Και τώρα, φίλες φίλοι και αγαπητά παιδιά ας περάσουμε στην ένοπλη
ανασκόπηση της εβδομάδας για να δούμε πώς τα πήγαν οι σύντροφοι και οι
συντρόφισσες ένοπλων κομμουνιστικών και ισλαμικών κινημάτων στα πλαίσια
της μετωπικής μας τακτικής.
δεδομένης της αφραγκίας που παίζει (οι Χούθι φταίνε για την ακρίβεια - μην το ξεχνάτε), ο γ.γ. του πλοκ μαζί με τον σ. γ.γ. των μικρών οκτωβριστών αποφάσισαν αντί για πρωτοχρονιάτικα δώρα να φτιάξουν με πηλό αγαπημένα κομμουνιστικά σύμβολα για να στολίσουν κάθε γιορτινό σπίτι. άλλωστε, ως γνωστόν, ο γ.γ. του πλοκ μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου κατά το κοπή τη πίτα της πρωτοχρονιάς, πάντα υπήρχε πρόβλεψη να κρατηθεί ένα κομμάτι για το ΚΚΕ, για τον ΠΑΟΚ και για τον Στάλιν.
(ένα σταλινικό μουστάκι που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως φυλαχτό απέναντι στις απειλές που θέτει για την ύπαρξη σας η Εκ Χανίων Ορμώμενη Κοσμική Κατάρα της Δεξιάς)
(το AK-47, απόλυτο αξεσουάρ κάθε κομμουνιστή και κομμουνίστριας που σέβονται τον εαυτό τους)
(μια χαλκομανία που έφτιαξε ο σ. γ.γ. των μικρών οκτωβριστών πάνω σε πηλό με μοντέλο ένα μετάλλιο του β' π.π. που έχει ξεμείνει ένας Στάλιν ξέρει από που στο σπίτι του γ.γ. του πλοκ. φήμες που θέλουν τον σ. γ.γ. των μικρών οκτωβριστών να έχει φτιάξει το σχήμα του πηλού ελαφρώς σαν το σχήμα της γαλλίας στον χάρτη λόγω της μανίας του να διαβάζει Αστερίξ κρίνονται ως αντιδιαλεκτικές, ρεβιζιονιστικές και καλούνται σε άσκηση αυτοκριτικής σε επόμενο σέσσιο του π.γ. της κ.ε. του πλοκ)
αφουγκραζόμενο την ανάγκη των συντροφισσων και των συντρόφων για
λίγη κωμική ανακούφιση από το καμίνι της ταξικής πάλης (λέγε με
κλικ-πέητ και ανάγκη για views), το π.γ. της κ.ε. του πλοκ με κοοπτάτσια
αποφασίζει την επιβολή νέας μόνιμης στήλης που θα δημοσιεύεται κάθε
τρίτη με τίτλο "ο ναζιστικός ζελές της τρίτης" όπου θα αναρτάται κάποια
δήλωση του μεγαλύτερου κωμικού που έγινε ποτέ πρόεδρος χώρας, του
βολοτίμιρ του ζελέ του αστείου.
για το εορταστικό επεισόδιο του ναζιστικού ζελέ της εβδομάδας, ο γ.γ. του πλοκ αρχικά σκέφτηκε να το αφιερώσει στην αλλαγή του ημερολογίου σε γρηγοριανό από ιουλιανό που θεσπίστηκε από την 1η σεπτεμβρίου 2023 στην ουκρανία με απόφαση της αυτοκέφαλης ουκρανικής ορθόδοξης εκκλησίας (αυτονομημένης από το πατριαρχείο της μόσχας και του πουτινικού της παραρτήματος στις κατεχόμενες από την ρωσία περιοχές της ουκρανίας). με βάση το γρηγοριανό ημερολόγιο, οι ουκρανοί πλένο γιορτάζουν τα χριστούγεννα στις 25 δεκεμβρίου, και όχι στις 6-7 ιανουαρίου, όπως κάνουν οι ρώσοι ακόλουθοι του ιουλιανού ημερολογίου. αυτή η μεγάλης ουσίας αλλαγή θεωρείται από τον πληθυσμό της ουκρανίας ως ένα βήμα πολιτισμικής και θεσμικής ανεξαρτησίας από την ρωσία. το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι ότι το θυμήθηκαν λίγο αργά και ενώ η ουκρανία είχε ήδη ντε φάκτο χάσει εδάφη από το 2014. οκ όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ.
ωστόσο, υπάρχουν και πιο φλέγοντα θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του ζελέ και της αποτελεσματικότητας του τάγματος του αζόρ. πιο συγκεκριμένα, στις 21 δεκεμβρίου, ο υπουργός άμυνας του τάγματος του αζόρ rustem umerov δήλωσε ότι ο στρατός του σκοπεύει να επιστρατεύσει ουκρανούς που ζουν στο εξωτερικό και μάλιστα να επιβάλει κυρώσεις σε όσους αρνηθούν. οι δηλώσεις του υπ.αμ ήρθαν μετά από διάγγελμα του ζελέ που είπε ότι ο στρατός χρειάζεται να επιστρατεύσει περίπου 450 με 500 χιλιάδες νέους στρατιώτες, την στιγμή που 650 χιλιάδες άντρες σε ηλικία στράτευσης έχουν φύγει - παράνομα - από την ουκρανία. σύμφωνα με το άρθρο του kyiv independent:
"Umerov said that Ukrainian men living abroad would first be "invited" to report to recruiting offices, but added that measures would be taken if they did not show up willingly.
"We are still discussing what will happen if they don’t come voluntarily,” Umerov said."
"Ο Umerov δήλωσε ότι οι Ουκρανοί άνδρες που ζουν στο εξωτερικό αρχικά θα "προσκληθούν" για αναφορά σε αξιωματικούς της στρατολογίας, αλλά πρόσθεσε ότι θα παρθούν μέτρα αν δεν εμφανιστούν με την θέληση τους.
"Ακόμα εξετάζουμε τι θα συμβεί αν δεν εμφανιστούν εθελοντικά," είπε ο Umerov."
σύμφωνα με το άρθρο, ο εκπρόσωπος τύπου του υπ.αμ. έσπευσε να ανασκευάσει τις δηλώσεις του umerov, αφού λογικά έγινε λίγο χαμούλης:
"After the story was originally released, Defense Ministry press officer Illarion Pavliuk told the Ukrainian media outlet Babel that Umerov's comments had been taken out of context. Umerov spoke generally about how to communicate to Ukrainians, including those living abroad, about the importance of joining the army, Pavliuk said."
