίνει σε φροντιστήρια, ιδιωτικά σχολεία, κλπ και στο πλοκ της https://erganidekp.wordpress.com/ υπάρχει ένα ιστορικό αγώνων στην ιδιωτική εκπαίδευση καθώς και καταγραφή των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε αυτή)

θα προσπαθήσω να κάνω όσο το δυνατόν γίνεται μια χρονολογική περιγραφή των επόμενων γεγονότων, καθώς πλέον έχω αρχίσει να ξεχνάω κάποια πράγματα.

το 2013 ή το 2014, κατά την διεξαγωγή γ.σ. του βύρωνα, πραγματοποίησε παρέμβαση το μέλος του σεφκ, απολυμένος της ανέλιξης και σύντροφος Κ.Σ. κατά την διάρκεια της ομιλίας του, του επιτέθηκε φραστικά ο γαβρίλης λαμπάτος, φιλόλογος στην ανέλιξη που συνέχισε να δουλεύει εκεί μετά τις απολύσεις. ακριβώς δίπλα του, χαμογελαστός, καθόταν ο μαργαρώνης, που προφανώς τον είχε φέρει στο σωματείο. μετά από χέσιμο που έφαγε από εμάς, το βούλωσε.

(λίγα λόγια για τον λαμπάτο. το συγκεκριμένο φιλοεργοδοτικό υποκείμενο αυτοπαρουσιάζεται ως ιστορικός της αντίστασης, του εμφυλίου και έχει τολμήσει να γράψει βιβλίο μέχρι και τους κομμουνιστές αγωνιστές πρόσφυγες της τασκένδης που αντιστάθηκαν στην μετατροπή του ΚΚΕ σε ένα ρεφορμιστικό αντεπαναστατικό κόμμα και πλήρωσαν την κομμουνιστική τους στάση με εξορίες, ανεργία και εγκλεισμούς σε ψυχιατρεία. υπήρξε επίσης μέλος της ρημαδ (όπως φαίνεται σε αυτό εδώ το κείμενο) και συνεχίζει να δουλεύει στην ανέλιξη)

τον μάρτιο του 2014, το "πουλέν" του μαργαρώνη λαμπάτος, όντας μέλος του βύρωνα, πήγε και κατέθεσε κατά 7 εκ των απολυμένων της ανέλιξης ως μάρτυρας υπεράσπισης του τσαρπαλή, ιδιοκτήτη της ανέλιξης. στην εκδίκαση των δεδουλευμένων των συναδέλφων. βέβαια, επειδή ο ρουφιάνος θα ρουφιανέψει και άλλους ρουφιάνος για να παραμείνει ο αγαπημένος ρουφιάνος, δεν παρέλειψε ενώπιον του δικαστηρίου να αναφέρει και την παρουσία του τότε προέδρου του βύρωνα, παναγιώτη γιαννόπουλου, στην προαναφερθείσα εργοδοτική συνέλευση των "εργαζομένων" της ανέλιξης. μετά από πρωτοβουλία του υπογράφοντος, το σωματείο πείστηκε (παρά την αρχική άρνηση του γιαννόπουλου) να διαγράψει τον λαμπάτο από μέλος. εδώ το ιστορικό της υπόθεσης του ρουφιάνου.

τον δεκέμβριο του 2015 η αντιπολίτευση του βύρωνα, αρνούμενη πλέον να ανεχθεί την αντιδημοκρατική λειτουργία του σωματείου υπό την καθοδήγηση του ΠΑΜΕ, αποφάσισε να μην συμμετάσχει ως παράταξη στις επερχόμενες εκλογές του σωματείου. στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν, το ΠΑΜΕ πλέον ανέκτησε και τις 7 έδρες στο δ.σ. και μαντέψτε ποιος τοποθετήθηκε νέος πρόεδρος...

...

...

σωστά, μαντέψατε, ο μαργαρώνης.

...

και το 2017 επανεξελέγη πρόεδρος του βύρωνα.