"Μετά την αρχική δημοσίευση των δηλώσεων, ο εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Άμυνας Illarion Pavliuk δήλωσε στο Ουκρανικό μέσο Babel ότι οι δηλώσεις του Umerov απομονώθηκαν από τα συμφραζόμενα. O Umerov μίλησε γενικά σχετικά με το πώς επικοινωνεί το κράτος με τους Ουκρανούς, συμπεριλαμβανομένων όσων ζουν στο εξωτερικό, σχετικά με την σημασία της κατάταξης στον στρατό, είπε ο Pavliuk."
σαφέστατα οι δηλώσεις των δεξιών και ακροδεξιών πάντα αδικούνται και απομονώνονται από το πλαίσιο στο οποίο λέγονται. αυτά κάνουν οι πονηροί οι αριστεροί και οι ρωσόδουλοι πουτινικοί.
και όμως, τελικά φαίνεται ότι τα πραγματικά λόγια του umerov δεν τα παρερμηνεύουν μόνο οι (αληθινοί ή φανταστικοί) εχθροί της ουκρανίας, αλλά και οι σύμμαχοι της. case in point αυτό το προπύργιο της δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού και της αντίστασης στην ρώσικη αρκούδα και στον κουμμουνισμό, η εσθονία. σύμφωνα με άλλο άρθρο του kyiv independent:
"Estonian Interior Minister Lauri Laanemets said Estonia is prepared to aid in mobilizing Ukrainian citizens if requested by Ukraine, according to the Estonian paper Postimees.
"We know where these people live in Estonia. We are ready to assist in bringing these people from Estonia to Ukraine, if they need it," said Laanemets, according to the paper.
He said 7,500 Ukrainian citizens of fighting age live in Estonia, but some of them are exempt from mobilization for various reasons.
The Estonian Interior Minister said he plans to officially notify Ukrainian authorities of the country's readiness to sign the necessary agreement to enable the process if needed.
The Estonian paper cited Janek Maggi, Head of the Border and Migration Policy Department of the Ministry of Internal Affairs, saying that Ukraine did not request help on mobilization from Estonia."
"Ο Εσθονός Υπουργός Εσωτερικών Lauri Laanemets είπε ότι η Εσθονία είναι έτοιμη να βοηθήσει στην στρατολόγηση Ουκρανών πολιτών εφόσον ζητηθεί από την Ουκρανία, σύμφωνα με την Εσθονική εφημερίδα Postimees.
Γνωρίζουμε που ζουν αυτοί οι άνθρωποι στην Εσθονία. Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε στην μεταφορά αυτών των ανθρώπων από την Εσθονία στην Ουκρανία, αν το χρειαστούν," είπε ο Laanemets, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Είπε ότι 7.500 χιλιάδες Ουκρανοί πολίτες σε ηλικία στράτευσης ζουν στην Εσθονία, αλλά κάποιοι από αυτούς έχουν εξαιρεθεί από την στρατολόγηση για διάφορους λόγους.
Ο Εσθονός Υπουργός Εσωτερικών είπε ότι σχεδιάζει να ειδοποιήσει επισήμως την Ουκρανία σχετικά με την ετοιμότητα της χώρας του να υπογράψει την σχετική συμφωνία εφαρμογής της διαδικασίας αν κριθεί απαραίτητο.
Η Εσθονική εφημερίδα παρέθεσε δηλώσεις του Janek Maggi, Επικεφαλής του Τμήματος Συνοριακής και Μεταναστευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων, ο οποίος είπε ότι η Ουκρανία δεν έχει ζητήσει την βοήθεια της Εσθονίας όσον αφορά την επιστράτευση."
τώρα, με βάση την προθυμία της εσθονίας να μαζέψει όλους τους μάχιμους ηλικιακά και σωματικά ουκρανούς (που γνωρίζει που μένουν - μόνο τις διευθύνσεις τους δεν έβγαλε στην φόρα ο εσθονός υπ.εσ.) χωρίς να έχει ζητήσει κάτι τέτοιο η ουκρανία - τουλάχιστον επίσημα - ο γ.γ. του πλοκ μπορεί να σκεφτεί 3 πιθανότητες για τους λόγους της βαλτικής κωλοπιλάλας:
1) τελικά οι δηλώσεις του ουκρανού υπ.αμ. δεν ήταν και τόσο παρερμηνευμένες και η ουκρανία έχει δώσει σήμα στους συμμάχους της να κάνουν ένα όμορφο και ωραίο round-up ουκρανών μεταναστών για να καταταγούν
2) η ουκρανία έχει κάνει τις σχετικές συνεννοήσεις της με τις κατά τόπους διασπορικές ενώσεις των ουκρανών μεταναστών και βλέποντας ότι μάλλον παίρνουν άκυρο από τους μετανάστες που προφανώς δύσκολα να θέλουν να καταταγούν, θέλει να τους κατατάξει με το ζόρι και έχει ζητήσει την βοήθεια των χωρών υποδοχής
3) η εσθονία πήρε από μόνη της την πρωτοβουλία να στείλει πίσω τους μάχιμους ουκρανούς. τώρα το κάνει από αγωνία να συμπληρωθεί ο απαραίτητος αριθμός στρατιωτών για να νικήσουν την ρωσία (μιας και την έχουν ήδη στα σκοινιά...not), το κάνει επειδή μυρίστηκε ευκαιρία να ξεφορτωθεί μερικές χιλιάδες ουκρανών που ζουν στην επικράτεια τους και πολύ πιθανόν να βιοπορίζονται μέσω επιδομάτων, θα σας γελάσω και δεν το θέλω.
σε κάθε περίπτωση, ο γ.γ. του πλοκ υποψιάζεται ότι ένας σεβαστός αριθμός των ουκρανών expats (για να μην πω η συντριπτική πλειοψηφία τους) στην εσθονία (και σε άλλες χώρες συμμάχους του ζελέ) μάλλον είναι ή θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως πρόσφυγες (εδώ φαντάζομαι τον Κώστα Ξυκομηνό - Γιώργο στο Σπιρτόκουτο του Γιάννη Οικονομίδη να λέει "έλα μωρέ τώρα αρχίδια πρόσφυγες είναι - ριψάσπιδες είναι"). ως εκ τούτου, η υποχρεωτική (= βίαιη) στρατολόγηση προσφύγων (εντάξει. από τα λεγόμενα του umerov ακόμα πιστεύετε ότι παρερμηνέυθηκαν;) μήπως θεωρείται παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, άρνηση εύρεσης ασύλου από εμπόλεμη ζώνη και διάφορα άλλα αντιδημοκρατικά και ασιατικοδεσποτικά που δεν αρμόζουν σε χώρες-σύμβολα της αντίστασης στον ρώσικο επεκτατισμό - πόσο μάλλον σε χώρες που είναι στην εε; ε;
περιμένουμε να δούμε τι άλλα μέτρα που εμπίπτουν στο ανθρωπιστικό δίκαιο θα μεταχειριστούν οι υπόλοιπες φίλιες βαλτικές δυνάμεις, πολωνία, λιθουανία και φινλανδία προκειμένου να βοηθήσουν τον ζελέ και το τάγμα του αζόρ που σφυροκοπούν ανελέητα τον στρατό του σολζενιτσικού γιωτά πρώην καγκεμπίτη...not
βρε τον κακομοίρη τον ζελέ, ούτε στους ουκρανούς της διασποράς δε θα βρει την ψήφο του, όταν και αν γίνουν ποτέ ξανά εκλογές στην πατρίδα.
πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι είμαι ένας γκρινιάρης, ένας σκρουτζ, ένας γκριντς (νταξ, όχι και ένας κατεργάρης των χριστουγέννων, φτάνει με τις κακόγουστες ελληνοποιήσεις τίτλων ταινιών). κι αυτό γιατί φτιάχνω έναν πόντο τονίζοντας ότι τα χριστούγεννα μου την σπάνε. κι έτσι νομίζουν ότι είμαστε απλά ένας παλιογκρινιάρης, ένας δολοφόνος της χαράς, ενδεχομένως για τους πιο καλοπροαίρετους ένας μελαγχολικός τύπος που ίσως να βρίσκει την όλη φάση των εορτών κάπως ρηχή. ίσως αν ήμουν κκε, θα μπορούσα να είχα λόγους να μελαγχολώ για τα χριστούγεννα, μιας και ο πράκτορας της cia με το μπέρθμαρκ στην καράφλα κήρυξε την διάλυση της 26 δεκεμβρίου 1991 - και ο τσαουσέσκου εκτελέστηκε τα χριστούγεννα του 1989. άντε να είναι κι ένας τρόπος να κερδίσω καμιά αγκαλία από κάποια λίγο πιο εναλλακτική συναδέλφισσα και ίσως και το σχετικό φιλί κάτω από το γκυ. προφανώς θα έχουν ακούσει πολλούς αριστερούς ή ψαγμένους τύπους και τύπισσες (ειρρήσθω εν παρόδω, όταν με χαρακτηρίζουν αριστερό ή ψαγμένο το χέρι μου φτάνει το κονσερβοκούτι μου) να κάνουν αναρτήσεις στα σόσιαλ δηλώνοντας την αντίθεση του με την γενικευμένη επίθεση χαρά κατά την περίοδο των χαιρετισμών της εποχής με επιχειρήματα τύπου:
"δεν είναι ηθικό να είμαστε χαρούμενοι τα χριστούγεννα όταν τόσοι συνάνθρωποι γύρω μας πεινάνε ή αντί για την ζεστασιά της οικογένειας κοιμούνται στους δρόμους"
"εδώ οι παλαιστίνιοι υφίστανται γενοκτονία και εμείς τρώμε την γαλοπούλα μας σαν προνομιούχοι πρωτοκοσμικοί"
"τα χριστούγεννα από έστω μια τυπική θρησκευτική γιορτή και ευκαιρία για σύσφιξη των προσωπικών μας δεσμών έχουν μετατραπεί σε μια γιορτή του καπιταλιστικού καταναλωτισμού"
"οι παπάδες μας κλέβουν καθημερινά και εμείς τους δίνουμε βήμα να μιλάνε και να κηρύσσουν στο ποίμνιο"
οι πραγματικοί γκρινιάρηδες, οι πραγματικοί σκρουτζ, αυτοί που σταλήθεια επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή/τα λάικς/ τις καρδούλες/ τα φιλιά κάτω από το γκυ, είναι οι τύποι οι ψαγμένοι, οι αριστεροί, οι αντικαπιταλιστές που κάνουν αναρτήσεις και σχόλια σαν τα παραπάνω. η δικιά μου η αντιπάθεια απέναντι στα χριστούγεννα δεν έγκειται στην αλληλεγγύη μου προς τους ηττημένους της ταξικής πάλης ή τα θύματα του ιμπεριαλισμού. ούτε καν είναι κάποια εκδήλωση οργής προς όλους τους μαλακοχαρούμενους καταναλωτές που κυκλοφορούν με ταρανδοκερατάκια ή τολμάνε να τα βάλουν πάνω στα αμάξια τους ή να βάλουν μυτούλες στο καπό (αυτοί οφείλω να πω ότι ψάχνονται κάπως για ξύλο).
η φάση μου από μικρό παιδί ήταν ότι δεν καταλάβαινα ποτέ γιατί ξαφνικά πρέπει να γίνουμε όλοι χαρούμενοι. προσοχή: δεν με ενοχλεί να είναι χαρούμενος ο κόσμος - ούτε ψάχνομαι να είμαι εγώ λυπημένος. όμως τι να κάνουμε τώρα, ούτε εσύ είσαι στ' αλήθεια χαρούμενη, το ξέρω συναδέλφισσα. ναι, ενδεχομένως να λατρεύεις τα φωτάκια, να αγαλλιάζεις με τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, να γουστάρεις τις συναντήσεις με πρώην συμφοιτήτριες και τα ποτά. δεν γύρισε ξαφνικά κανένας διακόπτης που μας κάνει αυτομάτως χαρούμενους τις γιορτές. σίγουρα, καλό είναι να ξεχνάμε έστω για λίγο τα προβλήματα μας, αλλά γιατί να πρέπει αυτή η λήθη να είναι υποχρεωτική και πάνω απ' όλα οριζόντια τα χριστούγεννα;
το πρόβλημα μου ήταν πάντα και αισθητικό εν μέρει. η αναντιστοιχία των καιρικών συνθηκών και των χριστουγεννιάτικων props - χιόνια, τάρανδοι, έλατα. ίσως αν ζούσα τα χριστούγεννα στην αυστραλία να μην μου την έσπαγαν τόσο πολύ.
ο κύριος όμως λόγος που ξερνάω με τα χριστούγεννα είναι ο θρησκευτικός τους συμβολισμός, σε σύγκριση με το πάσχα που το προτιμώ ασυζητητί. πέρα από το ότι το πάσχα το φαγητό είναι πιο νόστιμο, ο καιρός είναι καλύτερος (και άρα νιώθω πιο χαρούμενος - αφιερωμένο σε αυτούς που με θεωρούνε μίζερο), και πάνω απόλα αποτελεί ένα χρονικό ορόσημο, μετά το οποίο έρχεται ανεπιστρεπτί το τέλος της σχολικής χρονιάς για όσες και όσους είμαστε εκπαιδευτικοί, πάντα προτιμούσα το πάσχα γιατί ο χριστός πεθαίνει. για την ακρίβεια θανατώνεται. και προτιμώ τον χριστό να ξεψυχά πάνω στον σταυρό παρά να γεννιέται. ναι, θα φέρετε ένσταση, το ξέρω πως μετά ανασταίνεται και θριαμβεύει πάνω στον θάνατο, όμως έστω και για λίγες μέρες ξέρεις ότι υφίσταται βασανιστήρια και ψόφο.