η θέση του γ.γ. του πλοκ, όπως και πολλών συντρόφων και συντροφισσών, είναι ότι ο μαργαρώνης υπηρέτησε ένα σχέδιο εκπονημένο από την ίδια την κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ που στόχευε αφενός να διαλύσει μια προσπάθεια εργατικής παρέμβασης σε έναν χώρο δουλειάς που είχε καταφέρει να κατοχυρώσει την εφαρμογή της σσε δρώντας πέρα από τον ρεφορμιστικό και γραφειοκρατικό/κομματικό συνδικαλισμό, και αφετέρου να υπονομεύσει την εργατική δουλειά του σεφκ και τον ίδιο τον σεφκ, τον οποίο από το 2010 πολεμούσε μέσω του βύρωνα και της απόφασης για "κλαδικοποίηση" του βύρωνα (υπενθυμίζω ότι το ΠΑΜΕ ποτέ δεν απέσυρε τα μέλη του από το αντίστοιχο πασοκοκρατούμενο σωματείο των ιδιωτικών σχολείων). μαζι όμως με το χτύπημα του σεφκ, η κατεύθυνση του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ ήταν να θέσει σε εφαρμογή την πολιτική της λαϊκής συμμαχίας με τα αφεντικά, μέσω του χτυπήματος των εργατικών αγώνων στο φροντιστήριο ανέλιξη. άλλωστε, μια ματιά στα ψηφοδέλτια της λαϊκής συσπείρωσης είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς πόσοι "ελεύθεροι επαγγελματίες" συμμετέχουν. για τις υπηρεσίες που ο μαργαρώνης προσέφερε τόσο στην εργοδοτική γραμμή του ΚΚΕ, όσο και στα αφεντικά του, ανταμείφθηκε με τον ορισμό του ως προέδρου του βύρωνα (χωρίς να είναι πρώτος σε ψήφους). συνεπώς, εγώ όπως και άλλοι συναγωνιστές και συναγωνίστριες που δουλεύαμε σε φροντιστήρια αποφασίσαμε ότι δεν μπορούσαμε να είμαστε μέλη ενός σωματείου που πρόεδρος του ήταν πλέον ένας χαφιές. φυσικά, υπήρχαν και κάποια ζωάδια που ανήκαν στο ναρ και στην ανταρσυα και μας έλεγαν ότι δεν είμαστε κομμουνιστές που αποχωρήσαμε από το σωματείο, και ότι η προεδροποίηση του μαργαρώνη δεν ήταν επιβράβευση του κκε για την εργοδοτική του δράση, αλλά ένδειξη του προβλήματος του ΚΚΕ σε έλλειψη ικανού στελεχιακού δυναμικού. αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που θα διηγηθώ κάποια άλλη στιγμή.

το 2019-2020 ήταν η τελευταία χρονία που ο γ.γ. του πλοκ δούλεψε ως καθηγητής σε φροντιστήριο, πριν καβατζωθεί στην δημόσια εκπαίδευση. τον δεκέμβριο του 2019 ο βύρωνας είχε πάλι εκλογές, στις οποίες πήγα να ψηφίσω. κοιτώντας τα ψηφοδέλτια του ΠΑΜΕ, διαπίστωσα ότι ο μαργαρώνης έλειπε και από αυτό για το δ.σ., και από αυτό για το εκα, όσο και από αυτό για την οιελε. στο μυαλό μου άρχισαν να τριγυρίζουν διάφορες σκέψεις για ποιο λόγο ενώ ήταν πρόεδρος για 4 χρόνια, πλέον δεν ήταν καν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΜΕ. εκείνη την χρονία, έτυχε στο φροντιστήριο που δούλευα να δουλεύει και μια καθηγήτρια μέλος του ΠΑΜΕ και του βύρωνα που την γνώριζα από παλιά, και την οποία ρώτησα για ποιο λόγο δεν ήταν υποψήφιος ο μαργαρώνης. εκείνη μου επιβεβαίωσε την υποψία μου, λέγοντας ότι "ο μαργαρώνης πέρασε στις γραμμές του ταξικού εχθρού," και επεξηγώντας ότι ο μαργαρώνης είχε γίνει πλέον μέτοχος στην ανέλιξη, γι' αυτό και διαγράφηκε από το σωματείο. φυσικά, ανεξάρτητα από την προσωπική άποψη της συναδέλφισσας σχετικά με την θέση του μαργαρώνη στην ταξική πάλη, η διαγραφή του ήταν επιβεβλημένη για καταστατικούς λόγους. θα μου πείτε, σώπα ρε γ.γ. δεν το καταλάβαμε. περιμένετε. έχω λόγο που το αναφέρω.

τον δεκέμβριο του 2021, ήταν οι επόμενες εκλογές του βύρωνα. εγώ πλέον είχα διοριστεί ως μόνιμος βιολόγος σε σχολείο. κάποια στιγμή έλαβα μια κλήση από ένα μέλος του βύρωνα ούτως ώστε να ενημερωθώ για τις εκλογές. αφού την ευχαρίστησα για την πληροφορία, της εξήγησα ότι πλέον δεν εργαζόμουν στην ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά ήμουν μόνιμος δημόσιος εκπαιδευτικός οπότε δεν μπορούσα να ψηφίσω. επίσης, της είπα ότι και να δούλευα ακόμα σε φροντιστήριο δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναπάω να ψηφίσω στον βύρωνα καθώς είχαν για 4 χρόνια πρόεδρο έναν χαφιέ ρουφιάνο της εργοδοσίας που από πρόεδρος κατέληξε να γίνει μέτοχος-αφεντικό στο φροντιστήριο που δούλευε και που είχαν απολυθεί τα μέλη του σεφκ. 