η αγαπημένη μου ιστορία από χριστούγεννα είναι η εξής: πριν κάποια χρόνια ερχόταν σπίτι μου μια κακομοίρα, αστην πούμε ματίνα, να της κάνω ιδιαίτερα. την λέω κακομοίρα, γιατί η κοπέλα δεν διάβαζε ποτέ, έκανε ολόκληρο ταξίδι από το νεράκι μέχρι την γ' αθήνας όπου κατοικώ για ιδιαίτερο, ε και στην τελική ερχόταν μόνο για να μου σκάει το 30αρι χωρίς να ασχολείται. ε, πλησίαζαν γιορτές, και η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν ο ορισμός της χριστουγεννόπληκτης ήδη από τα μέση νοέμβρη. έρχεται λοιπόν μια μέρα για μάθημα και πριν ξεκινήσουμε, συμβαίνει η παρακάτω στιχομυθία:
"-δ, θα σε πείραζε αν έφευγα σήμερα λίγο νωρίτερα;"
"όχι, αλλά γιατί;"
"να μωρέ, θα έρθει στο σπίτι μου το βράδυ ο πάνος, και ήθελα να πάω στο κέντρο να αγοράσω κάποια μπιτζαμάκια"
"τι εννοείς ματίνα; θα παρατήσεις το ιδιαίτερο για να πας ν' αγοράσεις πρόστυχα εσώρουχα για τον πάνο;"
"όχι μωρέ. να θα πάω να πάρω χριστουγεννιάτικα μπιτζαμάκια!"
"τι εννοείς χριστουγεννιάτικα μπιτζαμάκια;"
"να μωρέ, με δεντράκια πάνω, τάρανδους, χιόνια..."
"ματίνα, να σε ρωτήσω, έχεις αντίστοιχα μπιτζαμάκια και για το πάσχα;"
"αχ ναι καλέ που το κατάλαβες;"
"δηλαδή τα πασχαλιάτικα μπιτζαμάκια σου τι έχουν πάνω; αρνιά στην σούβλα, κοκορέτσια και τον ιησού πάνω στον σταυρό;"
"χαχα όχι βρε. λαγουδάκια, κοτοπουλάκια, αυγουλάκια και τέτοια"
όπως μπορεί να καταλάβει ο καθείς και η καθεμιά, η ματίνα η χριστουγεννόπληκτη τις εξετάσεις δεν τις πέρασε. δυστυχώς το πνεύμα των χριστουγέννων δεν την βοήθησε και ιδιαίτερα.
αλλά μιας και μιλήσαμε για το πνεύμα των χριστουγέννων, και για όποια και όποιον ενδιαφέρεται τι σημαίνουν για μένα τα χριστούγεννα, ορίστε μία αναδρομή, όχι σε αυστηρά χρονολογική σειρά:
το πνεύμα των χριστουγέννων όταν ήμουν μικρός ήταν να με κοροϊδεύουν τα αδέρφια του πατέρα μου στο χωριό επειδή ήμουν χοντρός και έτρωγα πολύ. χριστούγεννα επίσης ήταν να κοροϊδεύουν και την μάνα μου, και ο πατέρας μου να μην παίρνει χαμπάρια. (πλέον, έχοντας χάσει την μάνα μου, αρνούμαι να ξαναφάω σε γιορτινό τραπέζι με συγγενείς γιατί δεν θέλω να θυμάμαι τι μου σούρνανε για το ότι ήμουν μια χοντρή κουράδα).
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι το εγκεφαλικό που έπαθε η γιαγιά μου ανήμερα και η αναμονή για το ασθενοφόρο. εν τέλει πέθανε 25 μαρτίου, σε άλλη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης.
το πνεύμα των χριστουγέννων όταν πια πήγαινα γυμνάσιο-λύκειο και αναγκαζόμουν να πάω σε οικογενειακά τραπέζια σήμαινε οι ίδιοι συγγενείς αλλά και ένα τμήμα από ξαδέρφια να μου την λένε που είχα μακριά μαλλιά και φορούσα μαύρα.
το πνεύμα των χριστουγέννων στα ίδια οικογενειακά τραπέζια επίσης αποτυπωνόταν στα δεκάδες πιάτα που είχε ετοιμάσει η θεία μου που δεν καθόταν στιγμή για να φάει, και όλα τα γαϊδούρια οι προσκεκλημένοι (συμπεριλαμβανομένων των γονιών μου) δεν την περίμεναν να κάτσει κι αυτή έστω να τσουγκρίσει ένα γαμωκρασοπότηρο και χλαπάκιαζαν ασύστολα. χριστούγεννα επίσης σήμαινε ότι η συγκεκριμένη θεία δεν με άφηνε έστω να την βοηθήσω στο πλύσιμο των πιάτων μετά το φαγοπότι παρά τις επίμονες παρακλήσεις μου. και φυσικά τα κάθε λογής πατριαρχικά καλαμπούρια από τους άντρες των τραπεζιών.
το πνεύμα των χριστουγέννων ήταν το σοκ μιας βραδιάτικης παραμονής όταν μετά το φαγητό η μάνα μου έφυγε με τις φίλες της για να πάνε - απόλα τα μέρη του κόσμου - στο καζίνο.
το πνεύμα των χριστουγέννων ήταν η γκόμενα που είχα στο λύκειο που μου έσπαγε τα αρχίδια επί δύο χρόνια να της παίρνω στις γιορτές όλες τις εκδόσεις από τα αρκουδάκια των goodys και με ανάγκαζε να πηγαίνουμε σε όλα τα goodys του κέντρου της θεσσαλονίκης για να εντοπίσουμε όλα τα σχέδια. νταξ, αυτά κάνουν οι έφηβοι για λίγο σεξ.