εκείνη μου απάντησε "το ξέρεις ότι διαφωνούμε σχετικά με το τι έγινε στην ανέλιξη." 

εγώ της απάντησα ότι όφειλαν ως σωματείο για την προστασία των μελών τους να ανακοινώσουν ότι ο πρώην πρόεδρος του σωματείου έγινε προδότης και αφεντικό και ότι εξαργύρωσε την χαφιέδικη δράση του γινόμενος μέτοχος στο μαγαζί της ανέλιξης.

εκεινη μου είπε: "και η γυναίκα του είχε γίνει ήδη μέτοχος στην ανέλιξη και γι' αυτό τους διαγράψαμε και τους δύο."

εγώ: "είναι οικογενειακώς χαφιέδες τότε."

τότε εκείνη μου λέει: "γιατί, όλα τα αφεντικά είναι χαφιέδες;"

η απάντηση μου: "όχι, τα αφεντικά δεν είναι χαφιέδες. όμως αυτοί που ήταν συνδικαλιστές και έγιναν αφεντικά είναι χαφιέδες. και εκτός από μέλος του βύρωνα, το κόμμα τον διέγραψε ή είναι ακόμα ΚΚΕ;"

αυτή απάντησε: "δεν είναι δουλειά σου να σου πούμε τι κάνουμε στο κόμμα."

"οκ" της λέω, "εγώ σε αυτό το σωματείο δεν πρόκειται να ξαναπατήσω."

"εντάξει, γ.γ." μου λέει. "η θέση σου θα καταγραφεί." [σιγά μην με στείλετε και στα γκούλαγκ]

έτσι, λοιπόν, ο κύριος παναγιώτης μαργαρώνης μαζί με την επίσης ΚΚΕ σύζυγο του ράνια αλεξανδράκη έγιναν συνιδιοκτήτες και αφεντικά της ανέλιξης μαζί και τους κ.κ. πρέσβη και τσαρπαλή που απέλυσαν 12 εργαζομένους. η ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου μαγαζιού φαίνεται σε αυτό το λινκ, αλλά το βάζω από κάτω και σε φωτό, για να μην χαθεί ποτέ από την ταξική μνήμη των ακηδεμόνευτων εργατικών αγώνων. στα ονόματα των καθηγητών φιγουράρουν επίσης ο λαμπάτος, καθώς και ο αδερφός του μαργαρώνη. για προφανείς λόγους έσω σβήσει τα ονόματα των υπόλοιπων καθηγητών, τα οποία φυσικά υπάρχουν στο λινκ.

 

όσο για το αν ο μαργαρώνης είναι ακόμα ΚΚΕ και αν το ΚΚΕ τον θεωρεί πλέον ταξικό εχθρό, αυτή την απορία θα μας την λύσει η λίστα με τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους της λαϊκής συσπείρωσης ηλιούπολης για τις δημοτικές εκλογές του οκτωβρίου του 2023 εδώ και στην φωτό από κάτω, όπου ο υποψήφιος μαργαρώνης αναφέρεται ως "μαθηματικός, ελεύθερος επαγγελματίας."

έτσι λοιπόν, η γραμμή του ΚΚΕ για την λαϊκή συμμαχία της εργατικής τάξης με τα αφεντικά κάτω από τον μανδύα των "ελεύθερων επαγγελματιών" έκανε έναν ολόκληρο κύκλο 360 μοιρών: η δημόσια περιγραφή από τον κουτσούμπα των εργοδοτών των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης και κέντρων ξένων γλωσσών ως "αυτοαπασχολούμενων" που άντε να έχουν ένα-δυο υπαλλήλους επιβεβαιώθηκε από την επαγγελματική και πολιτική εξέλιξη ενός, ας πούμε, "μεσαίου" στελέχους του κόμματος, ο οποίος από εργαζόμενος καθηγητής σε ένα φροντιστήριο πούλησε τους συναδέλφους, κράτησε την δουλειά του, έγινε πρόεδρος στο εργατικό σωματείο των καθηγητών, και εν τέλει έγινε και αφεντικό στο φροντιστήριο όπου δούλευε, συνεχίζοντας ταυτόχρονα να ζητάει την ψήφο των εργατών δημοτών της περιοχής του ως "ελεύθερος επαγγελματίας" ώστε να πραγματωθεί η λαϊκή συμμαχία ως αναγκαίο προαπαιτούμενο για τον σοσιαλισμό.

όσο για όλους εμάς τους υπόλοιπους, που ακόμα και να μην συμφωνούμε θεωρητικά στα πάντα αλλά πραγματώσαμε και συνεχίζουμε να πραγματώνουμε καθημερινά το σύνθημα "είμαστε εργάτες και όχι συνεργάτες και στ' αφεντικά δεν κάνουμε τις πλάτες," να ξέρετε ότι σας αγαπάω για πάντα. δεν ξέρω τι μπορεί να κάνει η αγάπη, αλλά η καρδιά μου είστε εσείς, και θα κρατήσω την καρδιά μου.