το πνεύμα των χριστουγέννων αποτυπώνεται στο χριστουγεννιάτικο χαρτζιλίκι της α' λυκείου που ξοδεύτηκε στην αγορά του cd-συλλογής Beast Of Beherit των μεγάλων φινλανδών πατεράδων του black metal Beherit (που εύχομαι να μην είναι φασίστες όπως οι περισσότεροι συμπατριώτες τους που παίζουν black metal):
το πνεύμα των χριστουγέννων ήταν το σπασμένο κέντρο της πόλης τον δεκέμβρη του Αλέξη και οι φωτό από το φλεγόμενο δέντρο της πλατείας συντάγματος. το πνεύμα των χριστουγέννων ήταν ωστόσο και η επιστροφή στην κανονικότητα δυο βδομάδες αργότερα, τα εξαντλητικά 10ωρα στο δισκάδικο και οι προτάσεις cd σε καλοντυμένους μικροαστούς για την μουσική υπόκρουση του ρεβεγιόν.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι το άγχος να βγάλεις ύλη και κρίστμας χόγουορκ μέχρι τις 23 δεκέμβρη. είναι οι εξορμήσεις σε φροντιστήρια για να τσεκάρουμε αν τα αφεντικά βάλανε το δώρο μέχρι τις 21. είναι όμως και το άγχος αν στην μισθοδοσία το αφεντικό θα πληρώσει και τις ημέρες διακοπών. και η διεκδίκηση να τις πληρωθούν όλοι οι συνάδελφοι και όχι μόνο εγώ ο αγωνιστής. ναι, το πνεύμα των χριστουγέννων είναι η ταξική ικανοποίηση ότι το αφεντικό μπούκωσε και τα πλήρωσε όλα - σε όλους.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι ο έξι μηνών γιος μου που κοιμάται σε όλο το ταξίδι αθήνα-θεσσαλονίκη. το πνεύμα των χριστουγέννων είναι όμως και η πρώτη φορά που στέκομαι στον τάφο της μάνας μου, κρατώντας αγκαλιά τον γιο μου, που πήρε το όνομα της και αυτή έπεσε σε κώμα την ημέρα που της είπα ότι θα του δίναμε το όνομα της.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι οι απλήρωτες ενημερώσεις γονέων. είναι οι μαλακίες των μαμάδων και των μπαμπάδων που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και μπορούν να έχουν άποψη για το μάθημα σου. είναι η απαίτηση των παιδιών - απολύτως φυσιολογική στο μυαλό τους - να ζητάνε να κάνουμε χριστουγεννιάτικα από τις 10 νοέμβρη, ενώ ακόμα έξω έχει καύσωνα. το πνεύμα των χριστουγέννων είναι η διάλυση της αίθουσας όταν πλέον δέχεσαι να κάνεις χριστουγεννιάτικα στα παιδιά - για να μην σου σπάνε άλλο τα νεύρα, που όμως τελικά σπάνε χειρότερα.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι οι ατέλειωτες ώρες μπροστά στην τηλεόραση για να κάνεις παρέα στους παππούδες της κοπέλας σου. το πνεύμα των χριστουγέννων είναι όμως και ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας, το Ένα Δέντρο μια φορά, το Χιονίζει. δυστυχώς όμως το πνεύμα των χριστουγέννων είναι και το A Christmas Pine - πόσο μαλακία μπορεί να έχεις στο μυαλό για να γράφεις παιδικό βιβλίο που να εξυμνεί την ετήσια κοπή του έλατου από την νορβηγία για να τοποθετηθεί στην πλατεία τραφάλγκαρ;
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι η ενστικτώδης γνώση του κέρατου που τρώω την ώρα που φτιάχνω χριστουγεννιάτικο δέντρο και έλκηθρο από lego.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι ο Μέλβιλ που πήρα για δώρο στην μόνη γυναίκα που ερωτεύτηκα ποτέ. το πνεύμα των χριστουγέννων είναι και το - εκ των υστέρων - ομολογημένο άγχος της να βγάλει ίδια θέση στο γκριντ του political compass (τέρμα κάτω αριστερά) με εμένα για να μου αρέσει, καθώς τρώμε πριν τα χριστούγεννα σε εκείνο το ταβερνάκι της μαυρομιχάλη. φυσικά, το πνεύμα των χριστουγέννων είναι η σκέψη ότι πλέον αυτή η γυναίκα μπορεί να είναι αστέρι στον ουρανό κάποιου άλλου - αλλά όχι στον δικό μου. ίσως αν είχα κατέβει από την καμινάδα της και της άφηνα δίπλα στο δεντράκι της ένα αντίτυπο των Grundrisse να ήμασταν τώρα μαζί; το πνεύμα των χριστουγέννων ωστόσο είναι και η υπενθύμιση ότι τέτοιες ανερμάτιστες υποθέσεις είναι αντιδιαλεκτικές και ασύμβατες με την μαρξιστική αντίληψη του κοινωνικοιστορικού προτσές.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι η ικανοποίηση ότι πλέον πέτυχα την βασική επιθυμία της ζωής μου. να ζω μέσα στην μοναξιά - χωρίς καμιά γυναίκα να κοιμάται δίπλα μου, περιτριγυρισμένος μόνο από βιβλία και δίσκους. το πνεύμα των χριστουγέννων ωστόσο είναι και η ικανοποίηση να ζω μόνο για αυτό το παιδί, την μόνη πράξη στην ζωή μου που δεν έχω μετανιώσει.
το πνεύμα των χριστουγέννων είναι το μιουτ στις ομάδες βάιμπερ των συναδέλφων, γιατί δεν την παλεύω με τόσες συνεχείς ευχές.
το πνεύμα των χριστουγέννων, πάνω απόλα, είναι τα χριστουγεννιάτικα ψυχεδέλικα gifs και πιο συγκεκριμένα αυτό εδώ:
μια αέναη παραισθησιακή λούπα που κυριαρχεί στους εφιάλτες μου, η ψευδαίσθηση ότι φτάνω σε αυτό που προσπαθώ να πιάσω και όμως δεν έχω κάνει βήμα εμπρός.
κάθε κυριακή ο γ.γ. του πλοκ θα απονέμει το βραβείο "για τον
πούλιτσερ" της εβδομάδας σε κάποιο άρθρο εφημερίδας ή σάιτ, το οποίο
προκαλεί έμετο, διάρροια, γέλια ή σχέδια για δολοφονία του βραβευμένου
αρθρογράφου.