ιστορίες γύρω από την φωτιά: ένα βράδυ σε θεατρική παράσταση του σωματείου

 

Στην ταχτικοάταχτη στήλη ιστορίες γύρω από την φωτιά, ο γ.γ. του πλοκ διηγείται στιγμές παραφροσύνης του εργατικού κινήματος για την διάσωση της από τα κάτω ταξικής μνήμης

Το μακρινό 2014, όταν ο γ.γ. του πλοκ ακόμα δούλευε σε φροντιστήριο, έκανε την λάθος επιλογή – στα πλαίσια της ενότητας της εργατικής τάξης – να παρακολουθήσει θεατρική παράσταση του σωματείου (βλέπε την προηγούμενη ιστορία γύρω από την φωτιά), το οποίο είχε ιδρύσει εκείνη την περίοδο θεατρική ομάδα και ανέβασε την "πτώση και την άνοδο του κυρίου γκρόσαπ," το οποίο σύμφωνα με τους δημιουργούς ήταν "δραματοποίηση" μιας ιστορίας από το βιβλίο η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ (Richard O. Boyer & H. M. Morais, εκδόσεις σύγχρονη εποχή)

Η παράσταση/εκτέλεση θα έλεγε κανείς ανέβηκε στο θέατρο ξυλοτεχνεία του περιστερίου και προωθήθηκε και από τον ριζοσπάστη.

Την παράταξη παρακολούθησε κλιμάκιο τριών μαζοχιστών: η πρώην κομισάριος τέχνης και πολιτισμού, ο σ. κομισάριος γεωργίας και ο γ.γ. του πλοκ. έξω από το θεατράκι οι ΚΚΕδες πουλούσαν ριζοσπάστηδες και εκδόσεις της σύγχρονης εποχής (καθότι εκδόσεις του ΠΑΜΕ και αυτά). το θεατράκι ήταν γεμάτο.

η υπόθεση του έργου είχε να κάνει με κάποια ιστορία ενός εργάτη που νόμιζε ότι μετά από 25 χρονιά δουλείας θα τον κάνουν τμηματάρχη αλλά τον απέλυσαν και έμεινε άνεργος και του πήραν όλα τα υπάρχοντα και την πολυθρόνα του (σημειώστε την) και ενώ μισούσε τους κομμουνιστές πάντα, αυτοί τον βοήθησαν και πήραν πίσω όλα όσα του κατάσχεσαν και έγινε μετρά κομμουνιστής.

το έργο ξεκίνησε με βιντεάκι που έπαιζε το “which side are you on” από την natalie merchant, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΔΕΙΧΝΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ CNT, ΤΗΣ FAI, ΤΩΝ IWW, μαζί με ΤΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΓΑΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΥΡΟΚΟΚΚΙΝΗ ΣΗΜΑΙΑ. καθόλη τη διάρκεια του βίντεο ήμασταν ρε φιλέ wtf, σε παράσταση του ΠΑΜΕ ήρθαμε ή της ροσινάντε?

ανοίγουν τα φωτά και ξεκινάει η παράσταση. εμείς καθόμασταν ψηλά και διαπιστώσαμε ότι πίσω από τα παραπετάσματα υπήρχαν ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ τα οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν ως stage props, οπότε καταλάβατε πόσο μη στρατευμένη θα ήταν η παράσταση.

τέλος πάντων, το έργο ξεκινάει με μια αφηγήτρια, η οποία "μπερδευόταν" και έλεγε ότι έχουμε Δεκέμβρη του 2014, και την διόρθωνε μια άλλη και έλεγε Δεκέμβρης 1929. Δεκέμβρης αποστασιοποίηση, Μπρεχτ το πιάσατε? έλεγε το 1929 ξέσπασε κρίση, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, σαν ένας τυφώνας, αλλά αντί να κοπάσει σαν τον τυφώνα, η καπιταλιστική κρίση ολοένα και βάθαινε, και τέλος πάντων ήταν σαν ανακοίνωση του κόμματος. σαν το αλήστου μνήμης προεκλογικό σποτ "έρχεται θύελλα"

το παίξιμο άθλιο.