εορταστικό το σημερινό βραβείο "για τον πούλιτσερ" της εβδομάδας, και για να κρατήσουμε αμείωτο το ενδιαφέρον για το ποιος θα βγει ο πρωταθλητής ή η πρωταθλήτρια της χρονιάς στο πρωτάθλημα παραγωγής εμετού, ο γ.γ. του πλοκ θα έρθει ως άη βασίλης, φουλ έξτρα με κόκκινη στολή ζωσμένη με φυσεκλίκια, σκουφάκι γκεβαρικό ασπροκόκκινο και άγρια γένια αντάρτικα που από μέσα τους βγαίνουν χελδόνια επιβιβασμένος στο έλκηθρο του που το έκανε μετατροπή σε κατιούσα για να βομβαρδίζει δώρα. και θα δώσει το χριστουγεννιάτικο εντίσιο του πούλιτσερ στον κυρ-μπάμπη, έτσι απλά για να έχουμε ισοπαλία 3-3 με τον τάκαρο και να δούμε ποιος θα κερδίσει ή αν θα έχουμε μπαράζ. (μεταξύ μας τώρα, μην το πείτε παραέξω, αποφάσισα να δώσω το χριστουγεννιάτικο πούλιτσερ στον κυρ-μπάμπη μπας και γελάσει το χειλάκι του που δεν είναι πλέον βουλευτής και αναγκάζεται να συνεχίσει να μεταφέρει τις κουράδες του στο χαρτι για τα προς το ζην).
το πρόσφατο κοιλοπόνημα του κυρ-μπάμπη στο θλίβεραλ λέγεται "Ο καθένας με τον μετανάστη «του»" και πραγματικά αξίζει πούλιτσερ, κατιούσες στο σπίτι του, γκούλαγκ, τράιαλ μπάι κόμπατ ή ότι άλλο θέλετε. και ξεκινάει φουριόζος:
"Οι μετακινήσεις των ανθρώπων είναι συνυφασμένες με τον ανθρώπινο πολιτισμό. Όσοι μεταναστεύουν το κάνουν σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας. Κυρίως οικονομικής, για να είμαστε ρεαλιστές. Οι πολλοί μεταξύ μας δεν είμαστε αντίθετοι με την επιλεκτική υποδοχή ξένων εργαζομένων και των οικογενειών τους. Θέτουμε όμως προϋποθέσεις. Ας μην κρυβόμαστε, η βασική ανησυχία όσων δεν συμφωνούν με πολιτικές ανοικτών θυρών προς τους μετανάστες όλης της Γης, συνάδει με την κατάργηση του δικαιώματος επιλογής."
αφού λοιπόν ξεκινάει με μια φιλελεύθερη ανθρωπολογική προσέγγιση στην μετανάστευση, μας θέτει το ερώτημα: έχουμε εμείς οι δυτικοί, οι λευκοί, οι έχοντες εργασία και προνόμια την επιλογή να επιλέγουμε ποιους και πόσους μετανάστες θέλουμε, ή μήπως τελικά η "παγκοσμιοποίηση' και ο "νεοφιλελευθερισμός" (που υπήρξαν η πρώτη αγάπη του κυρ-μπάμπη στις μνημονιακές εποχές) μας έχει αφαιρέσει αυτό το δικαίωμα; μήπως κατά βάθος οι πολιτικές ανοιχτών συνόρων και η επίκληση στο ανθρώπινο συναίσθημα για να δοθεί σε όλους τους αράπηδες και τους αρνητές κατανάλωσης χοιρινού όλης της Γης συνιστούν κάποιου είδους affirmative action υπέρ του τρίτου κόσμου και ως εκ τούτου αντίστροφο ρατσισμό κατά των νόμιμων ιδιοκτητών αυτού του κόσμου, δηλαδή των λευκών ευρωπαίων χριστιανών;
πιο απλά, βέβαια, κάποι@ θα μπορούσε να ρίξει απλά μια κεφαλιά στην λευκή δυτική πολιτισμένη καράφλα του κυρ-μπάμπη και να του πει ότι η πραγματική κατάργηση που ισχύει είναι στο να έχουν οι μετανάστες την επιλογή να ζήσουν, να δουλέψουν, να ευημερήσουν και να κάνουν ότι σκατά θέλουν στις χώρες τους. αλλά ο γ.γ. του πλοκ παίρνει χαώδεις αποστάσεις απο οποιαδήποτε πράξη βίας απέναντι σε γίγαντες της δυτικής φιλελεύθερης διανόησης όπως τον κυρ-μπάμπη, που είχαμε την τύχη να τον έχουμε για 4 χρόνια ως μέλος της εθνικής μας αντιπροσωπίας.
ο κυρ-μπάμπης συνεχίζει με μια απόλυτα ορθή και ψύχραιμη ιστοριογραφική προσέγγιση στο μεταναστευτικό πρόβλημα:
"Όμως, η ρύθμιση που πέρασε με εντυπωσιακό ρεκόρ συμφωνίας στη Βουλή δεν αφορά στη μεταναστευτική πολιτική. Επί κυβέρνησης Συριζανέλ η ελληνική επικράτεια μεταβλήθηκε σε σουρωτήρι επειδή η τότε ηγεσία, εντελώς υποκριτικά, φόρεσε τον φερετζέ της καγκελαρίου Μέρκελ. Απαράδεκτο. Ευτυχώς τίμιοι δικαστές ξεκαθάριζαν προσεκτικά σε ποιους θα δίνουν το ιερό προνόμιο του προστατευόμενου πρόσφυγα.
Κι όμως, ακόμη και πριν το 1989 και για σχεδόν τριάντα χρόνια, η Ελλάδα υποδέχθηκε πολλές δεκάδες χιλιάδες μεταναστών από τις χώρες του καταρρέοντος κομμουνισμού. Όμως, η εμπειρία εκείνη δεν μετατράπηκε ποτέ σε σοβαρή και οργανωμένη μεταναστευτική πολιτική. Ενώ τους υποδεχόμασταν με αισθήματα ανθρώπινης κατανόησης, τους κρατούσαμε κι αυτούς, όπως και τους σημερινούς, «φυλακισμένους» στην ανασφάλεια."
τα συναισθήματα του γ.γ. του πλοκ προς τον σύριζα είναι γνωστά στους παροικούντες την Αλ-Κουντς. ωστόσο, χωρίς την παραμικρή διάθεση υπεράσπισης τους, αυτό που αντιμετώπισε η κυβέρνηση συριζανέλ, η οποία υποδύθηκε την καγκελάρια της οποίας την κατουρημένη φιλάνθρωπη και χουβαρνταλίδικη προς τους πρόσφυγες φούστα φιλούσε για σχεδόν μια δεκαετία ο κυρ-μπάμπης (γιατί η μομφή του προς την ανγκέλα έχει αυτό το πρόσημο), ήταν ένα πολύ συγκεκριμένο προσφυγικό κύμα χιλιάδων από χώρες που κατά λάθος είναι πολύ κοντά στην ελλάδα: Συρία, Ιράκ, τις συνοριακές με τις προηγούμενες χώρες περιοχές της Τουρκίας (βάλε μέσα και κούρδους), Λιβύη. αλλά η ελλάδα δεν πήρε τα μαθήματα που έπρεπε από την διαχείριση των μεταναστών της ανατολικής ευρώπης. αντί να κάνει πουτάνες τις σύριες, όπως έκανε τις ουκρανές και τις βουλγάρες - ξεκάθαρα από αίσθημα κατανόησης για την ανάγκη τους για αγάπη και έρωτα - τους βάζει σε λάγκερ (και τσεπώνει τα κονδύλια της εε και της ύπατης αρμοστείας του οηε). ποια είναι η διαφορά;
"Με το κύμα όμως μεταναστών από χώρες όπου κυριαρχεί η μουσουλμανική
κουλτούρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δικαίως. Πριν πολλά χρόνια,
όταν ο δικτάτορας Άσαντ επιτέθηκε στους χριστιανούς της Συρίας
υποστήριξα ότι η Ελλάδα έπρεπε να τους περιθάλψει μαζικά και να τους
παραχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες όλα τα δικαιώματα εγκατάστασης και
απασχόλησης. Ούτε που το σκεφτήκαμε."