πρωταγωνιστής της παράστασης ήταν ο ΖΝΤΑΝΩΦ, ένα στέλεχος του ΠΑΜΕ και μέλος του σωματείου, τον οποίο έλεγα ζντάνωφ γιατί πάντα έβγαζε πύρινους λόγους που κατακεραύνωναν τους οπορτουνιστές της αντίπαλης παράταξης και πάντα ένιωθα σαν να εξέδιδε κάποιο διάταγμα σαν εκείνα του ζντάνωφ για την τέχνη. συμπρωταγωνίστρια μια όχι του σωματείου. ο ζντάνωφ έπαιζε όπως μιλούσε στις συνελεύσεις. τέλος πάντων ντύνεται καλά για να πάει στο γραφείο του βιομήχανου που τον κάλεσε, νομίζοντας ότι θα τον κάνει προαγωγή, και φοράει κουστούμι και ΚΑΟΥΜΠΟΙΚΟ καπέλο. πάει στο γραφείο του διευθυντή που ήταν ένα μέλος του σωματείου με γερμανική καταγωγή, ο οποίος ως κοινός βιομήχανος είχε το πόδι απλωμένο πάνω στο τραπέζι το οποίο ήταν στρωμένο με πράσινη ΤΣΟΧΑ και κάπνιζε πούρο. Απολύεται ο ζντάνωφ, πέφτει σε κατάθλιψη κλπ. σε κάποια φάση βρίσκει μια γειτόνισσα κομμουνίστρια (ένα σχετικά νεαρό μέλος του σωματείου) που του έλεγε για τις απολύσεις τον καπιταλισμό κλπ. της λέει ο πρωταγωνιστής (κύριος γκρόσαπ) σε κάποια φάση, ε και γ ήμουν μέλος της AFL (American Federation of Labor, η ΓΣΕΕ των ΗΠΑ) και λέει η κομμουνίστρια "ποια AFL αυτή του κυβερνητικού συνδικαλισμού?" εκεί περίμενα ότι θα πει για τους οπορτουνιστές της ενωτικής πρωτοβουλίας και το μίγμα διαχείρισης αλλά δυστυχώς διαψεύστηκα.

σας είπα ότι παίζανε άθλια? ούτε καν κάνανε προσπάθεια, αλλά είχαν προφανώς το στομφώδες των ηθοποιών του 190υ αιώνα ή σαν να είχαν βγει από ίδρυμα.

μετά τέλος πάντων χάνει όλα τα υπάρχοντα κλπ., έρχεται ο γερμανικής καταγωγής ΠΑΜΕίτης – πρώην βιομήχανος, είδατε κι άλλο μπρεχτικό κολπάκι – ντυμένος ΣΕΡΙΦΗΣ (καπέλο, αστέρι, σπιρουνιά κλπ.) και διατάσσει την κατάσχεση των πάντων. εκεί σκάει η επιτροπή ανέργων (η λαϊκή συσπείρωση περιστεριού μάλλον) και λέει ότι θα παλέψει με την αστυνομία και θα τα πάρει όλα πίσω και καλεί τους γειτόνους να βοηθήσουν. εκεί νόμιζα θα ανεβαίναμε όλοι πάνω στη σκηνή. εκπρόσωπος της επιτροπής ανέργων ο νο. 1 τραμπούκος του σωματείου (που όταν τον απέλυσαν από το φροντιστήριο που δούλευε δεν έκαναν διαμαρτυρία γιατί έκανε διδακτορικό και δεν προλάβαινε) με στολή εργάτη και όταν ξεκίνησε να μιλάει έχασε τα λόγια του, και μέχρι κι οι ΚΚΕδες γελούσαν.

μετά από αυτό ο πρωταγωνιστής βρίσκει ένα κουτσουράκι (τι θα ήμουν αν θα σ’ έχανα) της πολυθρόνας του (που ήταν το μόνο πράγμα που αγαπούσε), το κρατάει τρυφερά, εκεί λέει κάτι που παρέπεμπε στην κλεμμένη υπεράξια από την εργασία του εργάτη, και σκάει η κομμουνίστρια και δένει πάνω στο κουτσουράκι ένα ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ και σηκώνει μαζί με τη βοήθεια της γυναίκας του ζντάνωφ τον ζντάνωφ ο οποίος έκανε λες και ήταν τραυματίας πολέμου και σήκωσε ψηλά το κουτσουρακι-κόκκινο λάβαρο.

στην επόμενη σκηνή καταλαβαίνετε τι έγινε. βγαίνουν όλοι οι "ηθοποιοί" (μόνο 4 από τους 9 ήταν μέλη του σωματείου) κρατώντας ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΣΤΟΛΕΣ (ΜΑΛΛΟΝ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ) και εννοείται με ύφος λες και παρακολουθούσαν τον Λένιν να μιλάει σε λιτανεία. εκεί λένε όλοι κάτι για την ταξική συνείδηση, μια ντεμέκ μπρεχτική πίπα για την ιστορία της εξέλιξης και την εξέλιξη της ιστορίας (μεγαλύτερη ΜΟΥΦΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΗΘΕΝ ΧΕΓΚΕΛΙΑΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ δεν έχει υπάρξει ποτέ) και ο ζντάνωφ που κρατούσε το κουτσουράκι στον ωμό σαν καδρόνι σε πορεία έβγαλε κάτι με ένα μουγκρητό σαν αυτά που έκανε στις συνελεύσεις όταν έβριζε τους οπορτουνιστές της αντιπολιτευόμενης παράταξης. και έτσι τέλειωσε.

α ξέχασα να πω ότι μεταξύ ΟΛΩΝ των σκηνών έπαιζε το “which side are you on,” καμία 20αρια φορές δηλαδή και μέχρι το τέλος το είχα σιχαθεί και δεν θέλω να το ξανακούσω ποτέ.

βγαίνοντας έξω μου δώσε το χέρι ο πρωταγωνιστής ζντάνωφ – ούτε συγχαρητήρια από ευγένεια δεν μου έβγαινε να πω – και μου λεει "αντε βάλαμε και τις μαυροκόκκινες σημαίες θα σου άρεσε" και λέω "καλά έλεος εκεί φτάσατε να βάζετε φωτογραφίες της CNT, "και λεει "ε δεν φτιάξαμε εμείς το βίντεο, άλλωστε παίξανε και αυτοί το ρολό τους στο κίνημα. " και λέω "ε σε λίγο όπως το πάτε με τις αποκαταστάσεις μέχρι και τον Μπακούνιν θα αποκαταστήσετε. "

και μετά έφυγα και πήγα με το υπόλοιπο κλιμάκιο στο λαϊκό ταβερνείο της περιοχής μου να πνίξω την μείωση της εγκεφαλικής μου λειτουργείας σε ρακόμελα.

ιστορίες γύρω από την φωτιά: ο κομμουνιστής υποψήφιος της καρδιάς μας

προεκλογικό φυλλάδιο του υποψήφιου δήμαρχου 3Β με την λαϊκή συσπείρωση dj rico

Με αίσθημα ευθύνης, ο γ.γ. του πλοκ εγκαινιάζει την νέα τακτικοάτακτη στήλη ιστορίες γύρω από την φωτιά, στην οποία διηγείται στιγμές παραφροσύνης του εργατικού κινήματος για την διάσωση της από τα κάτω ταξικής μνήμης

αφορμή για την πρώτη ιστορία γύρω από την φωτιά αποτέλεσε η ανακοίνωση-πολιτικός σεισμός για τα προγνωστικά των αυτοδιοικητικών εκλογών ότι ο βαγγέλης σερίφης (κατά κόσμον dj rico) θα είναι ο υποψήφιος δήμαρχος στον προλεταριακό δημο βάρης-βούλας-βουλιαγμένης (3β) με την λαϊκή συσπείρωση, την αυτοδιοικητική παράταξη του ΚΚΕ.

για όσους φλώρους αριστερούς και αναρχικούς δεν ξέρουν ποιος είναι ο dj rico γιατί είναι ψευτοκουλτουριάρηδες και ακούνε έντεχνα και ρεμπετικά ή το παίζουν μέσα στην νεολαία ακούγοντας ελληνικό ντεμέκ πολιτικό χιπ-χοπ του κώλου, να ενημερώσω ότι είναι ράπερ και παραγωγός, μέλος των ΝΕΒΜΑ και του γενικότερου family των Goin' Through του επίσης κομμουνισταρά καλλιτέχνη Νίκου Βουρλιώτη που τραγουδούσε "πόσο μαλάκας είσαι" σε συναυλία του στο φεστιβάλ κνε οδηγητής για όσους κουλτουριάρηδες κρυφοσυριζαίους τόλμησαν να κράξουν το κόμμα που κάλεσε την δήθεν υποκουλτούρα σε αριστερό φεστιβάλ. Τα πιο γνωστά τραγούδια των ΝΕΒΜΑ - για όσους άσχετους ακούνε Λεξ, Δωδέκατο Πίθηκο, Ματίνα Σάττι και άλλους τέτοιους καμμένους μπαφάκηδες - είναι το "δεν κάνω διακοπές" με κάτι κοπέλες να λικνίζονται στο κλιπ, το "κόκκινη κάρτα" γυρισμένο σε ένα στριπτιζάδικο με γυμνόστηθες εργάτριες και τον ισορροπιστή να φοράει grillz, και φυσικά το επαναστατικό άσμα "και το ήθελε πολύ," για το οποίο το μόνο που έχω να πω είναι ποιος κλάσε μέντε φουέρτε και ντεμέκ χωκ-καναρίνι ρε τραπογατάκια, μάθετε μπαλίτσα από τους ΝΕΒΜΑ.

ο dj rico είναι επίσης ο σύζυγος της κατερίνας στικούδη, για τον γάμο των οποίων ο ριζοσπάστης έβγαλε το παρακάτω πρωτοσέλιδο.