εδώ ο κυρ-μπάμπης επιστρατεύει τα βαριά όπλα της δυτικής φιλελεύθερης διανόησης: με τους ανατολικοευρωπαίους ήταν αλλιώς. τότε μπορούσαμε να το παίξουμε υπεράνω για να δείξουμε την υπεροχή του καπιταλισμού έναντι του σοσιαλισμού. ε και εντάξει ρε παιδί μου, μπορεί οι ανατολικοευρωπαίοι να ήταν τίγκα στα κουμούνια, όμως ήταν χριστιανοί. ενώ τώρα μπλέξαμε με τους μουσουλμάνοι. και αφού λέει και την παπαρίτσα του για τους χριστιανούς της συρίας, θα περίμενε κανείς να μπει και για τις δολοφονίες παλαιστίνιων χριστιανών στην Γάζα από τους σιωνιστές. αλλά όχι. γιατί; γιατί οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Παλαιστίνης (και του Λιβάνου) πολέμησαν στο πλευρό των παλαιστινιακών οργανώσεων και των σιιτών εναντίον του σιωνισμού και των σφαγέων μαρωνιτών.
"Στο μεταξύ οι άνθρωποι αυτοί βρήκαν χαμαλοδουλειές στα σκοτεινά μέρη των καθώς πρέπει μαγαζιών που συχνάζουμε, νοίκιασαν φθηνά, ο καθένας στις γειτονιές «του», τα σπίτια που αφήσαμε για να μετοικήσουμε στα καλά προάστια, άνοιξαν τα δικά τους φαγητάδικα, μπακάλικα, κουρεία, νυχάδικα και τα απαραίτητα money transfers και παίζουν στα ίδια στοιχηματζίδικα με εμάς τους ντόπιους.
Γινόμαστε υποκριτές ενώ μπορούμε πολύ καλύτερα να πούμε με ευθύτητα αυτό που πιστεύουμε και, τελικά, πράττουμε. Όταν ένα μηνιάτικο, στις χώρες καταγωγής των παράτυπων και «κρυπτόμενων» μεταναστών είναι μεταξύ 30 και 80 ευρώ, εύκολα καταλαβαίνουμε τα υπόλοιπα. Από την άποψη αυτή, η δυνατότητα να δουλεύουν «επισήμως», με ασφάλιση και δικαιώματα, είναι μια πράξη ρεάλ πολιτίκ και ανθρώπινης ειλικρίνειας."
στο μεταξύ τους αφήσαμε να μένουν στις γειτονιές της παλιάς αστικής Αθήνας. και να χτίσουν τις δικές τους τσάιναταουν, μπαγκντατάουν, μπέιρουταουν. και ένα σεβαστό μέρος των ελλήνων δεν έχουν πρόβλημα να συγχρωτίζονται μαζί τους, να τρώνε φαλάφελ, να κουρεύονται από πάκια. ε όχι κύριοι. να βγάζουν στο κουρείο μηνιάτικο πάνω από 30 και 80 ευρώ και να μην κόβουν απόδειξη; να μην καταδέχονται ούτε την χλέπα τους να δώσουν πλέον στους λαδέμπορες της Πελοποννήσου; μα είναι δυνατόν; να έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε έναν καπιταλισμό στον οποίο ούτε καν ο πιο εξαθλιωμένος εργάτης της τελευταίας τριτοκοσμικής χώρας να δέχεται να πουλήσει την εργατική του δύναμη; που βαδίζουμε πια; προφανώς, η ασφάλιση και τα δικαιώματα έγιναν τώρα ζήτημα ρεάλ πολιτίκ. αν το έκανε ο συριζανέλ πριν από 6 χρόνια το ρεάλ πολιτίκ τότε θα είχε κάνει εξέγερση ο κυρ-μπάμπης. τώρα όμως, που μπορούμε να τους δώσουμε κι ένα ψευτοένσημο (και να δουλέψει για αυτό και κανένα 6ωρο παραπάνω μαύρα το πάκι) δεν τρέχει θέμα.
όχι όμως κυρίες και κύριοι. ο τρελαντώνης από την Πύλο έχει δίκιο. μυρίστηκαν άδεια παραμονής τα πάκια και οι αρνητές του χοιρινού και θα τρέξουν τώρα για χαρτιά και ένσημα:
"Πιστεύω όμως -και μακάρι να διαψευστώ- ότι δεν θα δουλέψει. Μπορεί οι
καλύτεροι μεταξύ των μεταναστών στο σκοτάδι, αυτοί που είναι ήδη βοηθοί
των δικών μας «ελευθέρων επαγγελματιών» να εργαστούν στις μεγάλες
τεχνικές και άλλες εταιρείες. Γιατί οι εταιρείες αυτές κανονικούς
εργαζομένους χρειάζονται και δεν βρίσκουν. Οι μικρές όμως επιχειρήσεις
που θα τους χάσουν δεν θα μείνουν άπραγες. Θα «υποδεχτούν» τις νέες
φουρνιές μόλις διαδοθούν τα «καλά νέα» από την Ελλάδα.
Άρα, η ανησυχία Σαμαρά δεν είναι όσο «ακραία» θέλησαν να την
εμφανίσουν μέλη της κυβέρνησης. Το θέμα είναι αν πολιτεύεσαι κοιτώντας
μόνον προς τα πίσω για να διορθώσεις όσα επέτρεψες να συμβούν ή κοιτάς
μπροστά. Γιατί μπροστά μας βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα: οι
ατελείωτες στρατιές του μουσουλμανικού τόξου δεν πρόκειται ποτέ να
εκτιμήσουν τη δουλεμένη μέσα στους αιώνες «χριστιανική» ανεκτικότητα που
κυριαρχεί στον καθ’υμάς δυτικό πολιτισμό. Μια πραγματική μεταναστευτική
πολιτική δεν μπορεί να συγκρούεται στα σύνορα και να μην ασχολείται με
την ασφάλεια των πίσω γραμμών."