από την ώρα που ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του dj rico στον δήμο 3β, παρατηρείται μαζικό κύμα μεταδημότευσης αριστερών και αναρχικών πολιτών για να στηρίξουν την κατάληψη της εξουσίας στο 3β, ώστε να τρώει δωρεάν ο λαός και η εργατιά γουρνοπούλα και προβατίνα στα βλάχικα.

αυτό που ωστόσο μας αφορά κυρίως όσον αφορά τις ιδιότητες της πολυσχιδούς προσωπικότητας που ακούει στο όνομα βαγγέλης σερίφης-dj rico είναι ότι έχει εργαστεί ως φιλόλογος σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης και διετέλεσε μέλος των δ.σ. της ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος) και του ΣΕΦΚ (Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών) ως εκπρόσωπος της παράταξης του ΠΑΜΕ. γιατί όμως μας αφορά η πρώην επαγγελματική και συνδικαλιστική ιδιότητα του μέλλοντα δημάρχου 3β dj rico?

όπως έχω αναφέρει σε ένα από τα ιδρυτικά κείμενα του πλοκ, είμαι εκπαιδευτικός βιολογίας και για μερικά χρόνια (ευτυχώς για την διατήρηση της ψυχικής μου υγείας μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού - μετά καβατζώθηκα στο δημόσιο και μιλάω εκ του ασφαλούς) είχα την ατυχία να δουλέψω σε φροντιστήρια και να υπάρξω μέλος του συλλόγου εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση βύρωνας, το οποίο διαχρονικά ελέγχεται από το παμε και προπαγανδίζει κατά βάση τις θέσεις και την στρατηγική του κκε, δηλαδή την διατήρηση των συμφερόντων των μεροκαματιάρηδων εργοδοτών φροντιστηρίων, κέντρων μελέτης και δεν συμμαζεύεται στα πλαίσια της λαϊκής συμμαχίας της εργατικής τάξης και της φτωχομεσαίας αγροτιάς με τους μικρούς εβε. αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που αξίζει να αφηγηθώ κάποια στιγμή.

To 2010 έπιασα για πρώτη φορά δουλειά σε φροντιστήριο και ως συνεπής λαϊκός αγωνιστής πήγα και γω να γραφτώ στο σωματείο μου, στο οποίο γρήγορα συνειδητοποίησα ότι πλειοψηφούσε το ΠΑΜΕ αλλά τι να κάνουμε προέχει η ενότητα της εργατικής τάξης. κάποια στιγμή έλαβα ενημέρωση ότι θα διεξαγόταν  γενική συνέλευση του σωματείου ενόψει πανεργατικής απεργίας. οπότε κι εγώ ως σωστός συνδικαλιστής εκπαιδευτικός, πλύθηκα, έβαλα μονόχρωμο πόλο μπλουζάκι με τσεπάκι στο αριστερό βυζί και τζιν και πήγα στο ΕΚΑ για να καταθέσω και γω την εμπειρία μου από τον χώρο δουλειάς μου. 

μπαίνοντας στην αίθουσα του δεύτερου ορόφου διαπίστωσα ότι η είσοδος είχε καταληφθεί από κνίτες υπηρεσίας που είχαν απλώσει στα τραπέζια ριζοσπάστηδες και κομεπ. δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει και η γνωστή κατηγορία μελών του ΚΚΕ με ριζοσπάστη στην κωλότσεπη, οπότε σκέφτηκα "γαμώ, ούτε στην σχολή δεν τα κάνανε αυτά." προσπαθώντας να βρω καρέκλα να κάτσω, παρατήρησα μια απομονωμένη ομάδα ανθρώπων που κάθονταν κοντά στο παράθυρο σε δύο σειρές καρεκλών με απόσταση ασφαλείας από τους υπόλοιπους. κάποιες εκ της συγκεκριμένης ομάδας είχαν λίγο πιο εναλλακτικές κομμώσεις οπότε σκέφτηκα "α, συριζαίοι θα είναι αυτοί και δεν τους μιλάει κανένας."

τι να κάνω όμως δεν έβρισκα άλλη κενή θέση να κάτσω, οπότε έκατσα πλησίον των ύποπτων συριζαίων, διατηρώντας ωστόσο μια σχετική απόσταση, φοβούμενος ότι θα έρθει κανένα συριζοτρότσκι να μου πουλήσει την φυλλάδα του.

η συνέλευση ξεκίνησε με την κλασική εισήγηση του δ.σ. από την παμετζού πρόεδρο που πρότεινε συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια. Στην συνέχεια, διάφορα μέλη του σωματείου προχώρησαν σε μεταφορά εμπειρίας και δράσης από τους εργασιακούς τους χώρους, αποδεικνύοντας ότι μόνο μέσα απο την οργανωμένη πάλη με το ΠΑΜΕ οι εργαζόμενοι μπορούν να πολεμήσουν.

σε κάποια στιγμή παραφροσύνης, ένα μέλος από τους απομονωμένους πήγε προς το προεδρείο και προσπάθησε να πάρει το βιβλίο των πρακτικών γιατί λέει υπήρχαν παρατυπίες στον αριθμό των συμμετεχόντων, και εκεί προκλήθηκε μια ένταση μεταξύ ΚΚΕδων και συριζαίων και εγώ να λέω "πωω ρε φίλε ούτε στη σχολή ΚΝΕ με ΕΑΑΚ τόση μαλακία."

κάντε υπομονή τώρα μπαίνουμε στα σημαντικά.

εν μέσω έντασης, αντεγκλήσεων, και χαμού σηκώθηκε να μιλήσει ένα μέλος των απομονωμένων ύποπτων συριζαίων που έμοιαζε ύποπτα πολύ με τον αλαβάνο. με το που άρχισε να μιλάει, έλεγε για την υποκουλτούρα που συντηρεί το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ και αναφέρθηκε σε κάποιον dj rico κατά κόσμο βαγγέλη σερίφη (τότε δεν ήξερα τι ήταν αυτό) μέλος του σωματείου που είχε παίξει live dj set στο Athens Erotica και στην συνέχεια έδειξε φωτογραφίες του συναδέλφου rico μαζί με την μαριάννα ντούβλη και την τζούλια αλεξανδράτου, καταλήγωντας να ζητάει από το σωματείο να πάρει θέση για τις δραστηριότητες του συναδέλφου. κάπου εκεί άρχισα τελικά να ψήνομαι, σκεπτόμενος ότι σε αυτό το σωματείο θα ακούσω ιστορίες του υποκόσμου.

φυσικά η αντίδραση του ΚΚΕδικου όχλου ήταν να βρίζει κατά ριπάς τον σωσία του αλαβάνου και τους επόμενους ομίλητες να τα χώνουν στους αντιπολιτευόμενους που είχαν την ονομασία "ενωτική πρωτοβουλία" και να τους κατηγορούν για αντικομμουνισμό, απεργοσπασία και διάφορα άλλα.

και ενώ τα πράγματα για κανά τέταρτο είχαν ηρεμήσει, σκάει ξαφνικά ένα άτομο με ρούχα και καπέλο ράπερ ωρυόμενο και να λέει "που είναι αυτός που μίλησε για μένα." δεν θυμάμαι τι ακριβώς έλεγε γιατί ήταν σε φάση παράκρουσης, αλλά μεταξύ των άναρθρων μουγκρητών του έλεγε διάφορα για ταξικούς εχθρούς και απευθυνόμενος στον σωσία του αλαβάνου έλεγε "επειδή δεν γαμάς ρε μαλάκα, γι' αυτό λες αυτές τις μαλακίες, τόση δα την έχεις, που να γαμήσεις." και μετά από την καίρια εργατική παρέμβαση, ο συνάδελφος dj rico αποχώρησε συντεταγμένα, προφανώς για να συνεχίσει τον ύπνο του από το βραδινό μεροκάματο μες στην υπογεια την ταβέρνα όπου έπαιζε λαϊκά τραγούδια.

και κάπου μέσα στο γενικευμένο σπιρτόκουτο ένας εκ των καθυβριζόμενων πάει πάλι να πάρει το βιβλίο των πρακτικών, ορμάνε κάτι ΚΚΕτζούδες να του το αρπάξουν, επεμβαίνει ο σωσίας του αλαβάνου και μία ΚΚΕτζού τον αρπάζει και του σκίζει το πουκάμισο. εκεί μέσα στον πανικό, στα εγκεφαλικά και στο ολοκαύτωμα οι αντιπολιτευόμενοι αποφασίζουν να αποχωρήσουν μέσα σε γενικά χειροκροτήματα και μουγκανητά από τους του ΠΑΜE.

πίστευα ότι οι ταξικές συγκινήσεις είχαν τελειώσει, όμως ξαφνικά ξαναέρχεται στην αίθουσα ο σωσίας του αλαβάνου δείχνοντας το σκισμένο πουκάμισο του και απαιτεί το σώμα της συνέλευσης να καταδικάσει την ΚΚΕτζού που του έσκισε το πουκάμισο. ξαναρχίζει ένα σπιρτόκουτο και ενώ αρχικά οι ΠΑΜίτες αρνούνται να θέσουν το αίτημα σε ψηφοφορία, τελικά δέχονται και φυσικά όλοι καταψηφίζουν το αίτημα του σωσία του αλαβάνου, οπότε και αυτός ξαναποχωρεί καταγγέλοντας. μετά από λίγο η συνέλευση ψήφισε το πλαίσιο του ΠΑΜΕ για την απεργία, εγώ ψήφισα λευκό και αποχώρησα ζαλισμένος μην μπορώντας να φανταστώ τι άλλο θα βίωνα σε αυτό το σωματείο.