όχι δεν είναι ακραία η ανησυχία σαμαρά. γι' αυτό και δεν παίζει θέμα πειθαρχίας σε αυτόν. άλλωστε το πραγματικό πρόβλημα είναι οι μουσουλμάνοι που δεν πρόκειται ποτέ να εκτιμήσουν την χριστιανική κουλτούρα, την δουλεμένη μες στους αιώνες. ξέρετε ποια: αυτήν την κουλτούρα που στην δανία κλέβει τα τιμαλφή των προσφύγων, αυτήν την κουλτούρα που στην βρετανία σκοτώνει μετανάστες μέσα σε φορτηγά-ψυγεία. αυτήν την κουλτούρα που οι σταυροφόροι εξήγαγαν στην Αλ-Κουντς και στους υπόλοιπους άγιους τόπους σφάζοντας ανεξαιρέτως μουσουλμάνους, εβραίους και ορθόδοξους χριστιανούς, που τους προστάτευσε ο Σαλαντίν και οι βάρβαροι μουσουλμάνοι. αυτή που εξήγαγε η γαλλία στο Μαγκρέμπ, με τις εκατοντάδες κομμένα κεφάλια αντιστασιακών αράβων να κρέμονται για παραδειγματισμό. αυτή που έδωσε και η κωλοτρυπίδα της ευρώπης, με τους κωλόγερους να χουφτώνουν τις υπηρέτριες και μετά να κλέβουν τις άδειες παραμονής τους και να τις καρφώνουν στους μπάτσους. οι καλοί χριστιανοί.
"Με δύο λόγια δεν υπάρχει ο «καλός» μετανάστης του ενός και ο «κακός» κάποιου άλλου. Η δυσκολία αφομοίωσης και ειρηνικής ένταξης ανθρώπων που είναι, δυστυχώς ακόμη, βυθισμένοι σε πρότυπα «απάνθρωπα» για τα δικά μας πολιτισμικά μέτρα, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για να την κερδίσει ένα κράτος τόσο απροετοίμαστο όσο το δικό μας."
με δυο λόγια δεν υπάρχει ο "σοβαρός" χρυσαυγίτης του ενός (θυμάσαι κυρ-μπάμπη;) και ο "ούγκανος" κάποιου άλλου. η δυσκολία ανοχής και ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων που είναι, δυστυχώς ακόμη, βυθισμένοι σε πρότυπα "ναζιστικά" για τα δικά μας πολιτισμικά μέτρα, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. όμως το δικό μας προλεταριακό ολοκληρωτικό κράτος δεν θα είναι τόσο απροετοίμαστο. οι κρεμάλες, τα γκούλαγκ, τα καθίσματα πάνω στους βαλλιστικούς που θα εκτοξεύονται προς την αμερική και την σιωνιστική οντότητα θα είναι ήδη έτοιμα. όπως και τα κονσερβοκούτια και οι πηγάδες.
χρόνια πολλά κυρ-μπάμπη και καλοφάγωτο το πούλιτσερ.
υ.γ.: η ανησυχία του σαμαρά όντως δεν είναι ούτε ακραία, ούτε πρωτοφανής. αυτή που είναι ακραία είναι η μαλακία και η οσφυοκαμψία της κοινοβουλευτικής αριστεράς που ψήφισε αμάσητη την τροπολογία για τους μετανάστες, θεωρώντας την και προοδευτική. αλλά αυτό είναι θέμα κάποιου άλλου ποστ.
σε μια βόλτα με τον σ. γ.γ. των μικρών οκτωβριστών βρήκαμε πεταμένο τον παραπάνω κοσμοναύτη, μέσα σε συσκευασία. ο κοσμοναύτης κραδαίνει κόκκινη σημαία, έτοιμος να την καρφώσει σε κάποιον άλλο κόσμο. φευ. παρά τις προσπάθειες των σοβιετικών, οι αμερικάνοι είναι οι μόνοι που κατάφεραν να πατήσουν στο διάστημα.
αμ εμείς θα τη φτιάξουμε την οργάνωση χαμένε. α, χαμένε. τι άλλο θα μπορούσε να θέλει ένας κομμουνιστής για δώρο τα χριστούγεννα από το ίδιο το διάστημα, το ίδιο το σύμπαν; να μπορέσει να μάθει αν υπάρχουν σέλινα στην Σελήνη και αν το νόμισμα που χρησιμοποιούν στην Σελήνη είναι το σελίνι, μιας και ο Ησαϊας το Σέλινο, ο αποτυχημένος κοσμοναύτης της Φρουτοπίας, δεν πέταξε τελικά στον Φρουτοπόρο νο. 2 (ο πρώτος εξερράγη μετά από σαμποτάζ του Θάνου του Κολοκυθακίου, που είχε μεταμορφωθεί σε μανάβη), καθώς είχε βγει από την πίσω πόρτα για να πάρει το παγούρι του που είχε ξεχάσει.
σε αντίθεση με τους ρεβιζιονιστές της χρουστσωφικής σοβιετικής ένωσης που θέσπισαν για εθνόσημο το σφυροδρέπανο να κυριαρχεί πάνω στον πλανήτη Γη ΜΟΝΟ (περιτριγυρισμένο από τα απαραίτητα σταχανοφικά σιτάρια), όπως φαίνεται εδώ
εμείς, οι πραγματικοί κομμουνιστές, τα θέλουμε όλα. και δεν αναφέρομαι μόνο στο βιβλίο του μεγάλου Νάννι Μπαλεστρίνι. θέλουμε όλο το σύμπαν. όχι, δεν μας αρκεί το γρικ σάμερ για διακοπές. θέλουμε ντάτσες στο φεγγάρι Ευρώπη, θέλουμε να κάνουμε πάντσι τσάπινκ στο κόψιμο του νότιου ημισφαίριου της Μιράντα. διάολε θέλουμε νεφελώματα στο σχήμα του μουστακιού του Στάλιν. και όταν χώσουμε όλα τα αφεντικά και όλους τους φασίστες στις πηγάδες του Τιτάνα, τότε το εθνόσημο μας θα είναι αυτό.
Και τώρα, φίλες φίλοι και αγαπητά παιδιά ας περάσουμε στην ένοπλη
ανασκόπηση της εβδομάδας για να δούμε πώς τα πήγαν οι σύντροφοι και οι
συντρόφισσες ένοπλων κομμουνιστικών και ισλαμικών κινημάτων στα πλαίσια
της μετωπικής μας τακτικής.
.svg.png)
